VOOZH about

URL: https://nl.wikipedia.org/wiki/Steve_Bauer

⇱ Steve Bauer - Wikipedia


Naar inhoud springen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Steve Bauer
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Volledige naam Stephen Todd Bauer
Bijnaam Gros cul (Grote klootzak)
Geboortedatum 12 juni 1959
Geboorteplaats St. Catharines, Canada
Lengte 170 cm
Sportieve informatie
Discipline(s) Weg
Beste prestaties
Milaan-San Remo 9e (1985)
Gent-Wevelgem 5e (1986)
Ronde van Vlaanderen 4e (1986, 1987)
Parijs-Roubaix 2e (1990)
Amstel Gold Race 3e (1989)
Ronde van Italië 10e (1987)
Ronde van Frankrijk 4e (1988)
1 etappezege
WK op de weg 3e (1984)
Portaal 👁 Portaalicoon
Wielersport

Steve Bauer (St. Catharines, 12 juni 1959) is een voormalig wielrenner uit Canada, beroeps van 1984 tot 1995. Zijn bijnaam was niet mis te verstaan Gros cul (Grote klootzak) omdat hij enkele incidenten veroorzaakte.

Bauer won in 1984 zilver op de Olympische Zomerspelen achter de Amerikaan Alexi Grewal in de wegwedstrijd, en datzelfde jaar won hij ook brons op het wereldkampioenschap voor eliterenners te Barcelona. Bauer viel op door zijn aanvallende manier van koersen, zat vaak in de finale en gaf vaak kleur aan de koers, maar grote zeges bleven beperkt.

Bauer was ploeggenoot van Andy Hampsten, Sean Yates, Phil Anderson, Frankie Andreu en Lance Armstrong bij de Motorola-ploeg. Hij won in 1988 een etappe in de Ronde van Frankrijk en zat in 1990 ook in de monstervlucht met vier renners in de eerste etappe, die uiteindelijk zeer bepalend bleek voor het verdere verloop van deze Tour. Frans Maassen won de etappe voor Ronan Pensec, Claudio Chiappucci en Bauer. Bauer veroverde die dag wel de gele trui en hield die acht dagen in zijn bezit. Vervolgens reed Ronan Pensec twee dagen in het geel, waarna Claudio Chiappucci het geel overnam en dat acht dagen behield. Pas bij de tijdrit op de voorlaatste dag werd er het een en ander recht gezet. Erik Breukink won die tijdrit, Greg LeMond pakte geel en won zijn derde Tour.

Bij het WK 1988 in Ronse speelde Bauer een twijfelachtige hoofdrol. In de eindspurt reed Bauer de Belg Claude Criquielion in de dranghekken. Criquielion kwam ten val, en de eigenlijk al geklopte medevluchter Maurizio Fondriest kreeg de wereldtitel zo in de schoot geworpen. In 1995 deed zich een gelijkaardig incident voor tijdens Gent-Wevelgem, dat jaar gewonnen door Lars Michaelsen. Er stond zijwind die de renners een lastige dag bezorgde. Bauer, die nog steeds voor Motorola reed, week onbehouwen uit naar links toen hij de eerste groep "op een lint" trok. Bauer had geen oog meer voor een langs het parcours geparkeerde auto van een toeschouwer. Bauer kon de auto niet meer ontwijken, smakte hard tegen het asfalt en sleurde enkele medevluchters mee in zijn val. Onder hen de Belg Johan Museeuw van de ploeg Mapei-GB.

Belangrijkste overwinningen

[bewerken | brontekst bewerken]

1980

1981

1982

1983

1984

1985

1986

1987

1988

1989

1990

  • Canadian Tire-Shin

1991

1992

1994

1995

  • Roanoke

1996

Resultaten in voornaamste wedstrijden

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
1984
1985 10e
1986 45e 23e
1987 10e 74e
1988 4e(1)
1989 15e
1990 27e
1991 97e
1992 92e opgave
1993 89e 101e
1994 opgave
1995 101e
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
JaarMilaan-SanRemoGent-WevelgemRondevan VlaanderenParijs-RoubaixAmstel GoldRaceLuik-Bast.LuikRondevan LombardijeRundumden Henninger-TurmWaalse PijlClásica SanSebastiánWK opdewegWereld­ranglijsten
19843 👁 Brons
1985 9e85e 31e8e 29e 20e
1986 60e5e 4e 29e2 👁 Zilver
69e18e(SPP)
1987 11e 4e 11e 13e36e(SPP)
1988 95e 18e 8e 6e11e2 👁 Zilver
12e(UWB)
1989 12e34e 10e3 👁 Brons
53e 15e 13e4e(UWB)
1990 95e9e 56e2 👁 Zilver
60e 22e 6e 19e7e(UWB)
1991 48e78e 4e 22e 71e12e 145e
1992 40e106e 41e 17e 39e 97e
199344e 23e 166e
1994 139e 72e
1995 92e 76e 17e
Bronnen, noten en/of referenties