De zoon van Vincent J. Mahon, Vincent K. McMahon, richtte op 21 februari 1980 Titan Sports, Inc. op en verwierf op 6 juni 1982 de Capitol Wrestling Corporation Ltd. van zijn vader en andere aandelen van de aandeelhouders (Arnold Skaaland, Gorilla Monsoon en Phil Zacko).

De WWF was niet de enige federatie die de relatie met de NWA verbrak: de American Wrestling Association (AWA) werkte ook lange tijd samen met de NWA.

Andere promotors waren furieus toen McMahon de WWF-televisieshows begon uit te brengen via televisiestations in de Verenigde Staten, in gebieden buiten die van WWF's traditionele noordoostelijke bolwerk. McMahon begon ook videobanden van WWF-evenementen buiten het noordoosten te verkopen door middel van zijn distributiebedrijf Coliseum Video. Hij brak effectief de ongeschreven regel van het regionalisme waarop de hele industrie was gebaseerd. McMahon gebruikte de inkomsten uit reclame, televisiecontracten en videoverkoop om op een oneerlijke manier talenten van zijn rivaliserende promotors voor zich te winnen. De landelijke worstelpromotors werden nu rechtstreekse concurrentie van de WWF.

Omdat Hulk Hogan door zijn verschijning in Rocky III internationale bekendheid genoot, haalde McMahon hem ertoe over om een overeenkomst met de WWF te sluiten. Jesse Ventura (die door een longaandoening nog nauwelijks worstelde in de WWF), ging met pensioen en werd naast Gorilla Monsoon en Vince McMahon commentator bij wedstrijden. Hij verving de gepensioneerde Bruno Sammartino als commentator. Andre the Giant, Jimmy Snuka, Don Muraco, Paul Orndorff, Greg Valentine, Ricky Steamboat, The Iron Sheik en vele anderen sloten zich aan bij de WWF. Hogan was duidelijk McMahons favoriet en sommigen vroegen zich af of de WWF het nationale en internationale succes zonder Hogan kon behouden.

De WWF organiseerde een nationale toer, een onderneming die enorme investeringen vereiste, zozeer zelfs, dat de WWF op de rand van een financiële ineenstorting balanceerde. Vince McMahon begon met WrestleMania. WrestleMania was zowel in de Verenigde Staten als daarbuiten op televisie te zien en werd later in sommige gebieden van de VS een pay-per-view (PPV) evenement, dat McMahon op de markt bracht als de "Super Bowl van het professioneel worstelen". Het concept van een worstel-'supercard' was niet nieuw in Noord-Amerika: de NWA had een paar jaar voor WrestleMania met Starrcade hetzelfde concept gehad. De visie van McMahon was echter om de WWF-industrie zelf onder een breed tv-publiek populair te maken door het benutten van de amusementswaarde van het worstelen. Met WrestleMania startte de WWF met MTV een gezamenlijke promotiecampagne, die voor een groot deel de WWF dekte met een kenmerkend programma, de Rock 'n' Wrestling Connection. De aandacht in de toonaangevende media dankzij de aanwezigheid en steun van beroemdheden als Muhammad Ali, Mr. T, Alice Cooper en Cyndi Lauper droegen ertoe bij dat WrestleMania een belangrijk product kon worden in de popcultuur.

De oorspronkelijke (eerste) WrestleMania, gehouden in 1985, was een doorslaand succes. Dit evenement wordt soms gezien als het echte beginpunt van McMahons zogenaamde "sportamusement", dat haaks stond op de voorkeur van zijn vader voor puur worstelen. WrestleMania II, in 1986, met onder anderen Hulk Hogan tegen King Kong Bundy, in een stalen kooi, werd ook een succes. In 1987 kwam de WWF met WrestleMania III, in Madison Square Garden, waarin kampioen Hulk Hogan het opnam tegen André the Giant, die in 15 jaar nog nooit was verslagen, tijdens het 'Main Event' (de hoofdwedstrijd van het evenement), dat gadegeslagen werd door 33 miljoen kijkers, wat nog steeds het record is voor de meest bekeken worstelwedstrijd van Noord-Amerika.

In 1992 bereikte WWF een dieptepunt door beschuldigingen van steroïdegebruik en er waren ook beschuldigingen van seksuele intimidatie door WWF-medewerkers. McMahon werd uiteindelijk vrijgesproken, maar de gebeurtenissen waren vanuit het oogpunt van public relations een nachtmerrie voor de WWF. Het steroïdeschandaal kostte de WWF in korte tijd ongeveer $5 miljoen. Ter compensatie verlaagde McMahon de lonen van zowel de worstelaars als de bedienden met bijna 40% (en ongeveer 50% voor de managers, zoals Bobby Heenan en Jimmy Hart, die beiden de WWF verlieten). Dit had tot gevolg dat tussen 1994 en 1997 meerdere WWF-worstelaars naar de World Championship Wrestling (WCW) overstapten. In deze periode promootte de WWF zichzelf onder het vaandel van "The New WWF Generation", met daarbij namen als Shawn Michaels, Diesel, Razor Ramon, Bret Hart en The Undertaker. In een poging om hen en andere jonge talenten tot nieuwe supersterren van de WWF te maken, begon de WWF in te spelen op de leeftijdsbeperkingen, waarmee voormalige WWF-worstelaars, zoals Hulk Hogan en Randy Savage (die op dat moment voor WCW werkten), werden geconfronteerd.

Met het debuut van het kabelprogramma WWF Monday Night Raw in 1993 zette de WWF een belangrijke stap in het professioneel worstelen op televisie. Na het succes dat hiermee was behaald, ging WCW in 1995 in de tegenaanval met de start van zijn eigen kabelprogramma op de maandagavond, WCW Monday Nitro, dat op hetzelfde tijdstip als Raw werd uitgezonden. De twee programma's bleven winst maken tot medio 1996. Daarna begon het WCW-programma 84 weken lang te domineren, mede als gevolg van de introductie van de New World Order, een stable geleid door de voormalige WWF-worstelaars Hulk Hogan, Scott Hall en Kevin Nash.

In de loop van de jaren negentig werden er nieuwe vetes en wedstrijdtypen ontwikkeld en zo begon het nieuwe Attitude Era in het worstelen. De liefhebbers van de WWF leken de voorkeur te geven aan de zogenaamde "bad guys" boven de "good boys". De creatieve veranderingen werden ingevoerd door de staf van de WWF. Het worstelen kreeg meer het karakter van "straatvechten" en de nadruk kwam meer te liggen op "negatief gedrag", hoewel het oorspronkelijke concept van professioneel worstelen overeind bleef. In 1997 bleven de financiële inkomsten van de WWF laag en de voortdurende zware verliezen hadden gevolgen voor de populariteit van de WWF ten opzichte van WCW. Nog jaren later gaven veel worstelaars toe dat ze er niet van op de hoogte waren geweest hoe dicht het bedrijf op het randje van een faillissement had gebalanceerd. In 1996 en 1997 verloor de WWF veel van haar talent aan WCW, onder wie Razor Ramon (Scott Hall), Diesel (Kevin Nash), Psycho Sid (Sid Eudy), Alundra Blayze (Debra Miceli) en Rick Rude (Richard Rood). De WWF verving hen door voormalige WCW-talenten als Vader (Leon White), Stone Cold Steve Austin, Brian Pillman, Mankind (Mick Foley) en Farooq (Ron Simmons). De WWF herwon langzaam haar populariteit.

Op 29 april 1999 keerde de WWF terug naar televisie via de antenne met de lancering van een programma dat bekendstaat als SmackDown! op het jonge UPN-netwerk. Het donderdagavondprogramma werd op 26 augustus 1999 een wekelijkse serie. Het leidde tot verdere concurrentie om de kijkcijfers met het WCW-programma WCW Thunder.

In de herfst van 1999 keerde de Attitude Era het tij van de Monday Night Wars ten gunste van de WWF. Nadat Time Warner gefuseerd was met AOL, werd de zeggenschap van Ted Turner over WCW aanzienlijk kleiner. Het pas gefuseerde bedrijf kondigde aan om WCW in zijn geheel te verkopen. Hoewel Eric Bischoff in maart 2001 bijna een overeenkomst had bereikt over de koop van het bedrijf, nam de WWF WCW van AOL Time Warner over voor een bedrag van rond de $7 miljoen. Kort na de WrestleMania X-Seven lanceerde de WWF The Invasion, een verhaallijn over de integratie van nieuwe talenten van het WCW- en ECW-rooster. Met deze aankoop werd de WWF nu de grootste worstelfederatie in de wereld. De activa van Extreme Championship Wrestling (ECW), dat opgedoekt was na het indienen van faillissementbescherming in april 2001, werden midden 2003 door WWE opgekocht.

In maart 2002, ongeveer twee maanden voor de naamsverandering, besloot WWE om twee aparte "merken" (brands) in het leven te roepen, Raw en SmackDown!, in verband met de overvloed aan overgebleven talenten van Invasion. Een en ander staat bekend als de WWE Brand Extension. WWE verwelkomde o.a. worstelaars zoals John Cena, Randy Orton, Brock Lesnar en Batista. Ondanks het vertrek van veel van de oorspronkelijke talentvolle worstelaars in 2004, bleef WWE shows scheiden. Er ontstond ook een jaarlijkse Draft Lottery (trekkingsloterij). Op 26 mei 2006 kondigde WWE de herlancering van Extreme Championship Wrestling als een WWE-merk aan. Op 21 januari 2008 maakte WWE de overstap naar HD-televisie.

Het nieuwe ECW-programma werd tot 16 februari 2010 wekelijks op dinsdagavond internationaal en in Verenigde Staten op Syfy uitgezonden, waarna het werd vervangen door WWE NXT. Op televisie stond deze periode bekend als het Ruthless Aggression Era en trad chronologisch in de plaats van het Attitude Era. De periode spreidt zich uit van 2002 tot 2008 en borduurde voort op de succesformule van het Attitude Era.

Op 7 april 2011 kondigde het bedrijf aan dat de naam World Wrestling Entertainment, Inc. verkort zou worden tot WWE, Inc. World Wrestling Entertainment is echter nog steeds de wettelijke naam van het bedrijf.

Vanaf 29 augustus van dat jaar werden Raw en Smackdown weer herenigd tot één merk.

In 2013 werd het WWE Performance Center in samenwerking met Full Sail University gebouwd in Orange County, Florida. Deze trainingsfaciliteit is bedoeld voor het ontwikkelen van de worstelaars. Dit is ook de thuisbasis van NXT.

Op 24 februari 2014 werd het WWE Network, een over-the-top streamingsdienst, gelanceerd. Daarop waren er archiefbeelden van WWE en zijn voorgangers te zien, net zoals de pay-per-views en de nieuwe afleveringen van hun merken.

Op 25 mei 2016 deelde WWE een video die vermeldde dat Smackdown live zou gaan op dinsdagavond (startend 19 juli 2016). Raw en Smackdown zouden zoals in 2002 weer aparte roosters en eigen storylines hebben. Op 20 juni 2016 postte WWE een artikel waarin vermeld stond dat deze draft zou doorgaan op dinsdag 19 juli 2016, de eerste live-aflevering van Smackdown.

In juni 2016 werden de WWE Draft en WWE Brand Extension terug ingevoerd, waardoor het bedrijf opnieuw haar twee belangrijkste shows Monday Night Raw en Friday Night SmackDown afzonderlijk promootte met worstelaars die exclusief actief zijn in een van beide shows.

In maart 2020 begon de WWE de impact van de Corona pandemie te voelen. Door de maatregelen was WWE genoodzaakt om hun shows op voorhand op te nemen in het WWE Performance Center, en dat met minder personeel.

Op 15 april voerde de WWE een reeks besparingen in, er werden o.a. verschillende worstelaars (Karl Anderson, Kurt Angle, Aiden English, EC3, Epico, Luke Gallows, Curt Hawkins, No Way Jose, Sarah Logan, Mike Kanellis, Maria Kanellis, Primo, Erick Rowan, Rusev, Lio Rush, Zack Ryder, Heath Slater en Eric Young) ontslagen, net zoals drie producers (Dave Finlay, Shane Helms en Lance Storm), scheidsrechter Mike Chioda en verschillende personeelsleden van NXT. De loon van enkele leidinggevenden werd verlaagd en de bouw van het nieuwe hoofdkwartier werd uitgesteld.

Vanaf augustus 2020 werden de Smackdown en Raw afleveringen opgenomen in het toenmalig Amyway Center in Orlando. In wat de WWE ThunderDome werd genoemd werden er drones, lasers, vuurwerk, rook en projecties gebruikt voor de entree van de worstelaars. Fans konden, mits een reservering, gratis virtueel aanwezig zijn dankzij de meer dan duizend LED schermen die geïnstalleerd waren. Begin december verplaatste de ThunderDome zich naar Tropicana Field, Saint Petersburg. In april 2021 werd hij weer verplaats, dit keer naar het Yuengling Center bij de University of South Florida. Vanaf 21 mei konden fans weer live aanwezig zijn.

Wegens een onderzoek van de WWE's Board of Directors in de beschuldiging dat Vince McMahon na een affaire smeergeld zou hebben betaald, nam McMahon op 17 juni 2022 ontslag als chairman en CEO van WWE, en werd als chaiman vervangen door zijn dochter Stephanie McMahon. Zij en Nick Khan werden co-CEO's.

In januari 2023 werd bekendgemaakt dat JP Morgan Chase was aangenomen om een eventuele verkoop van de WWE te regelen. Mogelijke aankopers waren Comcast Corporation (al langer partners met WWE) Fox Corporation (uitzenders van Smackdown), The Walt Disney Company, Warner Bros. Discovery (uitzenders van rivaal AEW), Netflix, Amazon, Endeavor Group Holdings en Liberty Media. Op 10 januari nam Stephanie McMahon ontslag. Diezelfde dag kwam Vince McMahon weer terug in de rol van Executive Chairman.

Op 3 april van dat jaar werd er een deal gesloten tussen de WWE en Endeavor. De twee bedrijven besloten om zich samen te voegen tot TKO Group Holdings, dat gebeurde op 12 september. Endeavor kreeg bezit van 51% van de aandelen, en de aandeelhouders van WWE 49%. Vince Mcmahon werd executive chairman, Ari Emanuel CEO, en Mark Shapiro president en chief operating officer. Dwayne "The Rock" Johnson werd op 23 januari 2024 lid van de board of directors. Op 26 januari nam McMahon weer ontslag wegens nieuwe beschuldigingen van seksueel wangedrag.

Op 23 januari 2024 maakte de WWE bekend een deal te hebben gesloten met Netflix, zodat alles van de WWE, inclusief de live shows, beschikbaar zouden zijn op de streamingsdienst.

In het derde kwartaal van 2025 kocht WWE de helft van de aandelen van Lucha Libre AAA Worldwide, het Mexicaanse bedrijf Fillip kocht de andere helft.