• Geluid: kol(hulp, bestand)
• IPA: /kɔl/

• kol

• [A] In de betekenis van ‘feeks’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1613 ^{[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8]}
• [C]: van Hebreeuws קוֹלzn (kol) "stem"^[9]
• [D]: van Hebreeuws כֹּלzn (kol) "geheel"^[10]

[A]dekolv

1. een vrouw die magie bedrijft

   • Wat moet je met die ouwe kol?

[B]dekolm

1. (sport) een heuvel in de wielersport
2. (dierkunde) een ronde witte plek op het voorhoofd, bijvoorbeeld tussen de beide ogen van het paard
3. (zoötomie) het voorhoofd zelf
4. (visserij) een groot sleepnet
5. (plantkunde) plantenkop, beste hennep

[C]dekolm

1. (Jiddisch-Hebreeuws) stem, geluid

[D]kolm, v

1. (Jiddisch-Hebreeuws) geheel (alleen in onderstaande verbinding)

kol

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kollen
   

   • Ik kol.

2. gebiedende wijs van kollen
   

   • Kol!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kollen
   

   • Kol je?

• Het woord kol staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kol" herkend door:

kol

1. stip, vlek

   «Twee groot kolle op die houtbasis van Terre’Blanche se bed waar die bloed deur die beddegoed en matras gesyfer het, was gister nog sigbaar ná die grusame panga-moord op die regse leier.»

   Twee grote vlekken op de houten basis van het bed van Terre'Blanche waar het bloed door het beddegoed en de matras gesijpeld was, waren nog te zien na de gruwelijke kapmesmoord op de rechtse leider.^[1]

2. (paardrijden) bles, kol
3. doelwit, roos
4. een stuk land

kol

1. stippelen, merken met een vlek

• Het is een van de Indonesische woorden van Nederlandse oorsprong

kol

1. kool

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

• kol

• Afkomstig van het Oudnoorse woord kol

kol, o

1. kool
2. een tekenpen uit houtkool

kol, mv

1. onbepaalde vorm nominatief meervoud van kol

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

• kol

• Afkomstig van het Oudnoorse woord kol

kol, o

1. kool
2. (scheikunde), (element) koolstof

kol, mv

1. onbepaalde vorm nominatief meervoud van kol

• kol

[A] kol, o

1. kool

[B] kol, o

1. windstoot, windvlaag (letterlijk: koeling)

• IPA: /kɔl/

• kol

kol

1. genitief meervoud van kola

kol

1. genitief meervoud van kolo

kol

1. informeeltweede persoonenkelvoudgebiedende wijsvan kolit

kol

1. (formeel) langs

kol + genitief

1. (formeel) langs

• Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Slovník spisovného jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Příruční slovník jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)

• kol

kol

1. (anatomie) arm