• Geluid: ren(hulp, bestand)
• IPA: /rɛn/ (1 lettergreep)
  • (Noord-Nederland): /rɛn/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /rɛn/

• ren

• zn: in de betekenis van ‘kippenloop’ aangetroffen vanaf 1540 ^[1]
• ww: rennenww zonder de uitgang -en

derenv/m

1. (veeteelt) verblijf voor kippen

[B] ren m

1. (sport) (meestal in meervoud) een snelheidsproef op de weg of in het terrein

   • Een snelheidsproef in de lucht of het water noemt men nooit een ren of rennen.

ren

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rennen
   

   • Ik ren.

2. gebiedende wijs van rennen
   

   • Ren!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rennen
   

   • Ren je?

   ▸Ik heb vaak haast en ren door het leven.^[2]

• Het woord ren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "ren" herkend door:

ren m

1. (evenhoevigen) rendier

ren

1. (evenhoevigen) rendier

ren m

1. (anatomie) nier

ren

1. drank
2. water

• IPA: /rɛn/

ren m

1. (evenhoevigen) rendier
2. (scheikunde), (element) Re, renium

ren m

1. (evenhoevigen) rendier

ren

1. (evenhoevigen) rendier

ren

1. kant (vorm van vlechtwerk)

• Geluid: ren(hulp, bestand)

ren, g

1. (evenhoevigen) rendier

ren

1. schoon