| Det kyrilliske alfabetet | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| А | Б | В | Г | Ґ | Д | Ђ | |||||||
| Ѓ | Е | Ё | Є | Ж | Ѕ | З | |||||||
| И | І | Ї | Й | Ј | К | Л | |||||||
| Љ | М | Н | Њ | О | П | Р | |||||||
| С | Т | Ћ | Ќ | У | Ў | Ф | |||||||
| Х | Ц | Ч | Џ | Ш | Щ | Ъ | |||||||
| Ы | Ь | Э | Ю | Я | |||||||||
| Utgåtte teikn | |||||||||||||
| Ҁ | Ѹ | Ѡ | Ѿ | Ѻ | Ѣ | ІА | |||||||
| Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ | Ѱ | |||||||
| Ѳ | Ѵ | Ѷ | |||||||||||
Ђ, transkribert đ på norsk,[1] er ein kyrillisk bokstav som blir brukt til å skriva serbisk og montenegrinsk. Han representerer ein stemd alveolo-palatal affrikat /d͡ʑ/, og er den sjette bokstaven i det serbiske alfabetet
Bokstaven blei utforma på førespurnad frå Vuk Stefanović Karadžić.[2] Det blei laga fleire forslag til utforming (eit av Pavle Solarić, eit anna av Gligorije Geršić). Varianten som blei teken i bruk blei utforma av Lukijan Mušicki;[3][4][2] som modifiserte bokstaven Ћ. Denne igjen bygde på den gammalkyrilliske bokstaven Ꙉ.[2] Den nye bokstaven blei teken med i Karadžić si ordbok frå 1818, og blei deretter allment utbreidd.[2]
Kjelder
[endre | endre wikiteksten]- ↑ «Transkripsjon av serbisk og montenegrinsk» (PDF). sprakradet.no. Henta 7. november 2023.
- 1 2 3 4 Maretić, Tomislav. Gramatika i stilistika hrvatskoga ili srpskoga književnog jezika, s. 14-15. 1899.
- ↑ Lalević, Miodrag S. (1953). Potsetnik iz srpskohrvatskog jezika i pravopisa: s pravopisnim i jezičkim savetnikom. Rad. s.75. «Облик му је у Вуковој азбуци дао песник Лукијан Мушицки»
- ↑ Петар Ђорђић. Историја српске ћирилице. Београд, 1971.
- Denne artikkelen bygger på «Dje» frå Wikipedia på engelsk, den 7. november 2023.
Gøymde kategoriar: