VOOZH about

URL: https://oc.wiktionary.org/wiki/calma

⇱ calma — Wikiccionari

Vejatz lo contengut
Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

(nom 1) Del latin tardiu cauma «calor del solelh de miègjorn», del grèc ancian καῦμα (kauma).
(nom 2) D'un *kalmis preroman indoeuropèu «suc de montanha» o del latinculmen (Mistral).

Prononciacion

/ˈkalmo̞/,

Sillabas

cal|ma

👁 Image
Nom comun 1

Declinason
Dialècte: lengadocian
Singular Plural
calma calmas
[ˈkalmo̞] [ˈkalmo̞s]

calma (lengadocian), femenin

  1. Calm.
  2. Moment de pausa a causa del caud.
  3. Melhoracion del temps per un brèu, anan cap al bèl, après una ventada.

Variantas dialectalas

  1. cauma

Sinonims

  1. calama
  2. calm

Traduccions

calm, tranquil


Melhoracion del temps


👁 Image
Nom comun 2

Declinason
Dialècte: lengadocian
Singular Plural
calma calmas
[ˈkalmo̞] [ˈkalmo̞s]

calma (lengadocian), femenin

  1. Planòl rocalhut, èrm, que domina una montanha.

Variantas dialectalas

  1. calm
Planòl rocalhut ...


👁 Image
Forma d'adjectiu

calma

  1. Femenin singular de calm.
  2. Femenin singular de calme.

👁 Image
Forma de vèrb

calma

  1. Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de calmar.
  2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de calmar.

Catalan

Etimologia

(nom 1) Del latin tardiu cauma «calor del solelh de miègjorn», del grèc ancian καῦμα (kauma).
(nom 2) D'un *kalmis preroman indoeuropèu «suc de montanha» o del latinculmen (Mistral).

Prononciacion

Espanha (Barcelona): escotar «calma»

Prononciacion

oriental /ˈkaɫmə/, , occidental /ˈkaɫma/,

Sillabas

cal|ma

👁 Image
Nom comun 1

Declinason
Singular Plural
calma calmes

calma femenin

  1. calma(oc).

👁 Image
Nom comun 2

Declinason
Singular Plural
calma calmes

calma femenin

  1. calma(oc).

👁 Image
Forma d'adjectiu

calma

  1. Femenin singular de calm.

👁 Image
Forma de vèrb

calma

  1. Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de calmar.
  2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de calmar.

Espanhòl

Etimologia

Del latin tardiu cauma «calor del solelh de miègjorn», del grèc ancian καῦμα (kauma).

Prononciacion

Peró (Lima): escotar «calma»

Prononciacion

/ˈkalma/,

Sillabas

cal|ma

👁 Image
Nom comun

Declinason
Singular Plural
calma calmas

calma femenin

  1. calma(oc).

👁 Image
Forma d'adjectiu

calma

  1. Femenin singular de calmo.

👁 Image
Forma de vèrb

calma

  1. Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de calmar.
  2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de calmar.

Francés

Prononciacion

França: escotar «calma»

Prononciacion

oriental /kalma/,

Sillabas

cal|ma

👁 Image
Forma de vèrb

calma

  1. Tresena persona del singular del passat simple de l'indicatiu de calmer.

Italian

Etimologia

Del latin tardiu cauma «calor del solelh de miègjorn», del grèc ancian καῦμα (kauma).

Prononciacion

/ˈkalma/,

Sillabas

cal|ma

👁 Image
Nom comun

Declinason
Singular Plural
calma calme

calma femenin

  1. calma(oc).

👁 Image
Forma d'adjectiu

calma

  1. Femenin singular de calmo.

👁 Image
Forma de vèrb

calma

  1. Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de calmare.
  2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de calmare.

Portugués

Etimologia

Del latin tardiu cauma «calor del solelh de miègjorn», del grèc ancian καῦμα (kauma).

Prononciacion

Portugal /ˈkaɫmɐ/, ; Brasil /ˈkawmɐ/, , /ˈkawmə/,

Sillabas

cal|ma

👁 Image
Nom comun

Declinason
Singular Plural
calma calmas

calma femenin

  1. calma(oc).

👁 Image
Forma d'adjectiu

calma

  1. Femenin singular de calmo.

👁 Image
Forma de vèrb

calma

  1. Tresena persona del singular de present de l'indicatiu de calmar.
  2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de calmar.
Categorias :