Occitan
Etimologia
- Del latinobliquus.
Prononciacion
/uˈplik/, /uˈβlik/, provençau /uˈblik/
👁 Image
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | oblic | oblics |
| [uˈplik] | [uˈpliks] | |
| Femenin | oblica | oblicas |
| [uˈpliko̞] | [uˈpliko̞s] | |
oblic
- (geometria) Que s’escarta mai o mens de la verticala.
- Qu'es indirècte, desviat.
- Que manca de drechura, de franquesa.
- Que fa pas fàcia, qu'es de galís, que guechejar.
- (antropologia) Qualifica la relacion que concernís una persona e son nebot o sa neboda.
- Un maridatge oblic.
- Una succession oblica.
Derivats
Sinonims
Traduccions
Catalan
Etimologia
- Del latinobliquus.
Prononciacion
Espanha (Barcelona): escotar «oblic»
Prononciacion
oriental /uˈβlik/, occidental /oˈβlik/
👁 Image
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | oblic | oblics |
| Femenin | obliqua | obliqües |
oblic
Recuperada de « https://oc.wiktionary.org/w/index.php?title=oblic&oldid=376675 »
