VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Alexander_Albon

⇱ Alexander Albon – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 16 mar 2026. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie.
Alexander Albon
👁 Ilustracja

Alexander Albon (2024)
Imię i nazwisko

Alexander Albon Ansusinha

Państwo

👁 Image
 
Tajlandia

Pochodzenie

👁 Image
 
Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia

23 marca 1996
Londyn

Sezon 2026
Seria

Formuła 1

Zespół

Atlassian Williams F1 Team

Samochód

Williams FW48

Nr startowy

23

Partnerzy

Carlos Sainz Jr.

Sukcesy

2014: 👁 brąz
Europ. Puchar Formuły Renault 2.0
2016: 👁 srebro
Seria GP3
2018: 👁 brąz
Formuła 2

👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Alexander Albon Ansusinha (taj.: อเล็กซานเดอร์ อัลบอน อังศุสิงห์; ur. 23 marca 1996 w Londynie) – tajski kierowca wyścigowy brytyjskiego pochodzenia, startujący w mistrzostwach świata Formuły 1 od sezonu 2019. Od sezonu 2022 kierowca zespołu Williams F1. Wicemistrz Serii GP3 (2016), drugi wicemistrz Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0 (2014) oraz Formuły 2 (2018).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Formuła Renault

[edytuj | edytuj kod]

Albon rozpoczął karierę w jednomiejscowych samochodach wyścigowych w wieku 16 lat w 2012 roku w Formule Renault. W tym roku rozpoczął starty w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz w Alpejskiej Formule Renault. W obu tych seriach Tajlandczyk podpisał kontrakt z hiszpańską ekipą EPIC Racing. W serii alpejskiej uzbierał 26 punktów, co mu dało 17 pozycję w klasyfikacji generalnej, zaś w europejskim pucharze nigdy nie zdołał zapunktować.

Na sezon 2013 Albon podpisał kontrakt z belgijską ekipą KTR na starty w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0. Z dorobkiem odpowiednio 22 i 61 punktów uplasował się tam odpowiednio na szesnastej i 22 pozycji w klasyfikacji generalnej.

W 2014 roku Tajlandczyk kontynuował współpracę z belgijską ekipą KTR w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0. W edycji europejskiej w ciągu czternastu wyścigów, w których wystartował, trzykrotnie stawał na podium. Uzbierał łącznie 117 punktów. Dało mu to trzecie miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców. W serii północnoeuropejskiej odniósł jedno zwycięstwo i dwa razy stawał na podium. Z dorobkiem osiemdziesięciu punktów został sklasyfikowany na siedemnastej pozycji w klasyfikacji generalnej.

Formuła 3

[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2015 awansował do Europejskiej Formuły 3, w której ścigał się w barwach francuskiego zespołu Signature. Tajlandczyk najlepsze wyniki odnotował na ulicznym torze Norisring, gdzie dwukrotnie startował z pole position. W wyścigach dojechał jednak odpowiednio na drugiej i trzeciej lokacie. Podium uzyskał także na obiekcie Spa-Francorchamps i Hockenheimringu. Zdobyte punkty sklasyfikowały go ostatecznie na 7. miejscu. Albon wystartował również w Grand Prix Makau. Linię mety przeciął w nim jako trzynasty.

Seria GP3

[edytuj | edytuj kod]

W roku 2016 Albon awansował do GP3, gdzie nawiązał współpracę z francuskim zespołem ART Grand Prix. Tajlandczyk był najgroźniejszym rywalem w walce o tytuł swojego zespołowego partnera, a zarazem podopiecznego Scuderii Ferrari, Charles’a Leclerca. Alexander zaliczył zwłaszcza znakomity początek sezonu, w którym stanął w pięciu z ośmiu pierwszych wyścigów na podium. Trzykrotnie sięgał po zwycięstwo – w głównym wyścigu na Silverstone oraz w sprintach w Katalonii oraz Hungaroringu. Po słabszym weekendzie na torze Spa-Francorchamps odnotował znaczne straty do rywala. Uratował jednak swe szanse drugim miejscu w niedzielnym wyścigu na Monzy oraz zwycięstwem w głównym starcie na Sepang. Finał w Yas Marina Circuit rozpoczął znakomicie, od pole position. W trakcie wyścigu, po neutralizacji, doszło między nim a Brytyjczykiem Jackiem Aitkenem do kolizji, w wyniku której utracił jakiekolwiek szanse na tytuł. Był w tym momencie jednak pewny wicemistrzostwa serii. Albon siedmiokrotnie mieścił się w czołowej trójce, w tym czterokrotnie na jego najwyższym stopniu. Dwukrotnie również startował z pole position.

Wyniki

[edytuj | edytuj kod]
Legenda oznaczeń w tabelach wyników
Wyświetl szablon na nowej stronie
Oznaczenie Wyjaśnienie
Złoty Zwycięzca lub mistrzostwo
Srebrny 2. miejsce lub wicemistrzostwo
Brązowy 3. miejsce lub II wicemistrzostwo
Zielony Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami)
Niebieski Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu)
Czerwony Nie zakwalifikował się (NZ)
Nie prekwalifikował się (NPK)
Różowy Nie ukończył (NU)
Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu)
Czarny Zdyskwalifikowany (DK)
Wykluczony (WYK/EX)
Biały Nie wystartował (NW)
Kontuzjowany (K/INJ)
Wyścig odwołany (OD/C)
Bez koloru Został wycofany (WYC/WD)
Nie przybył (NP/DNA)
Nie brał udziału w treningach (NT/DNP)
Nie został zgłoszony (–)
Pogrubienie Start z pole position
Kursywa Najszybsze okrążenie wyścigu
Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu.
* Sezon w trakcie
1/2/3 Punktowana pozycja w sprincie
Lista systemów punktacji Formuły 1
Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2016 ART Grand Prix 👁 Hiszpania

ESP
👁 Hiszpania

ESP
👁 Austria

AUT
👁 Austria

AUT
👁 Wielka Brytania

GBR
👁 Wielka Brytania

GBR
👁 Węgry

HUN
👁 Węgry

HUN
👁 Niemcy

GER
👁 Niemcy

GER
👁 Belgia

BEL
👁 Belgia

BEL
👁 Włochy

ITA
👁 Włochy

ITA
👁 Malezja

MAL
👁 Malezja

MAL
👁 Zjednoczone Emiraty Arabskie

ARE
👁 Zjednoczone Emiraty Arabskie

ARE
177 2
6 1 2 2 1 14 7 1 4 NU 9 10 6 2 1 8 NU NU

Formuła 2

[edytuj | edytuj kod]
Rok Zespół Wyniki w poszczególnych emliminacjach Punkty Pozycja
2017 ART Grand Prix BHR
👁 Bahrajn
BHR
👁 Bahrajn
ESP
👁 Hiszpania
ESP
👁 Hiszpania
MON
👁 Monako
MON
👁 Monako
AZE
👁 Azerbejdżan
AZE
👁 Azerbejdżan
AUT
👁 Austria
AUT
👁 Austria
UK
👁 Wielka Brytania
UK
👁 Wielka Brytania
HUN
👁 Węgry
HUN
👁 Węgry
BEL
👁 Belgia
BEL
👁 Belgia
ITA
👁 Włochy
ITA
👁 Włochy
ESP
👁 Hiszpania
ESP
👁 Hiszpania
ARE
👁 Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
👁 Zjednoczone Emiraty Arabskie
86 10
6 7 5 8 4 6 5 2 18 10 8 7 12 18 14 8 12 9 7 2
2018 DAMS BHR
👁 Bahrajn
BHR
👁 Bahrajn
AZE
👁 Azerbejdżan
AZE
👁 Azerbejdżan
ESP
👁 Hiszpania
ESP
👁 Hiszpania
MON
👁 Monako
MON
👁 Monako
FRA
👁 Francja
FRA
👁 Francja
AUT
👁 Austria
AUT
👁 Austria
UK
👁 Wielka Brytania
UK
👁 Wielka Brytania
HUN
👁 Węgry
HUN
👁 Węgry
BEL
👁 Belgia
BEL
👁 Belgia
ITA
👁 Włochy
ITA
👁 Włochy
RUS
👁 Rosja
RUS
👁 Rosja
ARE
👁 Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
👁 Zjednoczone Emiraty Arabskie
212 3
4 13 1 13 5 2 NU NU NU 7 5 5 1 7 5 1 5 3 3 NU 1 3 14 8

Formuła 1

[edytuj | edytuj kod]
Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2019[1] Red Bull Toro Rosso Honda Toro Rosso STR14 Honda RA619H 👁 Australia
👁 Bahrajn
👁 Chiny
👁 Azerbejdżan
👁 Hiszpania
👁 Monako
👁 Kanada
👁 Francja
👁 Austria
👁 Wielka Brytania
👁 Niemcy
👁 Węgry
👁 Belgia
👁 Włochy
👁 Singapur
👁 Rosja
👁 Japonia
👁 Meksyk
👁 Stany Zjednoczone
👁 Brazylia
👁 Abu Zabi
92 8
14 9 10 11 11 8 NU 15 15 12 6 10
Aston Martin Red Bull Racing Red Bull RB15 5 6 6 5 4 5 5 14 6
2020[2] Aston Martin Red Bull Racing Red Bull RB16 Honda RA620H 👁 Austria
👁 Styria
👁 Węgry
👁 Wielka Brytania
👁 Wielka Brytania
👁 Hiszpania
👁 Belgia
👁 Włochy
👁 Toskania
👁 Rosja
👁 Niemcy
👁 Portugalia
👁 Emilia-Romania
👁 Turcja
👁 Bahrajn
👁 Bahrajn
👁 Abu Zabi
105 7
13 4 5 8 5 8 6 15 3 10 NU 12 15 7 3 6 4
2022[3] Williams Racing Williams FW44 Mercedes AMG F1 M13 👁 Bahrajn
👁 Arabia Saudyjska
👁 Australia
👁 Emilia-Romania
👁 Stany Zjednoczone
👁 Hiszpania
👁 Monako
👁 Azerbejdżan
👁 Kanada
👁 Wielka Brytania
👁 Austria
👁 Francja
👁 Węgry
👁 Belgia
👁 Holandia
👁 Włochy
👁 Singapur
👁 Japonia
👁 Stany Zjednoczone
👁 Meksyk
👁 São Paulo
👁 Abu Zabi
4 19
13 14 10 11 9 18 NU 12 13 NU 12 13 17 10 12 WD NU NU 13 12 15 13
2023[4] Williams Racing Williams FW45 Mercedes AMG F1 M14 👁 Bahrajn
👁 Arabia Saudyjska
👁 Australia
👁 Azerbejdżan
👁 Stany Zjednoczone
👁 Monako
👁 Hiszpania
👁 Kanada
👁 Austria
👁 Wielka Brytania
👁 Węgry
👁 Belgia
👁 Holandia
👁 Włochy
👁 Singapur
👁 Japonia
👁 Katar
👁 Stany Zjednoczone
👁 Meksyk
👁 São Paulo
👁 Stany Zjednoczone
👁 Abu Zabi
27 13
10 NU NU 12 14 14 16 7 11 8 11 14 8 7 11 NU 137 9 9 NU 12 14
2024[5] Williams Racing Williams FW46 Mercedes AMG F1 M15 👁 Bahrajn
👁 Arabia Saudyjska
👁 Australia
👁 Japonia
👁 Chiny
👁 Stany Zjednoczone
👁 Emilia-Romania
👁 Monako
👁 Kanada
👁 Hiszpania
👁 Austria
👁 Wielka Brytania
👁 Węgry
👁 Belgia
👁 Holandia
👁 Włochy
👁 Azerbejdżan
👁 Singapur
👁 Stany Zjednoczone
👁 Meksyk
👁 São Paulo
👁 Stany Zjednoczone
👁 Katar
👁 Abu Zabi
12 16
15 11 11 NU 12 18 NU 9 NU 18 15 9 14 12 14 9 7 NU 16 NU NU NU 15 11
2025
[6]
Atlassian Williams Racing Williams FW47 Mercedes AMG F1 M16 👁 Australia
👁 Chiny
👁 Japonia
👁 Bahrajn
👁 Arabia Saudyjska
👁 Stany Zjednoczone
👁 Emilia-Romania
👁 Monako
👁 Hiszpania
👁 Kanada
👁 Austria
👁 Wielka Brytania
👁 Belgia
👁 Węgry
👁 Holandia
👁 Włochy
👁 Azerbejdżan
👁 Singapur
👁 Stany Zjednoczone
👁 Meksyk
👁 São Paulo
👁 Stany Zjednoczone
👁 Katar
👁 Abu Zabi
73 8
5 711 9 12 9 NU11 5 9 NU NU NU 8 6 15 5 7 13 14 146 12 1117 NU 1110 16
2026[7] Atlassian Williams Racing Williams FW48 Mercedes AMG F1 M17 👁 Australia
👁 Chiny
👁 Japonia
👁 Stany Zjednoczone
👁 Kanada
👁 Monako
👁 Katalonia
👁 Austria
👁 Wielka Brytania
👁 Belgia
👁 Węgry
👁 Holandia
👁 Włochy
👁 Hiszpania
👁 Azerbejdżan
👁 Singapur
👁 Stany Zjednoczone
👁 Meksyk
👁 São Paulo
👁 Stany Zjednoczone
👁 Katar
👁 Abu Zabi
0* 18*
12 NW16

* – Sezon w trakcie

Podsumowanie

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Seria Zespół Starty P1 PP NO Podium Punkty Pozycja
2012 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 EPIC Racing 13 0 0 0 0 0 NS
Alpejska Formuła Renault 2.0 13 0 0 0 0 26 17
2013 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 KTR 14 0 1 1 0 22 16
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 6 0 0 1 1 61 22
2014 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 KTR 14 0 1 0 3 117 3
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 6 1 0 1 2 80 17
2015 Europejska Formuła 3 Signature 31 0 2 1 5 187 7
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 13
2016 Seria GP3 ART Grand Prix 18 4 3 4 7 177 2
Masters of Formula 3 Hitech GP 2 0 0 0 0 N/A 5
2017 Formuła 2 ART Grand Prix 20 0 0 1 2 86 10
2018 Formuła 2 DAMS 24 4 3 0 8 242 3
2019 Formuła 1 Red Bull Toro Rosso Honda 12 0 0 0 0 92 8
Aston Martin Red Bull Racing 9 0 0 0 0
2020 Formuła 1 Aston Martin Red Bull Racing 17 0 0 0 2 105 7
2022 Formuła 1 Williams Racing 21 0 0 0 0 4 19
2023 Formuła 1 Williams Racing 22 0 0 0 0 27 13
2024 Formuła 1 Williams Racing 24 0 0 0 0 12 16
2025 Formuła 1 Atlassian Williams Racing 24 0 0 1 0 73 8
2026 Formuła 1 Atlassian Williams Racing 1 0 0 0 0 0* 18*

* – Sezon w trakcie

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Portland Hospital w Londynie. Jego ojciec, Nigel Albon również był kierowcą wyścigowym, brał udział m.in. British Touring Car Championship oraz Porsche Carrera Cup[8]. Jego matka jest Tajką[9].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. F1 - The Official Home of Formula 1® Racing [online], Formula 1® - The Official F1® Website [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  2. F1 - The Official Home of Formula 1® Racing [online], Formula 1® - The Official F1® Website [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  3. F1 - The Official Home of Formula 1® Racing [online], Formula 1® - The Official F1® Website [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  4. Wyniki wyścigów w 2023 [online], Formula 1® – The Official F1® Website [dostęp 2023-06-27] (ang.).
  5. Results [online], Formula 1® – The Official F1® Website [dostęp 2024-03-22] (ang.).
  6. 2025 Driver Standings: Alexander Albon. formula1.com. [dostęp 2025-07-27]. (ang.).
  7. F1 - The Official Home of Formula 1® Racing [online], Formula 1® - The Official F1® Website [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  8. Nigel Albon | Racing career profile | Driver Database [online], driverdb.com [dostęp 2020-03-05].
  9. AlanA. Selby AlanA., Mum of Brit Formula 1 driver tipped as next Lewis Hamilton is £7.5m fraudster [online], mirror, 1 grudnia 2018 [dostęp 2020-03-05].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Kierowcy
Kierowcy wyścigowi
Kierowcy rezerwowi i testowi
Akademia Kierowców Williams F1
Mistrzowie świata F1
Zwycięzcy wyścigu F1
Sztab
Założyciele
Prezesi i dyrektorzy
  • Pat Fry (szef dyrektorów technicznych)
Szef zespołu
Lista startowa sezonu 2026 Mistrzostw Świata Formuły 1
McLaren (MŚ)
Red Bull Racing (MŚ)
Audi (D)
Alpine (P1)
Cadillac (D)
Mercedes (MŚ)
Aston Martin Aramco
Ferrari (MŚ)
Williams (MŚ)
Racing Bulls
Haas
  • (MŚ) – mistrz świata; (P1) – zwycięzca Grand Prix; (D) – debiutant