Buick Skyhawk – samochód osobowy klasy kompaktowej produkowany pod amerykańską marką Buick w latach 1975–1989.

Buick Skyhawk I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1974 roku.

Buick zaprezentował Skyhawka pierwszej generacji jako następcę Buicka Opel. Podobnie, jak bliźniacze modele Chevroleta i Pontiaka, samochód zbudowano na platformie H-body^[1]. Skyhawk I był samochodem tylnonapędowym dostępnym tylko jako sportowy, trzydrzwiowy liftback^[2].

• R4 2.3l 2300
• R4 2.5l Iron Duke
• V6 3.8l Buick
• V8 5.0l Chevrolet

Buick Skyhawk II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1981 roku.

W 1981 roku General Motors zaprezentowało rodzinę pięciu bliźniaczych kompaktowych modeli, które oparto na platformie J-body. Charakteryzował ją przedni napęd, a także bardzo szeroki wybór wersji nadwoziowych: 4-drzwiowy sedan, 2-drzwiowe coupé i 5-drzwiowe kombi. W przypadku Buicka, samochód przyjął postać drugiej generacji modelu Skyhawk i pozycjonowany był poniżej modeli Cadillac Cimarron i Oldsmobile Firenza. Samochód odróżniał się wyglądem przedniego i tylnego pasa, a także wyposażeniem^[3].

Podobnie jak większość bliźniaczych modeli General Motors, Buick Skyhawk II w 1988 roku przeszedł gruntowną modernizację. Pojawił się nowy wygląd zarówno przedniej, jak i tylnej części nadwozia. Charakterystycznym elementem stały się składane reflektory, które zyskały aerodynamiczny kształt. Pomimo modernizacji, produkcję modelu zakończono rok później, w 1989 roku^[4].

• R4 1.8l L46
• R4 1.8l LH8
• R4 1.8l LA5
• R4 2.0l LQ5
• R4 2.0l LT2
• R4 2.0l LT3

• Flammang, James M. & Kowlake, Ron, Standard Catalog of American Cars: 1976-199, 3rd Edition (Iola, WI: Krause Publications, 1999)
• Gunnell, John, Standard Catalog of American Cars: 1946-1975, Revised 4th Edition (Iola, WI: Krause Publications, 2002)