VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Butan

⇱ Butan – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
👁 Image
Ten artykuł dotyczy związku chemicznego. Zobacz też: wieś o tej nazwie i Bhutan (państwo). Na tę stronę wskazuje także przekierowanie „R600”. Zobacz też: inne znaczenia „R600”.
Butan
👁 Image
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
butan
Inne nazwy i oznaczenia
n-butan
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C4H10

Inne wzory

CH
3
CH
2
CH
2
CH
3
CH
3
(CH
2
)
2
CH
3

Masa molowa

58,12 g/mol

Wygląd

bezbarwny gaz[1], prawie bezwonny[2]

Identyfikacja
Numer CAS

106-97-8

PubChem

7843

DrugBank

DB03689

SMILES
CCCC
InChI
InChI=1S/C4H10/c1-3-4-2/h3-4H2,1-2H3
InChIKey
IJDNQMDRQITEOD-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
Gęstość
0,0027091 g/cm³ (0 °C, 1013 hPa)[2]; gaz
0,6011 g/cm³ (w punkcie wrzenia)[2]; ciecz
Rozpuszczalnośćwodzie
słabo rozpuszczalny: 61,2 mg/l[3]
w innych rozpuszczalnikach
bardzo dobrze w etanolu, eterze i chloroformie[1]
Temperatura topnienia

−138,29 °C[2]

Temperatura wrzenia

−0,5 °C[1][2][3]

Punkt potrójny

−138,3 °C[2]; 0,0067 hPa[2]

Punkt krytyczny

152,0 °C[2]; 3,796 MPa[2]; 0,228 g/cm³[2]

logP

2,89[2][3]

Współczynnik załamania

1,3326 (589 nm, 20 °C)[1]

Prężność pary

2,1 bar (20 °C)[2]
2,8 bar (30 °C)[2]
4,9 bar (50 °C)[2]

Niebezpieczeństwa
Karta charakterystyki: Butan (nr ) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck). [dostęp 2024-12-07].
Globalnie zharmonizowany system
klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
Na podstawie podanego źródła[2]
👁 Płomień
👁 Butla gazowa
Niebezpieczeństwo
Zwroty H

H220, H280

Zwroty P

P210, P377, P381, P403

NFPA 704
Na podstawie
podanego źródła[4]
4
1
0
 
Temperatura zapłonu

−60 °C[2][6]

Temperatura samozapłonu

287 °C[6]
365 °C[2]

Granice wybuchowości

1,4–9,4%[2]
1,8–8,4%[4][5]

Numer RTECS

EJ4200000

Stężenie śmiertelne

LC50 658 g/m³ (szczur, 4 h)[3]

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons
👁 Image
Hasło w Wikisłowniku

Butan, C
4
H
10
organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nasyconych, czwarty homolog w szeregu homologicznym alkanów. Jego izomerem jest izobutan.

Zastosowanie

edytuj

Właściwości

edytuj

Butan jest nierozpuszczalny w wodzie, a rozpuszczalny w etanolu i eterze dietylowym. Występuje w ropie naftowej. Po spaleniu całkowitym kilograma tego węglowodoru powstaje ok. 1,5 kg wody i ok. 3 kg dwutlenku węgla:

2C
4
H
10
+ 13O
2
8CO
2
+ 10H
2
O

Wpływ na organizm człowieka

edytuj

Butan po inhalacji dostaje się do krwiobiegu i w ciągu kilku sekund wywołuje odurzenie, dlatego jest często stosowaną substancją odurzającą[7]. W tym celu wykorzystywane jest najczęściej paliwo do zapalniczek. W takiej formie był np. najczęściej nadużywaną substancją lotną w Wielkiej Brytanii w latach 1971–2004 (>38%), a w 2004 roku był przyczyną 52% zgonów związanych z wdychaniem substancji lotnych[8]. Wdychanie butanu może powodować euforię, senność, utratę przytomności, asfiksję, zaburzenia rytmu serca, halucynacje, wahania ciśnienia krwi i chwilową utratę pamięci, w przypadku nadużywania bezpośrednio z pojemnika pod wysokim ciśnieniem, a także może prowadzić do śmierci w wyniku uduszenia i migotania komór[7].

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b c d Haynes 2014 ↓, s. 3-76.
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r Butane, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 10030 [dostęp 2024-07-12] (niem. • ang.).
  3. a b c d Butane, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2015-10-07] (ang.).
  4. a b Butane, międzynarodowa karta bezpieczeństwa chemicznego, Międzynarodowa Organizacja Pracy [dostęp 2015-10-07] (pol. • ang.).
  5. Butan [PDF] [online], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, 8 czerwca 2023, numer katalogowy: 494402 [dostęp 2024-07-12]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  6. a b Haynes 2014 ↓, s. 16-22.
  7. a b Neurotoxic Effects from Butane Gas [online], thcfarmer.com, 19 grudnia 2009 [dostęp 2023-01-26] (ang.).
  8. M.E.M.E. Field-Smith M.E.M.E., B.K.B.K. Butland B.K.B.K., J.D.J.D. Ramsey J.D.J.D., H.R.H.R. Anderson H.R.H.R., Trends in death Associated with Abuse of Volatile Substances 1971–2004. Report 19, St George’s, University of London, Division of Community Health Sciences, lipiec 2006, ISBN 978-1-8981-8326-6 [zarchiwizowane z adresu 2007-03-27] (ang.).

Bibliografia

edytuj
Niższe alkany (C1–C10)
Wyższe alkany (>C10)