Christian Mayer (ur. 10 stycznia 1972 w Finkenstein) – austriacki narciarz alpejski, dwukrotny medalista olimpijski, brązowy medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Małej Kryształowej Kuli w klasyfikacji Pucharu Świata w gigancie.

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Christian Mayer pojawił się w 1990 roku, podczas mistrzostw świata juniorów w Zinal. Zajął tam piąte miejsce w gigancie, szóste miejsce w zjeździe i dwudzieste miejsce w supergigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Geilo wywalczył srebrny medal w supergigancie, przegrywając tylko z Jure Koširem z Jugosławii. Na tej samej imprezie zdobył też brązowy medal w kombinacji, a w gigancie zajął piąte miejsce. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w sezonie 1989/1990. Pierwsze punkty wywalczył 15 grudnia 1991 roku w Alta Badia, zajmując dziewiąte miejsce w gigancie. W sezonie 1991/1992 punktował jeszcze dwukrotnie, ale nie poprawił tego wyniku, ostatecznie zajmując 79. miejsce w klasyfikacji generalnej. Jeszcze w 1992 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zajął dwunaste miejsce w gigancie.

Pierwszy raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął 13 grudnia 1993 roku w Val d’Isère, gdzie okazał się najlepszy w gigancie. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Niemca Tobiasa Barnerssoi oraz Michaela von Grünigena ze Szwajcarii. W kolejnych startach jeszcze cztery razy stawał na podium w gigancie: 19 grudnia w Alta Badia był trzeci, a 11 stycznia w Hinterstoder, 6 marca w Aspen i 19 marca w Vail zajmował drugie miejsce. W efekcie był jedenasty w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji giganta zdobył Małą Kryształową Kulę. W 1994 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie w swoim pierwszym starcie, kombinacji, nie ukończył rywalizacji. Parę dni później wystartował w gigancie, w którym po pierwszym przejeździe zajmował pierwsze miejsce, z przewagą 0,36 sekundy nad Ursem Kälinem ze Szwajcarii. W drugim przejeździe uzyskał jednak dziesiąty wynik co dało mu trzeci czas łączny i brązowy medal. Ostatecznie stracił 0,12 sekundy do Niemca Markusa Wasmeiera i 0,10 sekundy do Kälina.

Kolejne pucharowe zwycięstwo odniósł dopiero 21 grudnia 1997 roku w Alta Badia, gdzie ponownie był najlepszy w gigancie. W sezonie 1997/1998 wynik ten powtórzył 3 stycznia w Kranjskiej Gorze, a 28 lutego w Yongpyong zajął drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął dziewiąte miejsce, a w klasyfikacji giganta był trzeci za swym rodakiem Hermannem Maierem oraz von Grünigenem. W lutym 1998 roku brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, jednak nie zdobył medalu w swej koronnej konkurencji, zajmując piąte miejsce. Wywalczył za to brązowy medal w kombinacji, plasując się za innym Austriakiem, Mario Reiterem i Lasse Kjusem z Norwegii. Mayer uzyskał tam trzeci czas zjazdu i czwarty wynik w slalomie do kombinacji.

W międzyczasie tylko dwukrotnie plasował się na pucharowym podium: 22 grudnia 1994 roku w Alta Badia był trzeci w gigancie, a 26 listopada 1995 roku w Park City był drugi w slalomie. W klasyfikacji generalnej plasował się jednak poza czołową dziesiątką. W tym czasie wystąpił na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku, gdzie był szósty w gigancie i dziewiąty w slalomie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Sestriere jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w kombinacji. Walkę o brązowy medal przegrał tam z Mario Reiterem o 0,11 sekundy.

Ostatni medal na arenie międzynarodowej zdobył na rozgrywanych w lutym 1999 roku mistrzostwach świata w Vail. Zajął tam trzecie miejsce w slalomie, w którym wyprzedzili go tylko Kalle Palander z Finlandii oraz Lasse Kjus. Do zwycięzcy Mayer stracił 0,13 sekundy, a do drugiego miejsca zabrakło mu 0,02 sekundy. Na tej samej imprezie był też ósmy w gigancie i czwarty w kombinacji, w które w walce o medal lepszy o 0,27 sekundy był Szwajcar Paul Accola. W zawodach pucharowych na podium stawał siedmiokrotnie, w tym 11 marca w Sierra Nevada zwyciężył w supergigancie. W klasyfikacji generalnej dało mu to siódme miejsce, w supergigancie był czwarty, a w gigancie piąty. Podobne wyniki osiągał w sezonie 1999/2000, który ukończył na ósmej pozycji. Na podium stawał cztery razy, z czego trzy razy zwyciężał: 22 grudnia w Saalbach-Hinterglemm, 8 marca w Kranjskiej Gorze i 11 marca 2000 roku w Hinterstoder był najlepszy w gigancie. W klasyfikacji giganta był tym razem drugi za Hermannem Maierem.

Austriak startował jeszcze przez pięć lat, uzyskując stopniowo coraz słabsze wyniki. Ostatni raz na podium w zawodach Pucharu Świata stanął 4 stycznia 2000 roku w Kranjskiej Gorze, gdzie był drugi w gigancie. W tym okresie najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2000/2001, który zakończył na 36. pozycji. Był też między innymi siódmy w klasyfikacji giganta w sezonie 2002/2003. W 2003 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, gdzie w swojej koronnej konkurencji był czternasty. Kilkukrotnie zdobywał medale mistrzostw Austrii, w tym złote w gigancie i kombinacji w 1992 roku^[1]. Ponadto w 1994 roku otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii^[2]. W 2005 roku zakończył karierę.

• sezon 1991/1992: 79.
• sezon 1992/1993: 82.
• sezon 1993/1994: 11.
• sezon 1994/1995: 34.
• sezon 1995/1996: 17.
• sezon 1996/1997: 28.
• sezon 1997/1998: 9.
• sezon 1998/1999: 7.
• sezon 1999/2000: 8.
• sezon 2000/2001: 36.
• sezon 2001/2002: 53.
• sezon 2002/2003: 38.
• sezon 2003/2004: 67.
• sezon 2004/2005: 143.
• sezon 2005/2006: 135.

1. 👁 Francja
   Val d’Isère – 13 grudnia 1993 (gigant)
2. 👁 Włochy
   Alta Badia – 21 grudnia 1997 (gigant)
3. 👁 Słowenia
   Kranjska Gora – 3 stycznia 1998 (gigant)
4. 👁 Hiszpania
   Sierra Nevada – 11 marca 1999 (supergigant)
5. 👁 Austria
   Saalbach-Hinterglemm – 22 grudnia 1999 (gigant)
6. 👁 Słowenia
   Kranjska Gora – 8 marca 2000 (gigant)
7. 👁 Austria
   Hinterstoder – 11 marca 2000 (gigant)

• 7 zwycięstw (6 gigantów i 1 supergigant)

1. 👁 Włochy
   Alta Badia – 19 grudnia 1993 (gigant) – 3. miejsce
2. 👁 Austria
   Hinterstoder – 11 stycznia 1994 (gigant) – 2. miejsce
3. 👁 Stany Zjednoczone
   Aspen – 6 marca 1994 (gigant) – 2. miejsce
4. 👁 Stany Zjednoczone
   Vail – 19 marca 1994 (gigant) – 2. miejsce
5. 👁 Włochy
   Alta Badia – 22 grudnia 1994 (gigant) – 3. miejsce
6. 👁 Stany Zjednoczone
   Park City – 26 listopada 1995 (slalom) – 2. miejsce
7. 👁 Korea Południowa
   Yongpyong – 28 lutego 1998 (gigant) – 2. miejsce
8. 👁 Stany Zjednoczone
   Park City – 20 listopada 1998 (gigant) – 2. miejsce
9. 👁 Stany Zjednoczone
   Park City – 22 listopada 1998 (slalom) – 3. miejsce
10. 👁 Stany Zjednoczone
    Aspen – 27 listopada 1998 (supergigant) – 3. miejsce
11. 👁 Austria
    Innsbruck – 21 grudnia 1998 (supergigant) – 2. miejsce
12. 👁 Słowenia
    Kranjska Gora – 5 stycznia 1999 (gigant) – 2. miejsce
13. 👁 Włochy
    Bormio – 18 marca 2000 (gigant) – 2. miejsce
14. 👁 Stany Zjednoczone
    Park City – 22 listopada 2002 (gigant) – 2. miejsce
15. 👁 Włochy
    Alta Badia – 22 grudnia 2002 (gigant) – 3. miejsce
16. 👁 Słowenia
    Kranjska Gora – 4 stycznia 2003 (gigant) – 2. miejsce

• Oficjalna strona (wersja archiwalna) (niem.)
• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-30)]. (ang.).
• Profil na Alpine Ski Database (ang.)