Czobanidzi (pers. Čūpānīān) – dynastia wywodząca się z mongolskiego klanu Suldus, który zasłynął w XIV-wiecznej Persji. Początkowo zależna od Ilchanidów, po upadku Ilchanatu de facto przejęła kontrolę nad terytorium Persji^[1].

Dynastia panowała w latach 1335–1357 na terenach środkowo-zachodniej Persji, obecnego Azerbejdżanu, Arranu, częściowej Azji mniejszej i Mezopotamii^[2].