We wrześniu 1994 rozpoczął karierę koszykarską w drugoligowym DJK Würzburg. Po 4 latach gry wprowadził zespół do ekstraklasy, w której ze średnią 21,4 punktu na mecz został królem strzelców.
Z roku na rok grał coraz lepiej i w roku 2006 zajął 3. pozycję w głosowaniu na MVP sezonu. Doprowadził Mavs do finału NBA, w którym grali po raz pierwszy w historii. Pierwsze 2 mecze wygrali Mavs, ale przegrali 4 następne i to Miami Heat cieszyło się z mistrzostwa NBA. W sezonie 2006-2007 drużyna Dallas Mavericks prowadziła w ligowej tabeli z bardzo dobrym bilansem- gdy po słabym początku sezonu i 4 przegranych spotkaniach z rzędu pobili rekord NBA w 55 spotkaniach wygrywając aż 50, a w sumie w sezonie zasadniczym zwyciężając 67 razy. Drużyna była jednym z faworytów do tytułu, jednakże nieoczekiwanie została wyeliminowana przez Golden State Warriors już w pierwszej rundzie play off. Mimo tego sezon 2006-2007 okazał się dla Dirka najlepszym w jego karierze. Został doceniony w tradycyjnym głosowaniu przedstawicieli mediów tytułem MVP sezonu, stając się tym samym pierwszym zawodnikiem z Europy w historii przyznawanego od 52 lat wyróżnienia. Sześciokrotny z rzędu uczestnik Meczu Gwiazd, zdobywał w sezonie 2006-2007 średnio 24,6 punktów w meczu, 8,9 zbiórek oraz 3,4 asyst. Miał 50 procent skuteczności z gry (w tym 41 procent w rzutach za trzy punkty) i 90 procent rzutów wolnych - żaden inny koszykarz NBA nie osiągnął w tym sezonie takiej skuteczności rzutów. 24 marca 2015, jako pierwszy zawodnik w historii NBA, osiągnął granicę 25 tysięcy zdobytych punktów, 10 tysięcy zbiórek, 1000 bloków oraz 1000 trafionych rzutów za 3 punkty[3].
Był wszechstronnym graczem, który grał głównie na pozycji silnego skrzydłowego, lecz również jako center i niski skrzydłowy. Jest uważany za jednego z najlepiej rzucających graczy w historii NBA, który trafiał 88% rzutów wolnych, 50% rzutów z pola i prawie 40% za 3 punkty, był również zwycięzcą zawodów 2006 NBA All-Star Three-Point Shootout (konkurs rzutów za 3 punkty). W 2006-2007 został piątym członkiem klubu NBA 50-40-90 Club dla graczy, którzy trafiali 50% lub więcej rzutów z pola, 40% lub więcej za 3 punkty, i 90% lub więcej z rzutów wolnych w jednym sezonie, równocześnie osiągając NBA league minimum w każdej z kategorii.
W trakcie swej kariery wykazywał większą skuteczność wraz ze wzrostem znaczenia meczów. W sezonie zasadniczym osiągał średnio 23 punkty i 8 zbiórek. W playoffach natomiast jego średnia wynosiła 25,6 punktów, 10,9 zbiórek. W meczach o największym znaczeniu, takich jak eliminacje do playoffów zdobywał średnio 28,4 punktów, 12,2 zbiórek. Rozegrał 13 meczów eliminacyjnych, w których uzyskał 30 lub więcej punktów. W najlepszej 100 występów w eliminacjach w ostatnich 20 latach, nazwisko Nowitzkiego można zobaczyć 8 razy, więcej niż jakiegokolwiek gracza NBA w jego epoce.
Był 17. graczem NBA w historii i pierwszym Europejczykiem, który zdobył 25 000 punktów. W Dallas Mavericks był liderem w zdobytych punktach, zbiórkach, punktach z pola, próbach zdobycia punktów z pola, rzutach za 3 punkty, próbach rzutów za 3 punkty, rzutach wolnych i próbach rzutów wolnych. Dziesięć razy był wybierany do drużyny NBA All-Star i jedenaście razy do All-NBA Teams. Został ogłoszony NBA MVP sezonu 2006-2007, będąc pierwszym Europejczykiem, który doznał tego zaszczytu. Był również ogłoszony europejskim koszykarzem roku 5 razy z rzędu, przez La Gazzetta dello Sport, jak również był najlepiej punktującym zawodnikiem i MVP Mistrzostw Świata FIBA w 2002, i Eurobasketu 2005.
👁 Image Nowitzki na linii rzutów wolnych podczas spotkania z Phoenix Suns (kwiecień 2008).👁 Image Nowitzki w zielonym stroju Mavs.👁 Image Nowitzki w barwach kadry Niemiec (sierpień 2006).
Stan na 18 lutego 2019, na podstawie[5][6], o ile nie zaznaczono inaczej.