Leonard Randolph „Lenny” Wilkens (ur. 28 października 1937 w Nowym Jorku, zm. 9 listopada 2025 w Medinie^[1]) – amerykański koszykarz oraz trener koszykarski. Członek Basketball Hall of Fame^[2]. W trakcie kariery zawodniczej występował na pozycji rozgrywającego.

Mierzący 185 cm wzrostu koszykarz studiował na Providence College. Do NBA został wybrany z 6. numerem w drafcie 1960 przez St. Louis Hawks. W Hawks grał do 1968. W sezonie 1967/1968 zajął drugie miejsce w głosowaniu na MVP fazy zasadniczej^[3].

W latach 1968–72 występował w Seattle SuperSonics. W 1969 został grającym trenerem tej drużyny. W 1972 został oddany do Cleveland Cavaliers, gdzie spędził dwa lata. Ostatni sezon, 1974/75, rozegrał w Portland Trail Blazers – ponownie łączył bieganie po parkiecie z funkcją trenera. Dziewięć razy brał udział w NBA All-Star Game (został MVP^[4] w 1971).

Uchodzi za jednego z najwybitniejszych szkoleniowców w historii NBA. Po Portland przez 8 lat prowadził Seattle (1977-85) i w 1979 zdobył mistrzostwo ligi^[5]. Później pracował w Cleveland (1986-93), Hawks (1993-2000), Toronto Raptors (2000-03) oraz New York Knicks (2003-05). W 1996 był trenerem reprezentacji na IO w Atlancie^[6]. Znajdował się w sztabie menedżerskim Seattle SuperSonics.

Trener Lenny Wilkens 6 stycznia 1995 roku prowadząc Atlantę Hawks do zwycięstwa 112-90 z Washington Bullets osiągnął 939. zwycięstwo w karierze, bijąc dotychczasowy rekord Reda Auerbacha^[7].

W 1996 znalazł się w gronie 50 najlepszych graczy występujących kiedykolwiek w NBA^[8]. Jego koszulka (z numerem 19) została zastrzeżona przez Sonics.

• Finalista turnieju NIT (1960)^[9]
• MVP:
  • turnieju NIT (1960)^[9]
  • akademickiego meczu gwiazd
• Zaliczony do II składu All-American (1960)^[10]
• Członek Akademickiej Galerii Sław (National Collegiate Basketball Hall of Fame - 2006)^[11]

• Wicemistrz NBA (1961)^[5]
• 9-krotny uczestnik meczu gwiazd NBA (1963–1965, 1967–1971, 1973)^[12]
• MVP meczu gwiazd NBA (1971)^[4]
• Lider:
  • sezonu zasadniczego w asystach (1970)^[13]
  • play-off w średniej asyst (1968)^[14]
• Klub Seattle SuperSonics zastrzegł należący do niego w numer 19^[15]
• Zaliczony do:
  • grona 50 Najlepszych Zawodników w Historii NBA (NBA’s 50th Anniversary All-Time Team – 1996)^[8]
  • składu najlepszych zawodników w historii NBA, wybranego z okazji obchodów 75-lecia istnienia ligi (2021)^[16]
• Członek Koszykarskiej Galerii Sław (Naismith Memorial Basketball Hall Of Fame - 1989)^[2]

• 👁 Image
  Mistrz NBA (1979)^[5]
• Trener Roku NBA (1994)^[17]
• 4-krotnie wybierany na trenera drużyn NBA All-Star (1979-80, 1989, 1994)
• Zaliczony do grona 10 najlepszych trenerów w historii NBA (1996)^[18]

👁 Image
Mistrz olimpijski (1996^[6])

• Członek Koszykarskiej Galerii Sław jako trener (Naismith Memorial Basketball Hall Of Fame - 1998)^[19]