| 👁 Ilustracja Maciej Kot (2016) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
178 cm[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Debiut w PŚ indywidualnie |
13 grudnia 2007 w Villach (35. miejsce) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Debiut w PŚ drużynowo |
10 marca 2007 w Lahti (7. miejsce) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze punkty w PŚ |
3 grudnia 2011 w Lillehammer (19. miejsce) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze podium w PŚ |
11 grudnia 2016 w Lillehammer (2. miejsce) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze zwycięstwo w PŚ |
11 lutego 2017 w Sapporo | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Rekord życiowy |
244,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (18 marca 2017)[1][2] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 👁 Faksymile | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inne nagrody | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 👁 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Maciej Kot (ur. 9 czerwca 1991 w Limanowej[1]) – polski skoczek narciarski, reprezentant klubu AZS Zakopane. Drużynowy brązowy medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018. Drużynowy złoty (2017) i brązowy (2013) medalista mistrzostw świata. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2016, trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015. Indywidualny wicemistrz świata juniorów z 2009, dwukrotny drużynowy brązowy medalista mistrzostw świata juniorów, dwukrotny indywidualnie oraz drużynowy medalista Zimowej Uniwersjady 2011. Wielokrotny medalista mistrzostw Polski, w tym dwukrotny mistrz indywidualny z 2013 i 2016 roku.
Jego rekord życiowy wynosi 244,5 m, ustanowiony został na Vikersundbakken w Vikersund 18 marca 2017[2].
Przebieg kariery sportowej
[edytuj | edytuj kod]Lata 2006–2007
[edytuj | edytuj kod]Został powołany do kadry Polski na Mistrzostwa Świata Juniorów 2006 w Kranju[3], jednak jego występ ograniczył się do udziału w oficjalnych treningach. W sezonie 2005/2006 zadebiutował w zawodach FIS Cup, pierwsze punkty zdobywając 5 marca 2006 w Zakopanem[4].
W lutym 2007 zwyciężył w zawodach FIS Cup w Zakopanem. Został powołany przez trenera kadry Hannu Lepistö na drużynowy konkurs Pucharu Świata zaliczany do klasyfikacji Pucharu Narodów w Lahti 10 marca 2007. W debiucie Kot oddał skoki na odległość 117,5 oraz 101,5 metrów i zajął wraz z drużyną 7. miejsce w zawodach. Zajął 15. miejsce indywidualnie i 6. drużynowo na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2007 w Planicy[5].
Sezon 2007/2008
[edytuj | edytuj kod]W 2007 Kot zadebiutował w zawodach Letniego Grand Prix. 16 sierpnia zdobył w nich pierwsze punkty, zajmując 20. miejsce w zawodach w Pragelato. W zimowej części sezonu 2007/2008 dostał szansę debiutu w indywidualnych zawodach Pucharu Świata, nie udało mu się jednak zająć w nich miejsca w czołowej trzydziestce. Dwudziestokrotnie startował w kwalifikacjach, w jedenastu przypadkach uzyskując awans do konkursu głównego. Najlepszym osiągniętym przez Kota wynikiem w cyklu było 31. miejsce z Liberca. Wziął udział w Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2008 w Zakopanem. Indywidualnie zajął 7. miejsce, zaś w zawodach drużynowych wraz z Krzysztofem Miętusem, Dawidem Kowalem i Łukaszem Rutkowskim zdobył brązowy medal[6].
Sezon 2008/2009
[edytuj | edytuj kod]6 lipca 2008 zwyciężył w zawodach z cyklu Letniego Pucharu Kontynentalnego w słoweńskim Kranju. Osiągnął dobre rezultaty w Letnim Grand Prix 2008: w konkursie w Zakopanem, rozgrywanym 30 sierpnia, zajął 7. pozycję, w trzech innych zajmował miejsca w drugiej dziesiątce[7]. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 17. pozycji z dorobkiem 104 punktów[8].
Dwukrotnie wystąpił w zawodach Pucharu Świata 2008/2009, odpadając w pierwszej serii zawodów. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów 2009 w Szczyrbskim Jeziorze. 5 lutego zdobył srebrny medal indywidualnie, przegrywając jedynie z Lukasem Müllerem. Dzień później reprezentacja Polski z Kotem w składzie zdobyła brązowy medal. W kolejnych tygodniach wziął udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009 w Libercu. W zawodach indywidualnych na skoczni normalnej zajął 45. pozycję. W pozostałych konkursach nie wystąpił[7].
Sezon 2009/2010
[edytuj | edytuj kod]W Letnim Grand Prix 2009 Kot osiągnął wyniki słabsze niż w poprzednich latach. Najwyższym miejscem, jakie zajął, było 26. z Hakuby. Zimą startował głównie w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Dwa razy stanął w nich na podium: był drugi w Sapporo i Zakopanem. Tylko raz w całym sezonie wystąpił w konkursie Pucharu Świata: 17 stycznia 2010 był 35. w Sapporo. Trzykrotnie odpadał w kwalifikacjach[9].
Sezon 2010/2011
[edytuj | edytuj kod]7 sierpnia 2010 w Hinterzarten zajął pierwsze miejsce w drużynowym konkursie Letniego Grand Prix (razem z Adamem Małyszem, Dawidem Kubackim i Krzysztofem Miętusem)[10]. 15 sierpnia w szwajcarskim Einsiedeln uplasował się na trzeciej pozycji w konkursie indywidualnym[11]. W całym cyklu zajął 16. miejsce, zdobywając 124 punkty[8].
W kolejnym sezonie zimowym ponownie nie zdobył punktów Pucharu Świata. Do zawodów Kot zgłaszany był sześciokrotnie, trzy razy awansował do konkursu głównego. Najwyższym zdobytym przez niego miejscem było 40. z Sapporo[12]. 29 stycznia 2011 zdobył srebrny medal Zimowej Uniwersjady 2011 w konkursie na skoczni K-125[13]. Dwa dni później po raz kolejny zdobył srebrny medal, tym razem na skoczni K-95. 3 lutego zdobył brązowy medal w zawodach drużynowych[12].
Sezon 2011/2012
[edytuj | edytuj kod]Latem 2011 Kot zajął 9. miejsce w klasyfikacji generalnej Lotos Poland Tour[14]. W zawodach Letniego Grand Prix 2011 czterokrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce[15]. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 9. pozycji[8].
W sezonie 2011/2012 Pucharu Świata po czterech latach nieudanych prób po raz pierwszy zdobył punkty tego cyklu. 3 grudnia 2011 zajął 19. miejsce na skoczni w Lillehammer[16]. Ostatecznie w trzydziestce znalazł się tamtej zimy dwanaście razy, najlepszy wynik – 12. miejsce – uzyskując dwukrotnie: 4 marca w Lahti i 11 marca w Oslo[15]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata znalazł się na 35. pozycji, co było trzecim wynikiem wśród Polaków[17]. 15 marca 2012 na Letalnicy w Planicy ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku, uzyskując 200,5 metra[18].
Sezon 2012/2013
[edytuj | edytuj kod]21 lipca 2012 podczas konkursu Letniego Grand Prix w Wiśle na skoczni im. Adama Małysza Maciej Kot po raz pierwszy stanął na najwyższym podium w zawodach tej rangi, wyprzedzając Simona Ammanna i Wolfganga Loitzla[19]. 30 września 2012 w Hinzenbach ponownie został zwycięzcą zawodów LGP, przed drugim Severinem Freundem i trzecim Taku Takeuchi[20]. Kot był najwyżej sklasyfikowanym reprezentantem Polski w Letnim Grand Prix 2012 – w klasyfikacji generalnej zajął piąte miejsce[8].
Zdobył punkty w większości listopadowych i grudniowych konkursów Pucharu Świata 2012/2013, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 13. miejscu w Engelbergu[21]. 1 stycznia 2013 w noworocznym konkursie 61. Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen zajął 5. miejsce[22]. W dwóch kolejnych konkursach TCS również zajął miejsca w pierwszej dziesiątce, odpowiednio 9. i 10. 12 stycznia w Zakopanem powtórzył wynik z początku roku, a tydzień później w Sapporo był dziesiąty. W kolejnych zawodach rozgrywanych na przełomie stycznia i lutego zajmował głównie miejsca w drugiej dziesiątce[21].
Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013, w indywidualnych konkursach zajmując 11. miejsce na skoczni normalnej i 27. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych zdobył natomiast wraz z Piotrem Żyłą, Dawidem Kubackim i Kamilem Stochem brązowy medal[21]. W marcu jeszcze dwukrotnie kończył indywidualne zawody Pucharu Świata w pierwszej dziesiątce[21]. Cały cykl ukończył na 18. pozycji, zdobywając 460 punktów[23].
Sezon 2013/2014
[edytuj | edytuj kod]Dwukrotnie, w Wiśle i Einsiedeln, stawał na drugim stopniu podium zawodów Letniego Grand Prix 2013, a miejsca w dziesiątce zajął łącznie pięciokrotnie[24]. Pozwoliło to Kotowi zająć 8. miejsce w klasyfikacji generalnej[8].
W rozpoczynających sezon 2013/2014 Pucharu Świata zawodach w Klingenthal zajął 6. miejsce, a w trzecim konkursie indywidualnym cyklu, rozgrywanym na normalnej skoczni w Lillehammer, poprawił ten wynik, uzyskując najlepszą w sezonie, 5. pozycję. W kolejnych konkursach regularnie zajmował miejsca w trzydziestce, w grudniowych i styczniowych zawodach łącznie trzykrotnie zajmując 10. miejsce. W lutym wystąpił w konkursach skoków narciarskich na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014. Indywidualnie był 7. na skoczni normalnej oraz 12. na dużej, zaś w zawodach drużynowych zajął 4. pozycję. W marcu wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2014, zajmując 10. miejsce indywidualnie. W lutowych i marcowych zawodach Pucharu Świata dwukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce[24]. W klasyfikacji generalnej na zakończenie sezonu znalazł się na 17. pozycji, zdobywając 398 punktów[23].
Sezon 2014/2015
[edytuj | edytuj kod]W Letnim Grand Prix 2014 zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Po słabych występach w początkowych konkursach Pucharu Świata 2014/2015 (najlepszym było 26. miejsce w Niżnym Tagile) Kot został odsunięty od występów w cyklu. W styczniu powrócił na dwa tygodnie do startów w PŚ: najwyższą pozycją zajętą przez niego w czterech konkursach w Polsce i Japonii było 24. miejsce z Sapporo. Przez większość sezonu startował w Pucharze Kontynentalnym, odnosząc jedno zwycięstwo (11 stycznia w Wiśle) i dwukrotnie zajmując drugie miejsce[25].
Sezon 2015/2016
[edytuj | edytuj kod]W Letnim Grand Prix 2015 wystąpił trzykrotnie, zajmując miejsca w drugiej dziesiątce. Startował również w Letnim Pucharze Kontynentalnym 2015, po dwa razy stając na drugim i trzecim stopniu podium[26]. Pozwoliło to mu na zajęcie trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej cyklu[27].
Od początku zimowej części sezonu startował w Pucharze Świata. Regularnie zdobywał punkty, jednak ani razu nie zajął miejsca w pierwszej dziesiątce. Najlepszymi indywidualnymi występami Kota w Pucharze Świata 2015/2016 były 12. miejsca z Zakopanego i Sapporo[26]. Podczas kończącego sezon konkursu na mamuciej skoczni w Planicy ustanowił nowy rekord życiowy wynoszący 231 metrów[28]. W całym cyklu Kot zajął 31. miejsce, zdobywając 165 punktów[23].
Sezon 2016/2017
[edytuj | edytuj kod]Letnie Grand Prix 2016 rozpoczął od zwycięstwa w Courchevel. W trzech kolejnych konkursach rozgrywanych na przełomie lipca i sierpnia również stawał na podium, dwukrotnie zwyciężając i raz zajmując drugie miejsce. Nie brał udziału w zawodach rozgrywanych w Azji, a po powrocie do rywalizacji w październiku odniósł kolejne dwa zwycięstwa, w kończącym letnią część sezonu konkursie w Klingenthal wygrywając z przewagą blisko 30 punktów nad Kamilem Stochem[29]. W całym cyklu zwyciężył, uzyskując 580 punktów – o 229 więcej niż drugi Andreas Wellinger[8].
W dwóch pierwszych konkursach Pucharu Świata 2016/2017 zajmował kolejno 5. i 8. miejsce[29]. 3 grudnia w Klingenthal reprezentacja Polski z Kotem w składzie odniosła pierwsze w historii zwycięstwo w konkursie drużynowym Pucharu Świata, a on sam uzyskał najlepszy indywidualny wynik zawodów[30]. Po dwóch kolejnych startach zakończonych zajęciem 5. pozycji[29], 11 grudnia w Lillehammer zajął 2. miejsce, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium konkursu indywidualnego Pucharu Świata. Wyprzedzony został jedynie przez Kamila Stocha[31]. Trzy spośród konkursów 65. Turnieju Czterech Skoczni ukończył w pierwszej dziesiątce[29], a w klasyfikacji generalnej zajął 4. miejsce[23].
W styczniowych zawodach Pucharu Świata indywidualnie najwyżej znalazł się na 5. pozycji (dwukrotnie), dwa razy stawał również na podium zawodów drużynowych[29]. 11 lutego 2017 odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w Pucharze Świata, na skoczni Ōkurayama w Sapporo, ex aequo z Peterem Prevcem[32]. Pięć dni później odniósł drugie, tym razem samodzielne zwycięstwo na normalnej skoczni olimpijskiej w Pjongczangu, w międzyczasie zajmując jeszcze 4. i 7. miejsce. Został zgłoszony do Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Indywidualnie zajął na nich 5. miejsce na skoczni normalnej oraz 6. na skoczni dużej[29], zaś 4 marca zdobył wraz z Piotrem Żyłą, Dawidem Kubackim oraz Kamilem Stochem pierwszy w historii reprezentacji Polski złoty medal w konkursie drużynowym[33]. W marcowych zawodach Pucharu Świata zajmował miejsca w drugiej dziesiątce[29]. 18 marca podczas drużynowego konkursu lotów na Vikersundbakken w Vikersund ustanowił nowy rekord życiowy, wynoszący 244,5 metra[34]. Sezon ukończył na 5. pozycji w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata z 985 punktami[23].
Sezon 2017/2018
[edytuj | edytuj kod]W pięciu występach w Letnim Grand Prix 2017 Kot dwukrotnie stawał na podium – był drugi w Wiśle i Courchevel[35]. W klasyfikacji generalnej zakończył cykl na 4. pozycji[8].
W sezonie 2017/2018 Pucharu Świata najczęściej zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany w zawodach indywidualnych był na 8. miejscu, w grudniu 2017 w Niżnym Tagile oraz w lutym 2018 w Willingen. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie zajął 19. miejsce zarówno na normalnej, jak i na dużej skoczni[35], zaś w drużynie, startując razem z Stefanem Hulą, Dawidem Kubackim i Kamilem Stochem, zdobył brązowy medal, pierwszy w historii reprezentacji Polski w konkursach drużynowych igrzysk olimpijskich[36]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zakończył sezon na 21. pozycji z 261 punktami[23].
Lata 2018–2020
[edytuj | edytuj kod]W Letnim Grand Prix 2018 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce indywidualnie – we wrześniu w Râșnovie był 9. i 10. W sezonie 2018/2019 Pucharu Świata regularnie startował w zawodach, w większości występów nie zdobył jednak punktów. Najwyżej sklasyfikowany był na 21. miejscu, 27 stycznia 2019 w Sapporo. W lutym i marcu występował też w Pucharze Kontynentalnym; najwyżej znalazł się na 4. pozycji, w zawodach w Zakopanem[37].
W ramach Letniego Grand Prix 2019 dwukrotnie kończył konkursy w pierwszej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany był we wrześniowych zawodach w Hinzenbach, na 5. miejscu. W zimowej części sezonu 2019/2020 początkowo startował w Pucharze Świata. W większości swoich występów w cyklu nie zdobył punktów, a najwyżej sklasyfikowany był na 18. pozycji, w listopadzie 2019 w Ruce. W lutym 2020 występował w Pucharze Kontynentalnym. Dwukrotnie stanął na podium, zwyciężając w obu konkursach w Val di Fiemme[38].
Lata 2020–2023
[edytuj | edytuj kod]W ramach Pucharu Świata 2020/2021 punkty zdobył dwukrotnie. W najlepszym występie, w otwierającym cykl konkursie w Wiśle, zajął 20. pozycję. W trakcie sezonu 2020/2021 startował głównie w Pucharze Kontynentalnym. Raz stanął na podium, w lutym 2021 zajmując 3. miejsce w Brotterode[39].
W Letnim Grand Prix 2021 najwyżej klasyfikowany był na 8. miejscu, w sierpniowych zawodach w Courchevel. W sezonie 2021/2022 nie zdobył żadnych punktów Pucharu Świata, a najwyżej klasyfikowany był na 32. pozycji. W Pucharze Kontynentalnym dwukrotnie stał na podium: w letniej części sezonu był 3. w sierpniu 2021 we Frenštácie pod Radhoštěm, a zimą zajął tę samą pozycję w marcu 2022 w Lahti[40].
W Letnim Grand Prix 2022 najwyżej sklasyfikowany został na 5. pozycji, w lipcu w Wiśle. W zimowej części sezonu 2022/2023 punkty Pucharu Świata zdobył raz, w słabo obsadzonych zawodach cyklu w Râșnovie zajmując 27. lokatę, a w Pucharze Kontynentalnym najwyżej klasyfikowany był na 8. miejscu[41].
Sezon 2023/2024
[edytuj | edytuj kod]W Letnim Grand Prix najwyżej sklasyfikowany był 5 sierpnia w Szczyrku, gdzie zajął 4. pozycję. W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2023 raz stanął na podium – 6 października konkurs w Lake Placid ukończył na 2. lokacie[42].
W sezonie zimowym 2023/2024 początkowo startował w Pucharze Świata. W grudniu nie zdobył punktów cyklu, a w styczniu zrobił to raz, zajmując 27. miejsce w Zakopanem. Trafił następnie do Pucharu Kontynentalnego, w którym odniósł jedno zwycięstwo, 4 lutego na skoczni w Lillehammer. W marcu powrócił do startów w Pucharze Świata i w konkursach rozgrywanych w ramach Raw Air 2024 czterokrotnie zdobył punkty cyklu. Najwyżej sklasyfikowany był na 21. pozycji, którą zajął 10 marca w Oslo[42].
Sezon 2024/2025
[edytuj | edytuj kod]W Pucharze Świata 2024/2025 dwukrotnie zdobył punkty – w lutym 2025 w Sapporo był 25. w pierwszym i 24. w drugim konkursie. W Pucharze Kontynentalnym 2024/2025 dwa razy stanął na podium, również w lutym 2025, wygrywając w Kranju i zajmując 3. miejsce w Lillehammer[43].
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]| 2014 👁 Rosja Soczi/Krasnaja Polana |
– | 7. miejsce (K-95), 12. miejsce (K-125) |
| 2018 👁 Korea Południowa Pjongczang |
– | 19. miejsce (K-98), 19. miejsce (K-125) |
Drużynowo
[edytuj | edytuj kod]| 2014 👁 Rosja Soczi/Krasnaja Polana |
– | 4. miejsce[a] |
| 2018 👁 Korea Południowa Pjongczang |
– | brązowy medal[b] |
Starty M. Kota na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 7. | 9 lutego | 2014 | 👁 Rosja Krasnaja Polana |
Russkije Gorki | K-95 | HS-106 | indywid. | 101,5 m | 98,5 m | 255,8 pkt | 22,2 pkt | Kamil Stoch |
| 12. | 15 lutego | 2014 | 👁 Rosja Krasnaja Polana |
Russkije Gorki | K-125 | HS-140 | indywid. | 126,0 m | 123,5 m | 250,4 pkt | 28,3 pkt | Kamil Stoch |
| 4. | 17 lutego | 2014 | 👁 Rosja Krasnaja Polana |
Russkije Gorki | K-125 | HS-140 | druż.[a] | 131,5 m | 129,0 m | 1011,8 pkt (251,8 pkt) | 29,3 pkt | Niemcy |
| 19. | 10 lutego | 2018 | 👁 Korea Południowa Pjongczang |
Alpensia Jumping Park | K-98 | HS-109 | indywid. | 99,0 m | 102,0 m | 217,0 pkt | 42,3 pkt | Andreas Wellinger |
| 19. | 17 lutego | 2018 | 👁 Korea Południowa Pjongczang |
Alpensia Jumping Park | K-125 | HS-142 | indywid. | 128,5 m | 129,5 m | 244,6 pkt | 41,1 pkt | Kamil Stoch |
| 3.👁 Image |
19 lutego | 2018 | 👁 Korea Południowa Pjongczang |
Alpensia Jumping Park | K-125 | HS-142 | druż.[b] | 129,5 m | 133,0 m | 1072,4 pkt (255,3 pkt) | 26,1 pkt | Norwegia |
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]| 2009 👁 Czechy Liberec |
– | 45. miejsce (K-90) |
| 2013 👁 Włochy Val di Fiemme/Predazzo |
– | 11. miejsce (K-95), 27. miejsce (K-120) |
| 2017 👁 Finlandia Lahti |
– | 5. miejsce (K-90), 6. miejsce (K-116) |
Drużynowo
[edytuj | edytuj kod]| 2013 👁 Włochy Val di Fiemme/Predazzo |
– | brązowy medal (K-120)[c] |
| 2017 👁 Finlandia Lahti |
– | złoty medal (K-116)[d] |
Starty M. Kota na mistrzostwach świata – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 45. | 21 lutego | 2009 | 👁 Czechy Liberec |
Ještěd | K-90 | HS-100 | indywid. | 86,0 m | – | 103,5 pkt | 175,5 pkt | Wolfgang Loitzl |
| 11. | 23 lutego | 2013 | 👁 Włochy Predazzo |
Trampolino Dal Ben | K-95 | HS-106 | indywid. | 101,5 m | 97,0 m | 234,7 pkt | 17,9 pkt | Anders Bardal |
| 27. | 28 lutego | 2013 | 👁 Włochy Predazzo |
Trampolino Dal Ben | K-120 | HS-134 | indywid. | 125,0 m | 122,5 m | 258,7 pkt | 37,1 pkt | Kamil Stoch |
| 3.👁 brąz |
2 marca | 2013 | 👁 Włochy Predazzo |
Trampolino Dal Ben | K-120 | HS-134 | druż.[c] | 123,0 m | 128,5 m | 1121,0 pkt (272,3 pkt) | 14,9 pkt | Austria |
| 5. | 25 lutego | 2017 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-90 | HS-100 | indywid. | 95,0 m | 95,5 m | 255,1 pkt | 15,7 pkt | Stefan Kraft |
| 6. | 2 marca | 2017 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-116 | HS-130 | indywid. | 123,5 m | 126,5 m | 266,9 pkt | 12,4 pkt | Stefan Kraft |
| 1.👁 złoto |
4 marca | 2017 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-116 | HS-130 | druż.[d] | 130,5 m | 121,5 m | 1104,2 pkt (276,1 pkt) | – | |
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]| 2012 👁 Norwegia Vikersund |
– | 38. miejsce |
| 2014 👁 Czechy Harrachov |
– | 10. miejsce |
Drużynowo
[edytuj | edytuj kod]| 2012 👁 Norwegia Vikersund |
– | 7. miejsce[e] |
Starty M. Kota na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Skok 4 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 38. | 24-25 lutego | 2012 | 👁 Norwegia Vikersund |
Vikersundbakken | K-195 | HS-225 | indywid. | 159,5 m | – | –[f] | –[f] | 90,1 pkt | 318,6 pkt | Robert Kranjec |
| 7. | 26 lutego | 2012 | 👁 Norwegia Vikersund |
Vikersundbakken | K-195 | HS-225 | druż.[e] | 174,0 m | 178,5 m | 1444,5 pkt (300,0 pkt) | 203,9 pkt | Austria | ||
| 10. | 14-15 marca | 2014 | 👁 Czechy Harrachov |
Čertak | K-185 | HS-205 | indywid. | 184,5 m | 183,5 m | –[f] | –[f] | 347,8 pkt | 43,2 pkt | Severin Freund |
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]| 2007 👁 Włochy Tarvisio/👁 Słowenia Planica |
– | 15. miejsce |
| 2008 👁 Polska Zakopane |
– | 7. miejsce |
| 2009 👁 Słowacja Szczyrbskie Jezioro |
– | srebrny medal |
Drużynowo
[edytuj | edytuj kod]| 2007 👁 Włochy Tarvisio/👁 Słowenia Planica |
– | 6. miejsce[g] |
| 2008 👁 Polska Zakopane |
– | brązowy medal[h] |
| 2009 👁 Słowacja Szczyrbskie Jezioro |
– | brązowy medal[i] |
Starty M. Kota na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 15. | 15 marca | 2007 | 👁 Słowenia Planica |
Srednija Velikanka | K-90 | HS-100 | indywid. | 90,5 m | 92,0 m | 230,5 pkt | 37,5 pkt | Roman Koudelka |
| 6. | 17 lutego | 2007 | 👁 Słowenia Planica |
Srednija Velikanka | K-90 | HS-100 | druż.[g] | 93,0 m | 85,5 m | 894,5 pkt (220,5 pkt) | 86,5 pkt | Słowenia |
| 7. | 27 lutego | 2008 | 👁 Polska Zakopane |
Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | indywid. | 88,0 m | 85,5 m | 235,0 pkt | 16,5 pkt | Andreas Wank |
| 3.👁 brąz |
29 lutego | 2008 | 👁 Polska Zakopane |
Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | druż.[h] | 86,5 m | 88,5 m | 942,5 pkt (240,0 pkt) | 28,5 pkt | Niemcy |
| 2.👁 srebro |
5 lutego | 2009 | 👁 Słowacja Szczyrbskie Jezioro |
MS 1970 B | K-90 | HS-100 | indywid. | 92,5 m | 96,5 m | 249,0 pkt | 4,0 pkt | Lukas Müller |
| 3.👁 brąz |
6 lutego | 2009 | 👁 Słowacja Szczyrbskie Jezioro |
MS 1970 B | K-90 | HS-100 | druż.[i] | 89,5 m | 96,0 m | 916,0 pkt (241,0 pkt) | 65,5 pkt | Austria |
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]| 2011 👁 Turcja Erzurum |
– | srebrny medal (K-125), srebrny medal (K-95) |
Drużynowo
[edytuj | edytuj kod]| 2011 👁 Turcja Erzurum |
– | brązowy medal[j] |
Starty M. Kota na uniwersjadzie – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2.👁 srebro |
29 stycznia | 2011 | 👁 Turcja Erzurum |
Kiremitliktepe | K-125 | HS-140 | indywid. | 135,0 m | 139,5 m | 281,9 pkt | 3,8 pkt | Matej Dobovšek |
| 2.👁 srebro |
31 stycznia | 2011 | 👁 Turcja Erzurum |
Kiremitliktepe | K-95 | HS-109 | indywid. | 101,0 m | 99,5 m | 254,9 pkt | 14,1 pkt | Matej Dobovšek |
| 3.👁 brąz |
3 lutego | 2011 | 👁 Turcja Erzurum |
Kiremitliktepe | K-95 | HS-109 | druż.[j] | 104,5 m | 103,5 m | 735,8 pkt (263,4 pkt) | 7,2 pkt | Japonia |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[23] |
|---|---|
| 2011/2012 | 35. |
| 2012/2013 | 18. |
| 2013/2014 | 17. |
| 2014/2015 | 65. |
| 2015/2016 | 31. |
| 2016/2017 | 5. |
| 2017/2018 | 21. |
| 2018/2019 | 47. |
| 2019/2020 | 42. |
| 2020/2021 | 58. |
| 2022/2023 | 78. |
| 2023/2024 | 55. |
| 2024/2025 | 52. |
| 2025/2026 | 39. |
Miejsca na podium
[edytuj | edytuj kod]| Sezon PŚ | 1. miejsce | 2. miejsce | 3. miejsce | Razem |
| 2007/2008 | – | – | – | – |
| 2008/2009 | – | – | – | – |
| 2009/2010 | – | – | – | – |
| 2010/2011 | – | – | – | – |
| 2011/2012 | – | – | – | – |
| 2012/2013 | – | – | – | – |
| 2013/2014 | – | – | – | – |
| 2014/2015 | – | – | – | – |
| 2015/2016 | – | – | – | – |
| 2016/2017 | 2 | 1 | – | 3 |
| 2017/2018 | – | – | – | – |
| 2018/2019 | – | – | – | – |
| 2019/2020 | – | – | – | – |
| 2022/2023 | – | – | – | – |
| Suma | 2 | 1 | – | 3 |
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Przypisy | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 11 lutego | 2017 | 👁 Japonia Sapporo |
Ōkurayama | K-123 | HS-137 | 139,0 m | 138,0 m | 260,2 pkt | *ex aequo z P. Prevcem | |
| 2. | 16 lutego | 2017 | 👁 Korea Południowa Pjongczang |
Alpensia Jumping Park | K-98 | HS-109 | 108,5 m | 110,5 m | 256,2 pkt | – | |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 11 grudnia | 2016 | 👁 Norwegia Lillehammer |
Lysgårdsbakken | K-123 | HS-138 | 129,5 m | 136,0 m | 289,3 pkt | 2. | 0,6 pkt | Kamil Stoch |
| 2. | 11 lutego | 2017 | 👁 Japonia Sapporo |
Ōkurayama | K-123 | HS-137 | 139,0 m | 138,0 m | 260,2 pkt | 1. | – | |
| 3. | 16 lutego | 2017 | 👁 Korea Południowa Pjongczang |
Alpensia Jumping Park | K-98 | HS-109 | 108,5 m | 110,5 m | 256,2 pkt | 1. | – | |
Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skład | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Przypisy |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 3 grudnia | 2016 | 👁 Niemcy Klingenthal |
Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | [k] | 139,0 m | 139,0 m | 1128,7 pkt (296,9 pkt) | – |
| 2. | 28 stycznia | 2017 | 👁 Niemcy Willingen |
Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-145 | [d] | 137,5 m | 133,5 m | 931,5 pkt (229,4 pkt) | – |
| 3. | 27 stycznia | 2018 | 👁 Polska Zakopane |
Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | [b] | 133,0 m | 130,0 m | 1092,0 pkt (260,1 pkt) | – |
Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skład | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 3 marca | 2012 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-90 | HS-97 | [l] | 86,5 m | 92,0 m | 877,5 pkt (215,8 pkt) | 3. | 14,1 pkt | Austria |
| 2. | 11 stycznia | 2013 | 👁 Polska Zakopane |
Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | [e] | 133,0 m | 127,0 m | 954,4 pkt (252,5 pkt) | 2. | 9,1 pkt | Słowenia |
| 3. | 9 marca | 2013 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-116 | HS-130 | [e] | 119,0 m | 127,5 m | 1036,2 pkt (262,1 pkt) | 3. | 43,3 pkt | Niemcy |
| 4. | 22 marca | 2014 | 👁 Słowenia Planica |
Bloudkova velikanka | K-125 | HS-139 | [m] | 133,5 m | 130,0 m | 1007,6 pkt (261,8 pkt) | 2. | 38,0 pkt | Austria |
| 5. | 23 stycznia | 2016 | 👁 Polska Zakopane |
Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | [n] | 130,5 m | 131,0 m | 1056,7 pkt (264,3 pkt) | 3. | 65,7 pkt | Norwegia |
| 6. | 3 grudnia | 2016 | 👁 Niemcy Klingenthal |
Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | [k] | 139,0 m | 139,0 m | 1128,7 pkt (296,9 pkt) | 1. | – | |
| 7. | 21 stycznia | 2017 | 👁 Polska Zakopane |
Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | [o] | 132,5 m | 133,5 m | 1111,2 pkt (282,2 pkt) | 2. | 5,1 pkt | Niemcy |
| 8. | 28 stycznia | 2017 | 👁 Niemcy Willingen |
Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-145 | [d] | 137,5 m | 133,5 m | 931,5 pkt (229,4 pkt) | 1. | – | |
| 9. | 11 marca | 2017 | 👁 Norwegia Oslo |
Holmenkollbakken | K-120 | HS-134 | [k] | 124,5 m | 128,5 m | 986,7 pkt (237,9 pkt) | 3. | 13,0 pkt | Austria |
| 10. | 18 marca | 2017 | 👁 Norwegia Vikersund |
Vikersundbakken | K-200 | HS-225 | [d] | 244,5 m | 238,5 m | 1538,6 pkt (403,8 pkt) | 2. | 34,0 pkt | Norwegia |
| 11. | 25 marca | 2017 | 👁 Słowenia Planica |
Letalnica | K-200 | HS-225 | [d] | 240,0 m | 241,0 m | 1493,8 pkt (379,6 pkt) | 3. | 57,8 pkt | Norwegia |
| 12. | 18 listopada | 2017 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | [d] | 124,0 m | 126,0 m | 1006,5 pkt (254,5 pkt) | 2. | 17,3 pkt | Norwegia |
| 13. | 9 grudnia | 2017 | 👁 Niemcy Titisee-Neustadt |
Hochfirstschanze | K-125 | HS-142 | [o] | 128,5 m | 137,0 m | 1082,8 pkt (267,7 pkt) | 2. | 0,8 pkt | Norwegia |
| 14. | 27 stycznia | 2018 | 👁 Polska Zakopane |
Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | [b] | 133,0 m | 130,0 m | 1092,0 pkt (260,1 pkt) | 1. | – | |
| 15. | 3 marca | 2018 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-116 | HS-130 | [b] | 129,0 m | 126,5 m | 1113,2 pkt (278,8 pkt) | 2. | 11,3 pkt | Niemcy |
| 16. | 10 marca | 2018 | 👁 Norwegia Oslo |
Holmenkollbakken | K-120 | HS-134 | [b] | 126,5 m | 129,5 m | 1039,8 pkt (241,2 pkt) | 2. | 58,9 pkt | Norwegia |
| 17. | 19 stycznia | 2019 | 👁 Polska Zakopane |
Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | [p] | 130,0 m | 132,5 m | 1117,2 pkt (267,5 pkt) | 3. | 40,3 pkt | Niemcy |
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu sezonu 2024/2025
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[23] |
|---|---|
| 2011/2012 | 32. |
| 2012/2013 | 16. |
| 2013/2014 | 15. |
| 2015/2016 | 25. |
| 2016/2017 | 13. |
| 2017/2018 | 31. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[23] |
|---|---|
| 2007/2008 | 54. |
| 2008/2009 | 58. |
| 2011/2012 | 34. |
| 2012/2013 | 20. |
| 2013/2014 | 12. |
| 2015/2016 | 32. |
| 2016/2017 | 4. |
| 2017/2018 | 23. |
| 2018/2019 | 61. |
| 2019/2020 | 31. |
| 2020/2021 | 42. |
| 2023/2024 | 43. |
| 2025/2026 | 25. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[23] |
|---|---|
| 2017 | 7. |
| 2018 | 32. |
| 2020 | 28. |
| 2024 | 31. |
| 2025 | 41. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[23] |
|---|---|
| 2008 | 62. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[45] |
|---|---|
| 2018 | 17. |
| 2019 | 36. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[45] |
|---|---|
| 2018 | 28. |
| 2019 | 44. |
| 2024 | 51. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[45] |
|---|---|
| 2020 | 49. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[8] |
|---|---|
| 2007 | 48. |
| 2008 | 17. |
| 2009 | 59. |
| 2010 | 16. |
| 2011 | 9. |
| 2012 | 5. |
| 2013 | 8. |
| 2014 | 39. |
| 2015 | 40. |
| 2016 | 1. |
| 2017 | 4. |
| 2018 | 15. |
| 2019 | 17. |
| 2020 | 28. |
| 2021 | 33. |
| 2022 | 14. |
| 2023 | 19. |
| 2024 | 47. |
| 2025 | 11. |
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 21 lipca | 2012 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 128,0 m | 123,0 m | 252,2 pkt |
| 2. | 30 września | 2012 | 👁 Austria Hinzenbach |
Aigner-Schanze | K-85 | HS-94 | 87,5 m | 88,5 m | 230,1 pkt |
| 3. | 16 lipca | 2016 | 👁 Francja Courchevel |
Tremplin du Praz | K-120 | HS-132 | 129,5 m | 126,5 m | 275,1 pkt |
| 4. | 23 lipca | 2016 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 133,5 m | 127,0 m | 250,3 pkt |
| 5. | 6 sierpnia | 2016 | 👁 Szwajcaria Einsiedeln |
im. Andreasa Küttela | K-105 | HS-117 | 115,0 m | 118,0 m | 277,0 pkt |
| 6. | 1 października | 2016 | 👁 Austria Hinzenbach |
Aigner-Schanze | K-85 | HS-94 | 92,0 m | 93,0 m | 257,2 pkt |
| 7. | 2 października | 2016 | 👁 Niemcy Klingenthal |
Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 140,0 m | 143,5 m | 283,3 pkt |
| 8. | 16 sierpnia | 2025 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 127,5 m | 132,5 m | 271,7 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 15 sierpnia | 2010 | 👁 Szwajcaria Einsiedeln |
im. Andreasa Küttela | K-105 | HS-117 | 114,5 m | –[f] | 130,1 pkt | 3. | 8,3 pkt | Daiki Itō |
| 2. | 21 lipca | 2012 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 128,0 m | 123,0 m | 252,2 pkt | 1. | – | |
| 3. | 30 września | 2012 | 👁 Austria Hinzenbach |
Aigner-Schanze | K-85 | HS-94 | 87,5 m | 88,5 m | 230,1 pkt | 1. | – | |
| 4. | 3 sierpnia | 2013 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 130,0 m | 131,0 m | 274,4 pkt | 2. | 7,4 pkt | Andreas Wellinger |
| 5. | 17 sierpnia | 2013 | 👁 Szwajcaria Einsiedeln |
im. Andreasa Küttela | K-105 | HS-117 | 111,5 m | 114,0 m | 262,3 pkt | 2. | 1,4 pkt | Kamil Stoch |
| 6. | 16 lipca | 2016 | 👁 Francja Courchevel |
Tremplin du Praz | K-120 | HS-132 | 129,5 m | 126,5 m | 275,1 pkt | 1. | – | |
| 7. | 23 lipca | 2016 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 133,5 m | 127,0 m | 250,3 pkt | 1. | – | |
| 8. | 30 lipca | 2016 | 👁 Niemcy Hinterzarten |
Adlerschanze | K-95 | HS-108 | 99,0 m | 105,5 m | 269,0 pkt | 2. | 0,4 pkt | Andreas Wellinger |
| 9. | 6 sierpnia | 2016 | 👁 Szwajcaria Einsiedeln |
im. Andreasa Küttela | K-105 | HS-117 | 115,0 m | 118,0 m | 277,0 pkt | 1. | – | |
| 10. | 1 października | 2016 | 👁 Austria Hinzenbach |
Aigner-Schanze | K-85 | HS-94 | 92,0 m | 93,0 m | 257,2 pkt | 1. | – | |
| 11. | 2 października | 2016 | 👁 Niemcy Klingenthal |
Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 140,0 m | 143,5 m | 283,3 pkt | 1. | – | |
| 12. | 15 lipca | 2017 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 133,0 m | 127,5 m | 252,2 pkt | 2. | 3,4 pkt | Dawid Kubacki |
| 13. | 12 sierpnia | 2017 | 👁 Francja Courchevel |
Tremplin du Praz | K-125 | HS-135 | 130,5 m | 128,5 m | 266,0 pkt | 2. | 8,2 pkt | Dawid Kubacki |
| 14. | 16 sierpnia | 2025 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 127,5 m | 132,5 m | 271,7 pkt | 1. | – | |
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu LGP 2025
Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skład | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 7 sierpnia | 2010 | 👁 Niemcy Hinterzarten |
Adlerschanze | K-95 | HS-108 | druż.[q] | 103,0 m | 102,5 m | 1001,7 pkt (252,9 pkt) | 1. | – | |
| 2. | 6 sierpnia | 2011 | 👁 Niemcy Hinterzarten |
Adlerschanze | K-95 | HS-108 | druż.[c] | 101,0 m | 98,0 m | 995,8 pkt (247,8 pkt) | 2. | 25,5 pkt | Austria |
| 3. | 20 lipca | 2012 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż.[c] | 125,0 m | –[f] | 477,9 pkt (128,1 pkt) | 2. | 1,2 pkt | Słowenia |
| 4. | 2 sierpnia | 2013 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż.[r] | 127,5 m | 130,5 m | 1058,4 pkt (265,9 pkt) | 1. | – | |
| 5. | 25 lipca | 2014 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż.[c] | 129,0 m | 129,5 m | 1061,5 pkt (260,6 pkt) | 1. | – | |
| 6. | 31 lipca | 2015 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż.[c] | 124,0 m | 130,5 m | 1042,7 pkt (260,4 pkt) | 1. | – | |
| 7. | 7 sierpnia | 2015 | 👁 Niemcy Hinterzarten |
Adlerschanze | K-95 | HS-108 | druż.[c] | 94,0 m | 99,5 m | 968,7 pkt (241,8 pkt) | 2. | 64,3 pkt | Niemcy |
| 8. | 14 lipca | 2017 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż.[k] | 125,5 m | 127,0 m | 994,7 pkt (263,1 pkt) | 1. | – | |
| 9. | 21 lipca | 2018 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż.[s] | 125,0 m | 127,0 m | 1073,3 pkt (249,7 pkt) | 1. | – | |
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu LGP 2025
| Źródło[44][45] | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2007 | 👁 Hinterzarten HS108 | ||||||||
| 7 | |||||||||
| 2008 | 👁 Hinterzarten HS108 | ||||||||
| 7 | |||||||||
| 2009 | 👁 Hinterzarten HS108 | ||||||||
| 7 | |||||||||
| 2010 | 👁 Hinterzarten HS108 | ||||||||
| 1 | |||||||||
| 2011 | 👁 Zakopane HS134 |
👁 Hinterzarten HS108 | |||||||
| 6 | 2 | ||||||||
| 2012 | 👁 Wisła HS134 |
👁 Courchevel HS96 (mikst) |
👁 Hinterzarten HS108 (mikst) | ||||||
| 2 | - | - | |||||||
| 2013 | 👁 Hinterzarten HS108 (mikst) |
👁 Wisła HS134 |
👁 Courchevel HS132 (mikst) | ||||||
| - | 1 | - | |||||||
| 2014 | 👁 Wisła HS134 | ||||||||
| 1 | |||||||||
| 2015 | 👁 Wisła HS134 |
👁 Hinterzarten HS108 | |||||||
| 1 | 2 | ||||||||
| 2016 | 👁 Wisła HS134 | ||||||||
| 6 | |||||||||
| 2017 | 👁 Wisła HS134 | ||||||||
| 1 | |||||||||
| 2018 | 👁 Wisła HS134 |
👁 Czajkowskij HS140 (mikst) | |||||||
| 1 | - | ||||||||
| Legenda | |||||||||
| 1 2 3 4-8 poniżej 8 – brak startu | |||||||||
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[45] |
|---|---|
| 2007 | 25. |
| 2008 | 15. |
| 2009 | 34. |
| 2010 | 21. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 2011 | 9.[46] |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[47][45] |
|---|---|
| 2007/2008 | 64. |
| 2008/2009 | 62. |
| 2009/2010 | 22. |
| 2010/2011 | 42. |
| 2011/2012 | 61. |
| 2014/2015 | 15. |
| 2018/2019 | 41. |
| 2019/2020 | 13. |
| 2020/2021 | 9. |
| 2021/2022 | 19. |
| 2022/2023 | 30. |
| 2023/2024 | 26. |
| 2024/2025 | 5. |
| 2025/2026 | 30. |
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 11 stycznia | 2015 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 125,0 m | – | 126,1 pkt |
| 2. | 22 lutego | 2020 | 👁 Włochy Predazzo |
Trampolino Dal Ben | K-95 | HS-104 | 101,0 m | 104,0 m | 281,1 pkt |
| 3. | 23 lutego | 2020 | 👁 Włochy Predazzo |
Trampolino Dal Ben | K-95 | HS-104 | 103,0 m | 104,0 m | 274,3 pkt |
| 4. | 4 lutego | 2024 | 👁 Norwegia Lillehammer |
Lysgårdsbakken | K-123 | HS-140 | 125,5 m | 132,0 m | 313,4 pkt |
| 5. | 9 lutego | 2025 | 👁 Słowenia Kranj |
Bauhenk | K-100 | HS-109 | 106,0 m | 110,0 m | 243,9 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 8 stycznia | 2010 | 👁 Japonia Sapporo |
Miyanomori | K-90 | HS-100 | 94,5 m | 91,0 m | 240,5 pkt | 2. | 1,0 pkt | Anders Bardal |
| 2. | 6 lutego | 2010 | 👁 Polska Zakopane |
Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | 128,0 m | 132,0 m | 266,0 pkt | 2. | 12,5 pkt | Manuel Fettner |
| 3. | 11 stycznia | 2015 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 125,0 m | – | 126,1 pkt | 1. | – | |
| 4. | 15 lutego | 2015 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-116 | HS-130 | 122,5 m | 128,0 m | 274,7 pkt | 2. | 12,5 pkt | Anže Lanišek |
| 5. | 21 lutego | 2015 | 👁 Stany Zjednoczone Iron Mountain |
Pine Mountain | K-120 | HS-133 | 129,5 m | 122,0 m | 194,5 pkt | 2. | 11,6 pkt | Anže Semenič |
| 6. | 22 lutego | 2020 | 👁 Włochy Predazzo |
Trampolino Dal Ben | K-95 | HS-104 | 101,0 m | 104,0 m | 281,1 pkt | 1. | – | |
| 7. | 23 lutego | 2020 | 👁 Włochy Predazzo |
Trampolino Dal Ben | K-95 | HS-104 | 103,0 m | 104,0 m | 274,3 pkt | 1. | – | |
| 8. | 21 lutego | 2021 | 👁 Niemcy Brotterode |
Inselbergschanze | K-105 | HS-117 | 112,5 m | 110,5 m | 267,1 pkt | 3. | 5,1 pkt | Tomasz Pilch |
| 9. | 5 marca | 2022 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-116 | HS-130 | 121,0 m | 125,0 m | 268,6 pkt | 3. | 25,5 pkt | Thomas Lackner |
| 10. | 4 lutego | 2024 | 👁 Norwegia Lillehammer |
Lysgårdsbakken | K-123 | HS-140 | 125,5 m | 132,0 m | 313,4 pkt | 1. | – | |
| 11. | 1 lutego | 2025 | 👁 Norwegia Lillehammer |
Lysgårdsbakken | K-123 | HS-140 | 134,5 m | 132,5 m | 274,1 pkt | 3. | 30,1 pkt | Manuel Fettner |
| 12. | 9 lutego | 2025 | 👁 Słowenia Kranj |
Bauhenk | K-100 | HS-109 | 106,0 m | 110,0 m | 243,9 pkt | 1. | – | |
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[47][45] |
|---|---|
| 2008 | 15. |
| 2009 | 26. |
| 2010 | 20. |
| 2011 | 55. |
| 2015 | 3. |
| 2019 | 35. |
| 2020 | 23. |
| 2021 | 19. |
| 2022 | 20. |
| 2023 | 7. |
| 2024 | 26. |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 6 lipca | 2008 | 👁 Słowenia Kranj |
Bauhenk | K-100 | HS-109 | 110,5 m | 104,5 m | 259,5 pkt | 1. | – | |
| 2. | 12 września | 2015 | 👁 Austria Stams |
Brunnentalschanzen | K-105 | HS-115 | 113,0 m | 114,0 m | 266,9 pkt | 2. | 8,6 pkt | Daniel-André Tande |
| 3. | 13 września | 2015 | 👁 Austria Stams |
Brunnentalschanzen | K-105 | HS-115 | 113,0 m | 107,5 m | 254,1 pkt | 2. | 7,1 pkt | Daniel-André Tande |
| 4. | 20 września | 2015 | 👁 Norwegia Oslo |
Midtstubakken | K-95 | HS-106 | 105,0 m | 94,5 m | 245,5 pkt | 3. | 2,2 pkt | Daniel-André Tande |
| 5. | 4 października | 2015 | 👁 Niemcy Klingenthal |
Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 135,0 m | 130,5 m | 257,9 pkt | 3. | 2,6 pkt | Domen Prevc |
| 6. | 14 sierpnia | 2021 | 👁 Czechy Frenštát pod Radhoštěm |
Areal Horečky | K-95 | HS-106 | 106,0 m | 99,5 m | 243,5 pkt | 3. | 7,1 pkt | Mika Schwann |
| 7. | 6 października | 2023 | 👁 Stany Zjednoczone Lake Placid |
MacKenzie Intervale | K-115 | HS-128 | 119,0 m | 120,5 m | 260,6 pkt | 2. | 2,0 pkt | Pius Paschke |
Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu LPK 2025
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Miejsce[48] |
|---|---|
| 2005/2006 | 219. |
| 2006/2007 | 16. |
| 2007/2008 | 39. |
| 2008/2009 | 82. |
| 2010/2011 | 76. |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 17 lutego | 2007 | 👁 Polska Zakopane |
Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | 85,0 m | 86,5 m | 228,0 pkt | 1. | – | |
| 2. | 13 stycznia | 2008 | 👁 Niemcy Lauscha |
Marktiegelschanze | K-92 | HS-102 | 98,5 m | 99,0 m | 254,5 pkt | 2. | 16,5 pkt | Łukasz Rutkowski |
| 3. | 20 grudnia | 2008 | 👁 Słowacja Szczyrbskie Jezioro |
MS 1970 B | K-90 | HS-100 | 89,5 m | 96,0 m | 237,5 pkt | 3. | 4,0 pkt | Dawid Kubacki |
| 4. | 8 stycznia | 2011 | 👁 Słowacja Szczyrbskie Jezioro |
MS 1970 B | K-90 | HS-100 | 92,0 m | 91,0 m | 233,0 pkt | 2. | 1,5 pkt | Tomáš Zmoray |
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
[edytuj | edytuj kod]stan po zakończeniu sezonu 2024/2025
Zimowe mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich
[edytuj | edytuj kod]Stan po zakończeniu sezonu 2024/2025. Opracowano na podstawie[49][t].
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 23. | 25 lutego | 2006 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 99,0 m | 98,0 m | 139,6 pkt | 139,3 pkt | Robert Mateja |
| 34. | 26 lutego | 2006 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | indywid. | 73,0 m | – | 82,5 pkt | 167,0 pkt | Adam Małysz |
| 4. | 26 grudnia | 2007 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 122,5 m | 126,0 m | 241,8 pkt | 23,6 pkt | Kamil Stoch |
| 9. | 18 marca | 2008 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 119,5 m | 121,5 m | 228,8 pkt | 44,9 pkt | Adam Małysz |
| 3.👁 Image |
19 marca | 2008 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | druż. | 84,5 m | 87,0 m | 904 pkt (233 pkt) | 39,0 pkt | TS Wisła Zakopane |
| 19. | 20 marca | 2008 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | indywid. | 79,0 m | 84,0 m | 210,5 pkt | 49,0 pkt | Adam Małysz |
| 23. | 14 lutego | 2009 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 98,5 m | 92,5 m | 123,8 pkt | 107,6 pkt | Kamil Stoch |
| 3.👁 Image |
26 marca | 2009 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-106 | druż. | 88,5 m | 95,0 m | 917,5 pkt (212 pkt) | 56,0 pkt | KS Wisła Ustronianka |
| 8. | 26 grudnia | 2009 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-106 | indywid. | 100,0 m | 87,0 m | 220,0 pkt | 36,0 pkt | Adam Małysz |
| 3.👁 Image |
18 lutego | 2011 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-106 | druż. | 105,5 m | 97,5 m | 953,0 (256,5 pkt) | 26,3 pkt | TS Wisła Zakopane |
| 18. | 19 lutego | 2011 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-106 | indywid. | 88,5 m | 93,0 m | 206,0 pkt | 52,5 pkt | Kamil Stoch |
| 1.👁 Image |
24 marca | 2012 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | druż. | 126,5 m | 122,0 m | 1059,5 pkt (277,3 pkt) | – | |
| 9. | 25 marca | 2012 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 110,5 m | 124,5 m | 216,5 pkt | 69,4 pkt | Kamil Stoch |
| 1.👁 Image |
26 marca | 2013 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż. | 128,0 m | 128,5 m | 987,5 pkt (261,2 pkt) | – | |
| 1.👁 Image |
27 marca | 2013 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 131,5 m | 132,5 m | 316,8 pkt | – | |
| 8. | 23 grudnia | 2014 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 115,5 m | 115,5 m | 208,3 pkt | 46,8 pkt | Piotr Żyła |
| 6. | 24 marca | 2015 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 121,0 m | 123,5 m | 247,2 pkt | 62,9 pkt | Kamil Stoch |
| 1.👁 Image |
25 marca | 2015 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | druż. | 130,5 m | 125,5 m | 973,6 pkt (259,3 pkt) | – | |
| 1.👁 Image |
22 marca | 2016 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 131,0 m | 132,0 m | 273,4 pkt | – | |
| 1.👁 Image |
23 marca | 2016 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż. | 105,5 m | 137,0 m | 962,6 pkt (224,5 pkt) | – | |
| 3.👁 Image |
26 grudnia | 2016 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 120,0 m | 139,0 m | 264,7 pkt | 8,7 pkt | Piotr Żyła |
| 5. | 26 grudnia | 2017 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 115,5 m | 111,0 m | 206,4 pkt | 47,9 pkt | Stefan Hula |
| 4. | 26 grudnia | 2018 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | indywid. | 126,5 m | 120,5 m | 281,5 pkt | 49,5 pkt | Kamil Stoch |
| 4. | 22 grudnia | 2020 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 124,5 m | – | 147,0 pkt | 9,3 pkt | Tomasz Pilch |
| 9. | 23 grudnia | 2021 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | indywid. | 134,5 m | 126,0 m | 280,3 pkt | 33,0 pkt | Kamil Stoch |
| 8. | 22 grudnia | 2022 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 115,0 m | 114,5 m | 239,6 pkt | 60,6 pkt | Kamil Stoch |
Letnie mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich
[edytuj | edytuj kod]Stan po zakończeniu sezonu letniego 2025. Opracowano na podstawie[49][t]
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 39. | 10 października | 2004 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | indywid. | 65,5 m | – | 67,5 pkt | 186,5 pkt | Adam Małysz |
| 24. | 16 października | 2005 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | indywid. | 74,5 m | 74,0 m | 176,5 pkt | 81,5 pkt | Adam Małysz |
| 8. | 13 października | 2007 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 119,0 m | 116,5 m | 218,4 pkt | 53,5 pkt | Adam Małysz |
| 7. | 14 października | 2007 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | indywid. | 82,5 m | 81,0 m | 214,0 pkt | 39,0 pkt | Adam Małysz |
| 5. | 27 września | 2008 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 118,5 m | 125,0 m | 235,8 pkt | 42,8 pkt | Adam Małysz |
| 3.👁 Image |
28 września | 2008 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż. | 118,5 m | 121,0 m | 899,1 pkt (246,6 pkt) | 78,2 pkt | TS Wisła Zakopane |
| 14. | 10 października | 2009 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-85 | HS-94 | indywid. | 81,0 m | 81,0 m | 209,5 pkt | 36,5 pkt | Adam Małysz |
| 22. | 11 października | 2009 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 101,0 m | 113,0 m | 173,2 pkt | 91,5 pkt | Adam Małysz |
| 5. | 23 lipca | 2010 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-106 | indywid. | 97,0 m | 94,5 m | 231,5 pkt | 31,0 pkt | Adam Małysz |
| 1.👁 Image |
24 lipca | 2010 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-106 | druż. | 99,00 m | 98,5 m | 966,5 pkt (245,0 pkt) | – | AZS Zakopane |
| 3.👁 Image |
25 lipca | 2010 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 131,0 m | 120,0 m | 249,3 pkt | 28,8 pkt | Adam Małysz |
| 4. | 17 września | 2011 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 128,0 m | 116,5 m | 236,1 pkt | 17,3 pkt | Kamil Stoch |
| 1.👁 Image |
2 września | 2012 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 129,0 m | 127,5 m | 255,7 pkt | – | |
| 5. | 1 września | 2013 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-106 | indywid. | 100,5 m | 100,0 m | 260,5 pkt | 6,0 pkt | Dawid Kubacki |
| 2.👁 Image |
8 września | 2013 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | indywid. | 125,0 m | 129,5 m | 256,1 pkt | 7,7 pkt | Jan Ziobro |
| 4. | 19 lipca | 2014 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 125,5 m | 124,5 m | 249,0 pkt | 30,6 pkt | Kamil Stoch |
| 1.👁 Image |
20 lipca | 2014 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż. | 129,0 m | 120,5 m | 926,5 pkt (246,6 pkt) | – | AZS Zakopane |
| 4. | 11 października | 2014 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-106 | indywid. | 99,0 m | 99,0 m | 245,5 pkt | 30,5 pkt | Piotr Żyła |
| 3.👁 Image |
18 lipca | 2015 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 126,5 m | 127,5 m | 256,2 pkt | 10,4 pkt | Dawid Kubacki |
| 2.👁 Image |
9 października | 2015 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-106 | indywid. | 102,0 m | 105,0 m | 266,0 pkt | 2,5 pkt | Dawid Kubacki |
| 1.👁 Image |
10 października | 2015 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-106 | druż. | 107,0 m | 96,0 m | 960 pkt (257,5 pkt) | – | |
| 1.👁 Image |
8 października | 2016 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 131,5 m | 129,5 m | 292,4 pkt | – | |
| 1.👁 Image |
9 października | 2016 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | druż. | 125,5 m | 127,5 m | 972,8 pkt (307,9 pkt) | – | |
| 7. | 27 października | 2018 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | indywid. | 123,5 m | 131,5 m | 273,5 pkt | 47,1 pkt | Dawid Kubacki |
| 1.👁 Image |
12 października | 2019 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-104 | druż. | 91,5 m | – | 499,8 pkt (129,2 pkt) | – | |
| 5. | 12 października | 2019 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-104 | indywid. | 102,0 m | 102,5 m | 250,0 pkt | 16,4 pkt | Piotr Żyła |
| 5. | 17 października | 2020 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-104 | indywid. | 95,5 m | 97,5 m | 252,7 pkt | 10,0 pkt | Dawid Kubacki |
| 2.👁 Image |
18 października | 2020 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-104 | druż. | 100,5 m | 99,5 m | 913,5 pkt (251,5 pkt) | 125,0 pkt | WSS Wisła |
| 9. | 28 października | 2021 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-95 | HS-105 | indywid. | 97,0 m | 102,5 m | 255,7 pkt | 23,5 pkt | Piotr Żyła |
| 3.👁 Image |
29 października | 2021 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-95 | HS-105 | druż. | 105,0 m | 103,5 m | 942,0 pkt (268,0 pkt) | 49,0 pkt | WSS Wisła |
| 12. | 18 października | 2022 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-95 | HS-105 | indywid. | 98,0 m | 96,5 m | 271,1 pkt | 38,2 pkt | Dawid Kubacki |
| 3.👁 Image |
19 października | 2022 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-95 | HS-105 | druż. | 98,0 m | 102,0 m | 900,7 pkt (229,4 pkt) | 46,4 pkt | TS Wisła Zakopane |
| 4. | 21 października | 2023 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-105 | indywid. | 98,0 m | 100,5 m | 280,7 pkt | 16,9 pkt | Dawid Kubacki |
| 3.👁 Image |
22 października | 2023 | Szczyrk | Skalite | K-95 | HS-105 | druż. | 98,0 m | 96,0 m | 1038,1 pkt (301,4 pkt) | 99,4 pkt | WSS Wisła |
| 5. | 18 października | 2024 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-95 | HS-105 | indywid. | 102,0 m | 94,5 m | 250,7 pkt | 23,5 pkt | Klemens Joniak |
| 2.👁 Image |
19 października | 2024 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-95 | HS-105 | druż. | 105,0 m | 103,0 m | 959,5 pkt (264,5 pkt) | 22,5 pkt | TS Wisła Zakopane |
| 3.👁 Image |
31 lipca | 2025 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | duety | 117,0 m | 122,5 m 126,5 m |
618,9 pkt (329,2 pkt) |
30,5 pkt | WSS Wisła |
| 4. | 1 sierpnia | 2025 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | indywid. | 127,5 m | 126,0 m | 247,4 pkt | 14,5 pkt | Kamil Stoch |
Rekordy skoczni
[edytuj | edytuj kod]| Data | Miejsce | Skocznia | Punkt K | HS | Rekord | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 20 lipca 2011 | 👁 Polska Szczyrk |
Skalite | K-95 | HS-106 | 106,0 m | oficjalny, letni, LGP |
| 12 lutego 2017 | 👁 Japonia Sapporo |
Ōkurayama | K-123 | HS-137 | 144,0 m | Rekord nieaktualny. |
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Młodszy brat innego skoczka – Jakuba, syn byłego fizjoterapeuty polskiej reprezentacji w skokach – Rafała.
W 2013 został ambasadorem kampanii firmy Procter & Gamble pt. „Dziękuję Ci, mamo...”, w której wystąpił wraz ze swoją matką, Małgorzatą[50][51].
18 maja 2019 poślubił Agnieszkę Lewkowicz, trenerkę personalną[52]. Mają syna, Filipa (ur. 2021)[53][54].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Otrzymał przyznany przez Polski Komitet Olimpijski złoty medal „Za zasługi dla polskiego ruchu olimpijskiego”[55].
Postanowieniem prezydenta RP Andrzeja Dudy z 29 sierpnia 2019 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia sportowe, za zasługi w działalności na rzecz propagowania i krzewienia kultury fizycznej[56].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Jan Ziobro i Kamil Stoch
- ↑ a b c d e f Skład zespołu: Maciej Kot, Stefan Hula, Dawid Kubacki i Kamil Stoch
- ↑ a b c d e f g Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Dawid Kubacki i Kamil Stoch
- ↑ a b c d e f g Skład zespołu: Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Maciej Kot i Kamil Stoch
- ↑ a b c d Maciej Kot, Piotr Żyła, Krzysztof Miętus i Kamil Stoch
- ↑ a b c d e f Seria konkursowa została odwołana.
- ↑ a b Skład zespołu: Łukasz Rutkowski, Maciej Kot, Krzysztof Miętus i Kamil Kowal
- ↑ a b Skład zespołu: Łukasz Rutkowski, Maciej Kot, Krzysztof Miętus i Dawid Kowal
- ↑ a b Skład zespołu: Grzegorz Miętus, Andrzej Zapotoczny, Jakub Kot i Maciej Kot
- ↑ a b Skład zespołu: Jakub Kot, Wojciech Gąsienica-Kotelnicki i Maciej Kot
- ↑ a b c d Skład zespołu: Piotr Żyła, Kamil Stoch, Dawid Kubacki i Maciej Kot
- ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Klemens Murańka, Aleksander Zniszczoł i Kamil Stoch
- ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Klemens Murańka i Kamil Stoch
- ↑ Skład zespołu: Andrzej Stękała, Maciej Kot, Stefan Hula i Kamil Stoch
- ↑ a b Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Dawid Kubacki i Kamil Stoch
- ↑ Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Kamil Stoch i Dawid Kubacki
- ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Miętus, Dawid Kubacki i Adam Małysz
- ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Biegun, Dawid Kubacki i Kamil Stoch
- ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch i Piotr Żyła
- ↑ a b Dane dotyczące drużynowych konkursów mogą być niepełne.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Maciej KOT - sylwetka. skijumping.pl. [dostęp 2024-11-21].
- ↑ a b Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-11-21].
- ↑ Paweł Wagner: MŚ Juniorów: Polacy przeciętnie podczas treningów. skokinarciarskie.pl, 2006-02-01. [dostęp 2016-11-18].
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2006. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2007. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2008. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ a b Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2009. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2010. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Marcin Hetnał: LGP w Hinterzarten: Historyczne zwycięstwo Polaków!. skijumping.pl, 2011-08-07. [dostęp 2013-01-09].
- ↑ Paweł Guzik: LGP w Einsiedeln: Ito wygrywa, Małysz i Kot na podium!. skijumping.pl, 2010-08-15. [dostęp 2013-01-09].
- ↑ a b Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2011. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Paweł Stawowczyk: Uniwersjada: Maciej Kot zdobywa srebrny medal!. skokinarciarskie.p l, 2011-01-29. [dostęp 2011-01-29].
- ↑ Marcin Hetnał: Lotos Poland Tour – pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2011-09-17].
- ↑ a b Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2012. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Paweł Guzik, Anna Szczepankiewicz: PŚ w Lillehammer: Kofler zwycięża, Stoch na podium!. skijumping.pl, 2011-12-03. [dostęp 2013-01-09].
- ↑ Skoki narciarskie – Puchar Świata 2011/2012. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-09].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Planica: 16 rekordów życiowych i dwa rekordy krajów podczas czwartkowych lotów. skokinarciarskie.pl, 15 marca 2012. [dostęp 2012-03-16].
- ↑ Paweł Guzik: LGP w Wiśle: Maciej Kot zwycięzcą!!!. skijumping.pl, 21 lipca 2012. [dostęp 2012-08-06].
- ↑ LGP w Hinzenbach: Maciej Kot wygrywa!. skijumping.pl, 30 września 2012. [dostęp 2012-10-29].
- ↑ a b c d Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2013. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Tadeusz Mieczyński, Marcin Hetnał: TCS w Ga-Pa: Jacobsen ponownie triumfuje, dwóch Polaków w czołowej "6"!. skijumping.pl, 2013-01-01. [dostęp 2013-01-09].
- ↑ a b c d e f g h i j k Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ a b Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ a b Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Letni Puchar Kontynentalny 2015. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-11-21].
- ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Cztery życiówki w niedzielę, podsumowanie weekendu z lotami. skokinarciarskie.pl, 2016-03-20. [dostęp 2016-11-21].
- ↑ a b c d e f g Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Adam Bucholz: PŚ w Klingenthal: Historyczne zwycięstwo reprezentacji Polski!. skijumping.pl, 2016-12-03. [dostęp 2016-12-04].
- ↑ Adam Bucholz: PŚ w Lillehammer: Polski dublet! Stoch wygrywa, Kot drugi!. skijumping.pl, 2016-12-11. [dostęp 2016-12-13].
- ↑ Adam Bucholz: PŚ w Sapporo: Premierowe zwycięstwo Macieja Kota, ex aequo z Peterem Prevcem!. skijumping.pl, 2017-02-11. [dostęp 2020-02-22].
- ↑ Andrzej Mysiak: MŚ Lahti: Historyczne zwycięstwo Polaków w konkursie drużynowym!. skokinarciarskie.pl, 2017-03-04. [dostęp 2017-05-10].
- ↑ Andrzej Mysiak: Sobota w Vikersund: Dwa rekordy świata, trzy rekordy krajów, czternastu skoczków z życiówkami. skokinarciarskie.pl, 2017-03-19. [dostęp 2017-06-09].
- ↑ a b Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Adam Bucholz i Dominik Formela: ZIO w Pjongczangu: Pewny triumf Norwegów, Polacy z historycznym, brązowym medalem!. skijumping.pl, 2018-02-19. [dostęp 2018-05-24].
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-07-30]. (ang.).
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2020-11-12]. (ang.).
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-08-12]. (ang.).
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-22]. (ang.).
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-24]. (ang.).
- ↑ a b Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-07-28]. (ang.).
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-08-13]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2024-11-21]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m KOT Maciej 1991.06.09 POL. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-21].
- ↑ FIS Grand Prix Ski Jumping - 2011 - Lotos Poland Tour. fis-ski.com, 2011-07-23. [dostęp 2023-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-11)]. (ang.).
- ↑ a b Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-24]. (ang.).
- ↑ Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-04]. (ang.).
- ↑ a b Mistrzostwa Polski. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-07-28].
- ↑ Polscy sportowcy w zimowej kampanii P&G „Dziękuję Ci, Mamo”. wirtualnemedia.pl, 2013-10-30. [dostęp 2017-12-19].
- ↑ Dziękuję Ci, mamo.... olimpijski.pl, 2013-11-06. [dostęp 2017-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-30)].
- ↑ Ślub Macieja Kota z Agnieszką Lewkowicz [online], Skoki narciarskie online, gry, transmisje na żywo, klasyfikacja, 19 maja 2019 [dostęp 2019-05-19] (pol.).
- ↑ Maciej Kot zostanie ojcem! "Kocur Junior nadchodzi". sport.onet.pl. [dostęp 2020-12-14].
- ↑ Antoni Cichy: Szczęśliwy dzień Macieja i Agnieszki Kot. Synek Filip już na świecie. sport.tvp.pl, 2021-05-06. [dostęp 2021-06-03].
- ↑ Uroczyste wręczenie odznaczeń na gali 100-lecia PZN. skijumping.pl, 2019-09-23.
- ↑ M.P. z 2019 r. poz. 1006
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Maciej KOT - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2024-11-21]. (ang.).
- KOT Maciej 1991.06.09 POL. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-21].
| Złoty medal | |
|---|---|
| Srebrny medal | |
| Brązowy medal |
| Złoto |
|
|---|---|
| Srebro |
|
| Brąz: |
|
| Mężczyźni – Kadra A |
|
|---|---|
| Mężczyźni – Kadra B |
|
| Mężczyźni – Zaplecze kadry B |
|
| Kobiety – Kadra A |
|
- Ludzie urodzeni w Limanowej
- Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013
- Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017
- Medaliści Zimowej Uniwersjady 2011
- Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Polscy medaliści olimpijscy
- Polscy olimpijczycy (Soczi 2014)
- Polscy olimpijczycy (Pjongczang 2018)
- Polscy skoczkowie narciarscy na igrzyskach olimpijskich
- Skoczkowie narciarscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014
- Skoczkowie narciarscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018
- Skoczkowie narciarscy AZS Zakopane
- Urodzeni w 1991
