| 👁 Ilustracja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
182 cm[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Debiut w PŚ |
20 grudnia 2014 w Engelbergu (13. miejsce) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze punkty w PŚ |
20 grudnia 2014 w Engelbergu (13. miejsce) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze podium w PŚ |
18 listopada 2018 w Wiśle (2. miejsce) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze zwycięstwo w PŚ |
8 lutego 2020 w Willingen | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Rekord życiowy |
226,5 m na Kulm w Bad Mitterndorf (15 lutego 2020)[1][2] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inne nagrody | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Stephan Leyhe (ur. 5 stycznia 1992 w Schwalefeldzie[1]) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Willingen. Drużynowy srebrny (2018) i brązowy (2022) medalista olimpijski, złoty (2019) medalista mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym, srebrny (2016) i brązowy (2024) medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich oraz dwukrotny srebrny (2010, 2011) medalista mistrzostw świata juniorów. Medalista mistrzostw kraju.
Spis treści
- 1 Przebieg kariery
- 2 Igrzyska olimpijskie
- 3 Mistrzostwa świata
- 4 Mistrzostwa świata w lotach
- 5 Mistrzostwa świata juniorów
- 6 Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy
- 7 Puchar Świata
- 7.1 Miejsca w klasyfikacji generalnej
- 7.2 Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
- 7.3 Miejsca na podium
- 7.4 Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
- 7.5 Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata
- 7.6 Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata
- 7.7 Puchar Świata w lotach
- 7.8 Turniej Czterech Skoczni
- 7.9 Raw Air
- 7.10 Willingen Five
- 7.11 Planica 7
- 7.12 Titisee-Neustadt Five
- 8 Letnie Grand Prix
- 9 Puchar Kontynentalny
- 10 Letni Puchar Kontynentalny
- 11 FIS Cup
- 12 Uwagi
- 13 Przypisy
- 14 Bibliografia
Przebieg kariery
edytujLata 2007–2014
edytujW zawodach międzynarodowych zadebiutował w sezonie 2006/2007. 3 lutego 2007 zajął 11. miejsce w konkursie FIS Cupu w Chaux-Neuve[3]. 22 marca 2009 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego, zajmując 28. miejsce w konkursie w Ruce[4].
2 lutego 2010 w Klingenthal wystartował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, ale nie dostał się do konkursu głównego[5]. Trzykrotnie wystąpił na mistrzostwach świata juniorów. W 2010 indywidualnie był 22., a w zawodach drużynowych zdobył srebrny medal, w 2011 zajął 48. miejsce indywidualnie i ponownie wywalczył srebro w drużynie, a w 2012 był 15. indywidualnie i 5. w drużynie[6].
Uzyskał dobre rezultaty w Letnim Pucharze Kontynentalnym 2012. 9 września w zawodach w Lillehammer zajął 3. pozycję. 20 stycznia 2013 w Bischofshofen po raz pierwszy w karierze zajął miejsce w najlepszej dziesiątce zimowej części Pucharu Kontynentalnego: był czwarty. 23 lutego 2013 w Kranju zwyciężył w zawodach FIS Cup[7].
29 czerwca 2013 zajął 3. lokatę w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams, a w sierpniu 2013 zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 20. i 22. miejsce w Hakubie. W zimowej części sezonu 2013/2014 najwyżej w Pucharze Kontynentalnym sklasyfikowany był na 9. pozycji[8].
Sezon 2014/2015
edytujW sierpniu 2014 zajął 3. miejsce w Letnim Pucharze Kontynentalnym w Kuopio. Zimową część sezonu rozpoczął w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 1. i 3. pozycję w Renie. 20 grudnia 2014 w Engelbergu Leyhe zadebiutował w zawodach Pucharu Świata. Już w pierwszym starcie zdobył punkty, zajmując 13. miejsce. W dalszej części sezonu 2014/2015 regularnie występował w tym cyklu, nie powtarzając jednak swojego debiutanckiego wyniku – najwyżej klasyfikowany był na 18. pozycji w Sapporo[9]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2014/2015 zajął 38. miejsce ze 120 punktami. 63. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 14. pozycji[10].
Sezon 2015/2016
edytujW sierpniu 2015 zajął 4. miejsce w konkursie indywidualnym Letniego Grand Prix w Hinterzarten. Przez całą zimową część sezonu 2015/2016 startował w zawodach Pucharu Świata. Najczęściej zajmował w nich miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce, zaś najlepszym wynikiem Leyhe w tym sezonie było 9. miejsce zajęte w Sapporo 30 stycznia 2016[11]. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 23. pozycję z 257 punktami[10]. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016. Zajął w nich 19. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym wraz z Andreasem Wellingerem, Richardem Freitagiem i Severinem Freunden wywalczył srebrny medal[11].
Sezon 2016/2017
edytujRównież w sezonie 2016/2017 Leyhe był podstawowym zawodnikiem reprezentacji Niemiec w Pucharze Świata, regularnie zdobywając punkty. Trzykrotnie kończył zawody indywidualne PŚ w najlepszej dziesiątce, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 5. pozycji na skoczni dużej w Pjongczangu[12]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 22. miejscu z 308 punktami[10]. Wystartował też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, indywidualnie zajmując 13. miejsce na skoczni normalnej i 16. na dużej, a konkurs drużynowy kończąc na 4. pozycji[12].
Sezon 2017/2018
edytujW lipcu 2017 zajął 2. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Hinterzarten. W trzech innych konkursach Letniego Grand Prix 2017 zajmował miejsca w czołowej dziesiątce. W sezonie 2016/2017 Pucharu Świata wystąpił we wszystkich konkursach. Najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, lokaty w czołowej dziesiątce zawodów indywidualnych zajmował łącznie pięciokrotnie[13]. W klasyfikacji generalnej cyklu sezon zakończył na 18. miejscu z 327 punktami[10]. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 20. pozycję indywidualnie oraz 4. w drużynie. Został powołany również na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018. Wystąpił tam jedynie w konkursie drużynowym, w którym, wraz z Karlem Geigerem, Richardem Freitagiem i Andreasem Wellingerem, zdobył srebrny medal[13].
Sezon 2018/2019
edytujNa Mistrzostwach Niemiec 2018 zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym[14]. W Letnim Grand Prix 2018 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce[15].
18 listopada 2018 w otwierającym sezon 2018/2019 Pucharu Świata konkursie w Wiśle zajął 2. miejsce, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów indywidualnych cyklu. Do końca stycznia 2019 regularnie zajmował pozycje w najlepszej dziesiątce Pucharu Świata, trzykrotnie kończąc zawody na 4. lokacie. W kolejnych tygodniach zaczął uzyskiwać gorsze rezultaty. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 indywidualnie był 6. na skoczni normalnej, a w drużynie męskiej wraz z Karlem Geigerem, Richardem Freitagiem i Markusem Eisenbichlerem zdobył złoty medal[15]. Z powodu kontuzji kostki odniesionej przy upadku podczas drużynowego konkursu Pucharu Świata w Oslo nie wystąpił w części marcowych zawodów cyklu[16]. Sezon zakończył na 11. miejscu w klasyfikacji generalnej z 636 punktami[10].
Lata 2019–2021
edytujW listopadowych i grudniowych zawodach indywidualnych sezonu 2019/2020 Pucharu Świata najwyżej klasyfikowany był, dwukrotnie, na 10. pozycji. Począwszy od stycznia 2020 regularnie zaczął zajmować miejsca w najlepszej dziesiątce cyklu. 2 lutego 2020 zajął 2. miejsce w konkursie w Sapporo. 8 lutego wygrał zawody w Willingen, odnosząc tym samym pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach najwyższej rangi[17]. Zwyciężył też w klasyfikacji turnieju Willingen Five 2020[18]. W dalszej części sezonu zajął 2. miejsce w pierwszym konkursie w Râșnovie oraz 3. w pierwszych zawodach w Lillehammer w ramach Raw Air 2020[17]. Sezon Pucharu Świata zakończył na 6. pozycji w klasyfikacji generalnej z 917 punktami[10].
11 marca 2020 doznał kontuzji w wyniku upadku podczas prologu Raw Air w Trondheim[19][20]. Zdiagnozowano u niego zerwanie więzadła krzyżowego przedniego oraz uszkodzenie łąkotki w lewym kolanie[21]. Z powodu urazu został wycofany ze startów w sezonie 2020/2021[22]. W marcu 2021 powrócił do treningów na skoczni[23].
Sezon 2021/2022
edytujDo startów w zawodach międzynarodowych powrócił w lipcu 2021. W zawodach Letniego Grand Prix w Wiśle zajął 31. miejsce[24]. W październiku zdobył srebrny medal indywidualnie na Mistrzostwach Niemiec 2021[25].
W ramach Pucharu Świata 2021/2022 regularnie zdobywał punkty. Indywidualnie najwyżej sklasyfikowany był na 6. miejscu, w rozgrywanych w styczniu 2022 zawodach w Willingen[24]. Cykl zakończył na 22. pozycji w klasyfikacji generalnej z 333 punktami[10]. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie na skoczni normalnej zajął 24. miejsce, a w drużynie męskiej wraz z Constantinem Schmidem, Markusem Eisenbichlerem i Karlem Geigerem zdobył brązowy medal[24].
Sezon 2022/2023
edytujW Pucharze Świata 2022/2023 zajmował głównie lokaty w drugiej i trzeciej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany został na 12. pozycji, którą zajął w lutym 2023 w Willingen[26]. Sezon ukończył na 28. miejscu w klasyfikacji generalnej z 231 punktami[10].
Sezon 2023/2024
edytujW Letnim Grand Prix 2023 trzykrotnie kończył zawody w pierwszej dziesiątce, a 30 września w Hinzenbach zajął 2. pozycję. Na podium stawał również w konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2023 w Lake Placid, które ukończył na 2. i 3. miejscu[27]. Na Mistrzostwach Niemiec 2023 zdobył srebrny medal w zawodach indywidualnych[28].
Puchar Świata 2023/2024 rozpoczął od 3. miejsca w Ruce, powracając na podium cyklu po blisko czteroletniej przerwie. Był to najlepszy występ Leyhe w sezonie, w pozostałych konkursach cyklu zajmował najczęściej lokaty w drugiej i trzeciej dziesiątce[27]. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata zakończył na 23. pozycji z 425 punktami[10]. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024. Indywidualnie zajął na nich 10. miejsce, a w drużynie wraz z Piusem Paschke, Karlem Geigerem i Andreasem Wellingerem zdobył brązowy medal[27].
Sezon 2024/2025
edytujW Pucharze Świata 2024/2025 najwyżej sklasyfikowany był na 18. pozycji, którą zajął dwukrotnie – 24 listopada w Lillehammer i 7 grudnia w Wiśle. W drugiej połowie sezonu startował naprzemiennie w Pucharze Świata i Pucharze Kontynentalnym, w którym najwyżej znalazł się na 4. lokacie. Został powołany na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim, gdzie wystąpił w jednym konkursie – zawodach drużynowych mężczyzn, które ukończył na 4. miejscu[29].
W oficjalnych zawodach międzynarodowych organizowanych przez FIS po raz ostatni wystąpił 22 marca 2025, zajmując 25. pozycję w konkursie Pucharu Świata w Lahti[29]. Po sezonie 2024/2025 zakończył karierę sportową[30].
Indywidualnie
edytuj| 2022 👁 Chiny Pekin/Zhangjiakou |
– | 24. miejsce (K-95) |
Drużynowo
edytuj| 2018 👁 Korea Południowa Pjongczang |
– | srebrny medal[a] |
| 2022 👁 Chiny Pekin/Zhangjiakou |
– | brązowy medal[b] |
Starty S. Leyhe na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo
edytuj| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2.👁 Image |
19 lutego | 2018 | 👁 Korea Południowa Pjongczang |
Alpensia Jumping Park | K-125 | HS-142 | druż.[a] | 128,0 m | 129,0 m | 1075,7 pkt (250,1 pkt) | 22,8 pkt | Norwegia |
| 24. | 6 lutego | 2022 | 👁 Chiny Zhangjiakou |
Snow Ruyi | K-95 | HS-106 | indywid. | 97,5 m | 95,0 m | 244,4 pkt | 30,6 pkt | Ryōyū Kobayashi |
| 3.👁 Image |
14 lutego | 2022 | 👁 Chiny Zhangjiakou |
Snow Ruyi | K-125 | HS-140 | druż.[b] | 127,5 m | 129,0 m | 922,9 pkt (222,0 pkt) | 19,8 pkt | Austria |
Indywidualnie
edytuj| 2017 👁 Finlandia Lahti |
– | 13. miejsce (K-90), 16. miejsce (K-116) |
| 2019 👁 Austria Seefeld/Innsbruck |
– | 6. miejsce (K-99) |
Drużynowo
edytuj| 2017 👁 Finlandia Lahti |
– | 4. miejsce (K-116)[c] |
| 2019 👁 Austria Seefeld/Innsbruck |
– | złoty medal (K-120)[d] |
| 2025 👁 Norwegia Trondheim |
– | 4. miejsce (K-124)[e] |
Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata – szczegółowo
edytuj| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 13. | 25 lutego | 2017 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-90 | HS-100 | indywid. | 94,0 m | 94,0 m | 244,9 pkt | 25,9 pkt | Stefan Kraft |
| 16. | 2 marca | 2017 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-116 | HS-130 | indywid. | 125,0 m | 117,5 m | 247,2 pkt | 32,1 pkt | Stefan Kraft |
| 4. | 4 marca | 2017 | 👁 Finlandia Lahti |
Salpausselkä | K-116 | HS-130 | druż.[c] | 124,5 m | 103,5 m | 1052,9 pkt (224,2 pkt) | 51,3 pkt | Polska |
| 1.👁 złoto |
24 lutego | 2019 | 👁 Austria Innsbruck |
Bergisel | K-120 | HS-130 | druż.[d] | 126,0 m | 128,5 m | 987,5 pkt (240,2 pkt) | – | |
| 6. | 1 marca | 2019 | 👁 Austria Seefeld |
Toni-Seelos-Olympiaschanze | K-99 | HS-109 | indywid. | 96,5 m | 99,0 m | 210,6 pkt | 7,7 pkt | Dawid Kubacki |
| 4. | 6 marca | 2025 | 👁 Norwegia Trondheim |
Granåsen | K-124 | HS-138 | druż.[e] | 122,5 m | 127,0 m | 1005,8 pkt (225,6 pkt) | 75,0 pkt | Słowenia |
Indywidualnie
edytuj| 2016 👁 Austria Tauplitz |
– | 19. miejsce |
| 2018 👁 Niemcy Oberstdorf |
– | 20. miejsce |
| 2024 👁 Austria Tauplitz |
– | 10. miejsce |
Drużynowo
edytuj| 2016 👁 Austria Tauplitz |
– | srebrny medal[f] |
| 2018 👁 Niemcy Oberstdorf |
– | 4. miejsce[g] |
| 2024 👁 Austria Tauplitz |
– | brązowy medal[h] |
Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo
edytuj| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Skok 4 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 19. | 15–16 stycznia | 2016 | 👁 Austria Tauplitz |
Kulm | K-200 | HS-225 | indywid. | 193,5 m | 190,5 m | 205,0 m | –[i] | 467,0 pkt | 173,1 pkt | Peter Prevc |
| 2.👁 srebro |
17 stycznia | 2016 | 👁 Austria Tauplitz |
Kulm | K-200 | HS-225 | druż.[f] | 168,0 m | 202,0 m | 1357,3 pkt (291,9 pkt) | 110,4 pkt | Norwegia | ||
| 20. | 19–20 stycznia | 2018 | 👁 Niemcy Oberstdorf |
im. Heiniego Klopfera | K-200 | HS-235 | indywid. | 183,5 m | 197,5 m | 184,5 m | –[i] | 502,9 pkt | 149,0 pkt | Daniel-André Tande |
| 4. | 21 stycznia | 2018 | 👁 Niemcy Oberstdorf |
im. Heiniego Klopfera | K-200 | HS-235 | druż.[g] | 200,0 m | 186,5 m | 1581,2 pkt (363,3 pkt) | 80,8 pkt | Norwegia | ||
| 10. | 26–27 stycznia | 2024 | 👁 Austria Tauplitz |
Kulm | K-200 | HS-235 | indywid. | 207,5 m | 216,5 m | 218,5 m | –[i] | 588,8 pkt | 58,6 pkt | Stefan Kraft |
| 3.👁 brąz |
28 stycznia | 2024 | 👁 Austria Tauplitz |
Kulm | K-200 | HS-235 | druż.[h] | 198,5 m | 164,5 m | 1549,9 pkt (314,1 pkt) | 66,5 pkt | Słowenia | ||
Indywidualnie
edytuj| 2010 👁 Niemcy Hinterzarten |
– | 22. miejsce |
| 2011 👁 Estonia Otepää |
– | 48. miejsce |
| 2012 👁 Turcja Erzurum |
– | 15. miejsce |
Drużynowo
edytuj| 2010 👁 Niemcy Hinterzarten |
– | srebrny medal[j] |
| 2011 👁 Estonia Otepää |
– | srebrny medal[k] |
| 2012 👁 Turcja Erzurum |
– | 5. miejsce[l] |
Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
edytuj| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 22. | 28 stycznia | 2010 | 👁 Niemcy Hinterzarten |
Adlerschanze | K-95 | HS-108 | indywid. | 97,0 m | 92,5 m | 225,5 pkt | 57,0 pkt | Michael Hayböck |
| 2.👁 srebro |
30 stycznia | 2010 | 👁 Niemcy Hinterzarten |
Adlerschanze | K-95 | HS-108 | druż.[j] | 96,0 m | 99,5 m | 1010,5 pkt (238,5 pkt) | 20,0 pkt | Austria |
| 48. | 28 stycznia | 2011 | 👁 Estonia Otepää |
Tehvandi | K-90 | HS-100 | indywid. | 80,5 m | – | 91,0 pkt | 164,0 pkt | Władimir Zografski |
| 2.👁 srebro |
30 stycznia | 2011 | 👁 Estonia Otepää |
Tehvandi | K-90 | HS-100 | druż.[k] | 91,5 m | 83,5 m | 913,0 pkt (215,5 pkt) | 7,5 pkt | Austria |
| 15. | 23 lutego | 2012 | 👁 Turcja Erzurum |
Kiremitliktepe | K-95 | HS-109 | indywid. | 99,0 m | 102,5 m | 251,5 pkt | 35,0 pkt | Nejc Dežman |
| 5. | 25 lutego | 2012 | 👁 Turcja Erzurum |
Kiremitliktepe | K-95 | HS-109 | druż.[l] | 92,5 m | 96,0 m | 913,0 pkt (221,5 pkt) | 75,5 pkt | Norwegia |
Indywidualnie
edytuj| 2009 👁 Polska Szczyrk |
– | 12. miejsce |
Drużynowo
edytuj| 2009 👁 Polska Szczyrk |
– | 4. miejsce[m] |
Starty S. Leyhe na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo
edytuj| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 12. | 17 lutego | 2009 | 👁 Polska Szczyrk |
Skalite | K-95 | HS-106 | indywid. | 92,5 m | 99,0 m | 229,0 pkt | 40,5 pkt | Peter Prevc |
| 4. | 19 lutego | 2009 | 👁 Polska Szczyrk |
Skalite | K-95 | HS-106 | druż.[m] | 96,0 m | 97,5 m | 906,5 pkt (235,0 pkt) | 61,0 pkt | Słowenia |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[10] |
|---|---|
| 2014/2015 | 38. |
| 2015/2016 | 23. |
| 2016/2017 | 22. |
| 2017/2018 | 18. |
| 2018/2019 | 11. |
| 2019/2020 | 6. |
| 2021/2022 | 22. |
| 2022/2023 | 28. |
| 2023/2024 | 23. |
| 2024/2025 | 42. |
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
edytuj| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Przypisy |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 8 lutego | 2020 | 👁 Niemcy Willingen |
Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-145 | 139,5 m | 144,5 m | 266,4 pkt | * WF 2020 |
Miejsca na podium
edytuj| Sezon PŚ | 1. miejsce | 2. miejsce | 3. miejsce | Razem |
| 2014/2015 | – | – | – | – |
| 2015/2016 | – | – | – | – |
| 2016/2017 | – | – | – | – |
| 2017/2018 | – | – | – | – |
| 2018/2019 | – | 1 | – | 1 |
| 2019/2020 | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 2021/2022 | – | – | – | – |
| 2022/2023 | – | – | – | – |
| 2023/2024 | – | – | 1 | 1 |
| 2024/2025 | – | – | – | – |
| Suma | 1 | 3 | 2 | 6 |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
edytuj| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 18 listopada | 2018 | 👁 Polska Wisła |
im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 124,5 m | 130,5 m | 256,7 pkt | 2. | 6,7 pkt | Jewgienij Klimow |
| 2. | 2 lutego | 2020 | 👁 Japonia Sapporo |
Ōkurayama | K-123 | HS-137 | 125,5 m | 142,0 m | 247,4 pkt | 2. | 21,1 pkt | Stefan Kraft |
| 3. | 8 lutego | 2020 | 👁 Niemcy Willingen |
Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-145 | 139,5 m | 144,5 m | 266,4 pkt | 1. | – | |
| 4. | 21 lutego | 2020 | 👁 Rumunia Râșnov |
Trambulina Valea Cărbunării | K-90 | HS-97 | 99,0 m | 97,5 m | 264,7 pkt | 2. | 5,6 pkt | Karl Geiger |
| 5. | 9 marca | 2020 | 👁 Norwegia Lillehammer |
Lysgårdsbakken | K-123 | HS-140 | 130,0 m | 133,0 m | 277,5 pkt | 3. | 1,5 pkt | Peter Prevc |
| 6. | 25 listopada | 2023 | 👁 Finlandia Ruka |
Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 137,0 m | 143,5 m | 313,2 pkt | 3. | 13,0 pkt | Stefan Kraft |
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata
edytujMiejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata
edytujMiejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[10] |
|---|---|
| 2014/2015 | 37. |
| 2015/2016 | 29. |
| 2016/2017 | 42. |
| 2017/2018 | 23. |
| 2018/2019 | 29. |
| 2019/2020 | 13. |
| 2021/2022 | 35. |
| 2022/2023 | 42. |
| 2023/2024 | 29. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[32] |
|---|---|
| 2014/2015 | 14. |
| 2015/2016 | 20. |
| 2016/2017 | 8. |
| 2017/2018 | 13. |
| 2018/2019 | 3. |
| 2019/2020 | 10. |
| 2021/2022 | 11. |
| 2022/2023 | 26. |
| 2023/2024 | 21. |
| 2024/2025 | 52. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[10] |
|---|---|
| 2017 | 27. |
| 2018 | 25. |
| 2019 | 47. |
| 2020 | 5. |
| 2022 | 41. |
| 2023 | 35. |
| 2024 | 34. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[32] |
|---|---|
| 2018 | 14. |
| 2019 | 28. |
| 2020 | 1. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[32] |
|---|---|
| 2018 | 15. |
| 2022 | 39. |
| 2024 | 26. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[32] |
|---|---|
| 2020 | 3. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[32] |
|---|---|
| 2013 | 65. |
| 2014 | 75. |
| 2015 | 33. |
| 2016 | 35. |
| 2017 | 7. |
| 2018 | 26. |
| 2019 | 37. |
| 2021 | 44. |
| 2022 | 40. |
| 2023 | 9. |
| 2024 | 44. |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
edytuj| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 29 lipca | 2017 | 👁 Niemcy Hinterzarten |
Adlerschanze | K-95 | HS-108 | 102,5 m | 103,5 m | 271,4 pkt | 2. | 11,9 pkt | Dawid Kubacki |
| 2. | 30 września | 2023 | 👁 Austria Hinzenbach |
Aigner-Schanze | K-85 | HS-90 | 91,5 m | 88,5 m | 257,9 pkt | 2. | 5,0 pkt | Andreas Wellinger |
| Źródło[31][32] | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2015 | 👁 Wisła HS134 |
👁 Hinterzarten HS108 | |||||||
| 2 | 1 | ||||||||
| 2017 | 👁 Wisła HS134 | ||||||||
| 3 | |||||||||
| 2018 | 👁 Wisła HS134 |
👁 Czajkowskij HS140 (mikst) | |||||||
| 2 | - | ||||||||
| 2019 | 👁 Wisła HS134 |
👁 Hinterzarten HS108 (mikst) |
👁 Zakopane HS140 | ||||||
| 4 | - | 4 | |||||||
| Legenda | |||||||||
| 1 2 3 4-8 poniżej 8 – brak startu | |||||||||
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[32] |
|---|---|
| 2008/2009 | 148. |
| 2009/2010 | 67. |
| 2010/2011 | 132. |
| 2011/2012 | 48. |
| 2012/2013 | 32. |
| 2013/2014 | 61. |
| 2014/2015 | 6. |
| 2024/2025 | 24. |
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
edytuj| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 12 grudnia | 2014 | 👁 Norwegia Rena |
Renabakkene | K-99 | HS-111 | 108,0 m | 106,0 m | 269,9 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
edytuj| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 12 grudnia | 2014 | 👁 Norwegia Rena |
Renabakkene | K-99 | HS-111 | 108,0 m | 106,0 m | 269,9 pkt | 1. | – | |
| 2. | 14 grudnia | 2014 | 👁 Norwegia Rena |
Renabakkene | K-124 | HS-139 | 136,0 m | 130,5 m | 264,4 pkt | 3. | 6,4 pkt | Johann André Forfang |
| 3. | 1 marca | 2015 | 👁 Niemcy Titisee-Neustadt |
Hochfirstschanze | K-125 | HS-142 | 109,5 m | 128,0 m | 220,0 pkt | 2. | 1,0 pkt | Halvor Egner Granerud |
| 4. | 15 marca | 2015 | 👁 Rosja Niżny Tagił |
Aist | K-120 | HS-134 | 125,0 m | 127,0 m | 217,5 pkt | 2. | 34,2 pkt | Anže Semenič |
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego
edytujMiejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[32] |
|---|---|
| 2011 | 79. |
| 2012 | 10. |
| 2013 | 10. |
| 2014 | 10. |
| 2016 | 25. |
| 2023 | 5. |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
edytuj| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 9 września | 2012 | 👁 Norwegia Lillehammer |
Lysgårdsbakken | K-123 | HS-138 | 136,0 m | 133,0 m | 268,4 pkt | 3. | 13,1 pkt | Wolfgang Loitzl |
| 2. | 29 czerwca | 2013 | 👁 Austria Stams |
Brunnentalschanzen | K-105 | HS-115 | 110,5 m | 100,0 m | 226,9 pkt | 3. | 16,8 pkt | Krzysztof Biegun |
| 3. | 16 sierpnia | 2014 | 👁 Finlandia Kuopio |
Puijo | K-120 | HS-127 | 122,0 m | 125,5 m | 225,3 pkt | 3. | 12,3 pkt | Cene Prevc |
| 4. | 30 września | 2016 | 👁 Niemcy Klingenthal |
Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 137,5 m | 127,5 m | 249,3 pkt | 2. | 30,8 pkt | Markus Eisenbichler |
| 5. | 7 października | 2023 | 👁 Stany Zjednoczone Lake Placid |
MacKenzie Intervale | K-115 | HS-128 | 127,0 m | – | 131,9 pkt | 2.[n] | 2,5 pkt | Fredrik Villumstad |
| 6. | 7 października | 2023 | 👁 Stany Zjednoczone Lake Placid |
MacKenzie Intervale | K-115 | HS-128 | 126,0 m | 127,5 m | 267,5 pkt | 3. | 5,9 pkt | Clemens Aigner |
Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego
edytujMiejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj| Sezon | Miejsce[32] |
|---|---|
| 2006/2007 | 99. |
| 2007/2008 | 215. |
| 2008/2009 | 94. |
| 2009/2010 | 178. |
| 2011/2012 | 234. |
| 2012/2013 | 22. |
| 2013/2014 | 75. |
| 2014/2015 | 38. |
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
edytuj| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 24 lutego | 2013 | 👁 Słowenia Kranj |
Bauhenk | K-100 | HS-109 | 109,0 m | 107,0 m | 258,3 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
edytuj| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 23 lutego | 2013 | 👁 Słowenia Kranj |
Bauhenk | K-100 | HS-109 | 109,0 m | 107,0 m | 258,3 pkt | 1. | – | |
| 2. | 2 sierpnia | 2013 | 👁 Finlandia Kuopio |
Puijo | K-120 | HS-127 | 119,5 m | 114,5 m | 215,2 pkt | 2. | 0,5 pkt | Ulrich Wohlgenannt |
| 3. | 15 sierpnia | 2014 | 👁 Finlandia Kuopio |
Puijo | K-120 | HS-127 | 119,0 m | 119,5 m | 210,1 pkt | 3. | 7,4 pkt | Olli Muotka |
Uwagi
edytuj- ↑ a b Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Richard Freitag i Andreas Wellinger
- ↑ a b Skład zespołu: Constantin Schmid, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler i Karl Geiger
- ↑ a b Skład zespołu: Markus Eisenbichler, Stephan Leyhe, Richard Freitag i Andreas Wellinger
- ↑ a b Skład zespołu: Karl Geiger, Richard Freitag, Stephan Leyhe i Markus Eisenbichler
- ↑ a b Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Philipp Raimund i Andreas Wellinger
- ↑ a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Richard Freitag i Severin Freund
- ↑ a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler i Richard Freitag
- ↑ a b Skład zespołu:Pius Paschke, Karl Geiger, Stephan Leyhe i Andreas Wellinger
- ↑ a b c Seria konkursowa została odwołana.
- ↑ a b Skład zespołu: Felix Schoft, Stephan Leyhe, Tobias Bogner i Pascal Bodmer
- ↑ a b Skład zespołu: Daniel Wenig, Stephan Leyhe, Marinus Kraus i Richard Freitag
- ↑ a b Skład zespołu: Tobias Löffler, Tobias Lugert, Michael Dreher i Stephan Leyhe
- ↑ a b Skład zespołu: Lukas Ramesberger, Marc Ganserer, Jan Mayländer i Stephan Leyhe
- ↑ Ex aequo z Piusem Paschke
Przypisy
edytuj- ↑ a b c Stephan LEYHE - sylwetka. skijumping.pl. [dostęp 2024-07-16].
- ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-07-16].
- ↑ Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2007. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
- ↑ Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2009. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
- ↑ Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2010. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
- ↑ Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Junior World Ski Championships. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-21]. (ang.).
- ↑ Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2013. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
- ↑ Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-12]. (ang.).
- ↑ Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-12]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-12]. (ang.).
- ↑ a b Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2020-04-10]. (ang.).
- ↑ a b Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
- ↑ a b Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
- ↑ Dominik Formela: Seyfarth, Althaus i D. Siegel mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2018-07-13. [dostęp 2018-07-24].
- ↑ a b Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
- ↑ Dominik Formela: Leyhe zakończył sezon. skijumping.pl, 2019-03-17. [dostęp 2019-04-07].
- ↑ a b Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2020-04-10]. (ang.).
- ↑ Adam Bucholz: PŚ w Willingen: Niedzielny konkurs odwołany, Leyhe triumfatorem Willingen Five!. skijumping.pl, 2020-02-08. [dostęp 2020-04-10].
- ↑ Adam Bucholz: Raw Air w Trondheim: R. Kobayashi najlepszy w prologu, Żyła drugi, upadek Leyhe. skijumping.pl, 2020-03-11. [dostęp 2020-04-10].
- ↑ Adam Bucholz: Puchar Świata 2019/2020 zakończony! MŚ w lotach w Planicy przełożone na następny sezon. skijumping.pl, 2020-03-12. [dostęp 2020-04-10].
- ↑ Dominik Formela: Stephan Leyhe przeszedł operację. skijumping.pl, 2020-03-13. [dostęp 2020-04-10].
- ↑ Dominik Formela: Sezon 2020/21 bez Stephana Leyhe. skijumping.pl, 2020-10-24. [dostęp 2021-03-12].
- ↑ Dominik Formela: Stephan Leyhe wrócił na skocznię. skijumping.pl, 2021-03-11. [dostęp 2021-03-12].
- ↑ a b c Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-06]. (ang.).
- ↑ Dominik Formela: Geiger i Althaus mistrzami Niemiec. Padł rekord skoczni w Oberhofie. skijumping.pl, 2021-10-23. [dostęp 2022-04-06].
- ↑ Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-05-05]. (ang.).
- ↑ a b c Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-12]. (ang.).
- ↑ Dominik Formela: Martin Hamann i Selina Freitag mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2023-11-04. [dostęp 2024-04-12].
- ↑ a b Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-04-23]. (ang.).
- ↑ Adam Bucholz: Stephan Leyhe kończy karierę. skijumping.pl, 2025-03-20. [dostęp 2025-04-04].
- ↑ a b c d e f g Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2024-07-16]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o LEYHE Stephan 1992.01.05 GER. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2024-07-16].
Bibliografia
edytuj- Stephan LEYHE - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2024-07-16]. (ang.).
- LEYHE Stephan 1992.01.05 GER. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2024-07-16].
| Złoty medal | |
|---|---|
| Srebrny medal | |
| Brązowy medal |
| Złoty medal | |
|---|---|
| Srebrny medal | |
| Brązowy medal |
