Mebendazol – organiczny związek chemiczny, lek przeciwrobaczy stosowany w zarażeniu obleńcami i niektórymi płazińcami.

Mebendazol powoduje porażenie pasożytów przez selektywne i nieodwracalne zablokowanie transportu glukozy i innych substancji. Jest też trucizną wrzeciona podziałowego, powodującą nondysjunkcję chromosomów.

Glistnica, włośnica, włosogłówczyca, infestacje tęgoryjca i owsika.

W zalecanych dawkach zwykle są minimalne; najczęstsze to podrażnienie przewodu pokarmowego. Nie stosuje się mebendazolu w I trymestrze ciąży.

W trakcie kuracji lekiem nie należy spożywać alkoholu. Również spożywanie dużej ilości tłustych potraw powoduje zwiększone jego wchłanianie. Normalnie lek przyswajany jest przez organizm ludzki w 2–5%. Reszta wydalana jest w postaci niezmienionej z kałem (95%). Przyjmowanie mebendazolu z tłuszczami albo alkoholem (lub łącznie) może odwrócić tę proporcję, co w związku ze szkodliwym działaniem leku może dać rozmaite działania niepożądane.

Łączenie mebendazolu z cymetydyną może hamować jego metabolizm, zwiększając stężenie leku w osoczu, co może doprowadzić do osiągnięcia poziomów toksycznych. Zaleca się, oznaczać stężenie mebendazolu w osoczu, jeśli pacjent stosuje go przewlekle^[1].

Nie należy łączyć mebendazolu z metronidazolem, gdyż istnieją badania sugerujące zwiększenie ryzyka rozwoju zespołu Stevensa-Johnsona lub martwicy toksyczno-rozpływowej naskórka^[1].

• J.E.J.E. Rosenblatt J.E.J.E., Antiparasitic agents, „Mayo Clinic Proceedings”, 11 (74), 1999, s. 1161–1175, PMID: 10560606.
• JaroszJ. Mirosław JaroszJ., JanJ. Dzieniszewski JanJ., Interakcje leki a żywność – ważny problem kliniczny [online].