VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Morszyn

⇱ Morszyn – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Morszyn
Моршин
👁 Ilustracja

Dom zdrojowy w Morszynie
👁 Herb
👁 Flaga
Herb Flaga
Państwo

👁 Image
 
Ukraina

Obwód

👁 Image
 
lwowski

Powierzchnia

20 km²

Populacja (2024)
• liczba ludności


5562

Nr kierunkowy

3260

Kod pocztowy

82482, 82483

👁 Ziemia
49°09′23″N 23°52′15″E/49,156389 23,870833
👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons
👁 Image
Informacje w Wikipodróżach
Strona internetowa

Morszyn (ukr. Моршин) – miasto na Ukrainie w obwodzie lwowskim.

Znajduje tu się stacja kolejowa Morszyn, położona na linii StryjIwano-Frankiwsk[1].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W 1876 r. Morszyn zakupił od Franciszka Jana Smolki przedsiębiorca i radny lwowski Bonifacy Jan Stiller, który po zbadaniu tutejszych wód zaczął jako pierwszy wykorzystywać ich właściwości lecznicze. Po jego śmierci w 1884 r. zgodnie z testamentem miejscowość przejęło na potrzeby „wdów i sierot zmarłych lekarzy” Galicyjskie Towarzystwo Lekarskie[2].

W 1924 r. Morszyn został uznany za uzdrowisko posiadające charakter użyteczności publicznej[3]. Morszyn jest kurortem. Znajdują się tam liczne sanatoria, m.in. sanatorium zdrowia matki i dziecka. W miasteczku są dwa jeziora (jedno leśne, które utworzyło się w sposób naturalny, drugie stworzone sztucznie).

Morszyn posiada złoża wód mineralnych[1], wydobywana w nim woda „Morszanka” była popularna w całej II Rzeczypospolitej[4]. „Morszyn-Zdrój” reklamował się wówczas jako „Najsilnielszy zdrój wód gorżkich”[5].

Za II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Morszyn w powiecie stryjskim w woj. stanisławowskiem[6], której była siedzibą. W 1944 r., już po wkroczeniu Rosjan, nacjonaliści ukraińscy z OUNUPA zamordowali 11 Polaków[7].

Po wojnie wieś w wyniku zmiany granic została przyłączona do Ukraińskiej SRR.

W 1989 liczyło 9158 mieszkańców[8].

Miasto liczy 5562[9].

Kościół

[edytuj | edytuj kod]

W okresie międzywojennym wierni rzymskokatoliccy z Morszyna należeli do parafii Bolechowie. W 1930 r. franciszkanie konwentualni przejęli rektorstwo nowo wzniesionego kościoła[10]. W 2016 r. na miejscu kościoła, który został zniszczony po wojnie przez władze radzieckie, został wzniesiony nowy kościół pw. św. Józefa. Obsługują go księża diecezjalni ze Stryja[11][12].

Związani z Morszynem

[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Моршин // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 17. М., «Советская энциклопедия», 1974.
  2. Bonifacy Jan Stiller – założyciel kurortu w Morszynie [online], Nowy Kurier Galicyjski, 12 sierpnia 2022 [dostęp 2023-04-05] (pol.).
  3. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 1923 r. w przedmiocie uznania niektórych uzdrowisk za posiadające charakter użyteczności publicznej (Dz. U. z 1924 r. Nr 14, poz. 131).
  4. WitoldW. Chrzanowski WitoldW., Morszyn rozsławiła „Morszanka”, „turystyka.wp.pl”, 13 maja 2017 [dostęp 2017-05-17] (pol.).
  5. Morszyn-Zdrój. „Polska Zachodnia”. Rok XIII (101), s. 8, 12 kwietnia 1938. (pol.).
  6. Dz. U. z 1934 r. Nr 68, poz. 628.
  7. HenrykH. Komański HenrykH., SzczepanS. Siekierka SzczepanS., EugeniuszE. Różański EugeniuszE., Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w Województwie Stanisławowskim 1939–1946, Wrocław: ALTA 2, 2008, s. 576, ISBN 978-83-85865-13-1, OCLC 261139661.
  8. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу.
  9. Моршинська міська територіальна громада. [dostęp 2025-08-16].
  10. O Franciszkanach – Franciszkanie w Polsce | Głowienka – Parafia i Klasztor Franciszkański [online], www.glowienka.franciszkanie.pl [dostęp 2023-04-05].
  11. Morszyn [online], www.rkc.lviv.ua [dostęp 2023-04-05].
  12. Telewizja PolskaT.P. S.A Telewizja PolskaT.P., Nowy kościół rzymskokatolicki w Morszynie [online], rzeszow.tvp.pl [dostęp 2023-04-05] (pol.).
  13. In memoriam – Pamięci Architektów Polskich – Wawrzyniec Dayczak [online], www.archimemory.pl [dostęp 2023-04-05].
  14. Klimczak Nusia. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-07-22]. (ang.).
  15. Bilans majątku Towarzystwa Lekarzy Polskich we Lwowie za rok 1938. W: Sprawozdanie Rady Zawiadowczej Towarzystwa Lekarzy Polskich we Lwowie za rok 1938. Lwów: 1939, s. 6.
  16. Książka telefoniczna. Morszyn. [dostęp 2015-04-15].
  17. MobileM. Madness MobileM., Po zdrowie na kresy – Uważam Rze Historia [online], historia.uwazamrze.pl [dostęp 2023-04-05] (pol.).
  18. Jurij Smirnow / Józef Wittlin: Tajna apteka. kuriergalicyjski.com, 2014. [dostęp 2016-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-20)].
  19. Uzdrowiskowi partnerzy. Uzdrowisko Horyniec Zdrój, 2011-05-09. [dostęp 2011-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-18)].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Obwód lwowski (1939–1941 i 1944–2020)
Miasta na prawach rejonów
Rejony