Zobacz też: inne znaczenia.
| 👁 Ilustracja Pałac w Pustomytach | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Prawa miejskie |
1523 | ||||
| Powierzchnia |
9 km² | ||||
| Populacja (2019) • liczba ludności |
| ||||
| Nr kierunkowy |
3230 | ||||
| Kod pocztowy |
80600 | ||||
Położenie na mapie hromady Pustomyty | |||||
Położenie na mapie Ukrainy | |||||
Położenie na mapie obwodu lwowskiego | |||||
Położenie na mapie rejonu lwowskiego | |||||
| 👁 Ziemia 49°42′50″N 23°54′39″E/49,713889 23,910833 | |||||
| Strona internetowa | |||||
_%D0%B7_%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%BA%D0%BE%D0%BC.jpg){kind=link}
| 👁 Image |
Zobacz w indeksie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego hasło Pustomyty |
Pustomyty (ukr. Пустомити) – miasto na Ukrainie w rejonie lwowskim obwodzie lwowskim i stolica dawnego rejonu pustomyckiego.
Znajdują tu się stacja kolejowa Glinna–Nawaria oraz przystanek kolejowy Pustomyty, położone na linii Lwów – Stryj – Batiowo.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Lokowane w roku 1410, ośrodek sanatoryjno-wypoczynkowy do roku 1914. Do 17 września 1939 w województwie lwowskim w Polsce, przemysł materiałów budowlanych i drogowych.
Pod okupacją niemiecką w Polsce siedziba wiejskiej gminy Pustomyty.
W 1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 15 Polaków. Tutejszy ksiądz greckokatolicki potępił mordy na Polakach i odmówił banderowcom ich pobłogosławienia[2].
W 1999 roku do Pustomytów włączono wsie Glinna i Leśniowice.
Dwór
[edytuj | edytuj kod]Miejscowości rejonu
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2019 року. Державна служба статистики України. Київ, 2019. стор.51
- ↑ SzczepanS. Siekierka, HenrykH. Komański, KrzysztofK. Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 629, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
- ↑ RomanR. Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 518-521, ISBN 83-04-04229-0, ISBN 83-04-03701-7 (całość).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Pustomyty z Wolicą, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 311.
- zdjęcia z Pustomytów
- W Pustomytach odżyła pamięć o Polakach
- Archiwalne widoki miasta w bibliotece Polona
