O-QPSK (ang. Offset Quadrature Phase Shift Keying) – odmiana modulacji PSK. Jest ona nieomal identyczną modulacją jak QPSK, różnica polega tylko na tym, że ciąg bitów pochodzących z wejściowego ciągu kodowego 👁 {\displaystyle a(t),}
w kanale 👁 {\displaystyle Q}
(kwadraturowym) przesunięty jest o okres 👁 {\displaystyle {\frac {T}{2}}}
[s] względem bitów w kanale 👁 {\displaystyle I}
(synfazowym). Modulacja ta znajduje zastosowanie głównie w systemach łączności satelitarnej.
Schemat blokowy modulatora jest następujący:
Porównanie kanałów 👁 {\displaystyle I}
i 👁 {\displaystyle Q}
w modulacjach QPSK i O-QPSK:
Dzięki opóźnieniu bitów w kanale 👁 {\displaystyle Q}
unika się sytuacji, w której wartość zmiany fazy na granicy znaku wyniesie 👁 {\displaystyle \pi .}
Ponadto czas trwania pojedynczego znaku wynosi 👁 {\displaystyle {\frac {T}{2}},}
a w jego obrębie tylko jeden bit z dwubitu może zmienić wartość. Dlatego właśnie zmiana fazy na granicy dwóch znaków może wynieść 0, 👁 {\displaystyle +{\frac {\pi }{2}}}
albo 👁 {\displaystyle -{\frac {\pi }{2}}.}
Wtedy sygnał O-QPSK jest opisywany następująco:
gdzie:
- 👁 {\displaystyle i=1,2,3,4,}
- 👁 {\displaystyle \phi _{1}(t)=A\cos(\omega _{0}t),}
- 👁 {\displaystyle \phi _{2}(t)=A\sin(\omega _{0}t),}
- 👁 {\displaystyle \phi _{1}(t)}
oraz 👁 {\displaystyle \phi _{2}(t)}
są funkcjami ortogonalnymi,
co pozwala na zakodowanie 4 różnych wartości binarnych, czyli 2 bitów:
Ciąg kodowy odzyskuje się za pomocą demodulatora przedstawionego poniżej:
