👁 piłka nożna

Werder Brema

Werder Bremen

👁 Ilustracja
Sport-Verein „Werder” von 1899 e.V. Bremen
Państwo	👁 Image  Niemcy
Kraj związkowy	👁 Image  Brema
Siedziba	Brema
Adres	Franz-Böhmert-Straße 1c, 28205 Brema
Data założenia	4 lutego 1899
Prezes	Klaus Filbry (Prezes Zarządu, Dyrektor Handlowy) Frank Baumann (Prezes ds. piłki nożnej) Hubertus Hess-Grunewald (Prezes ds. sportu)
Sponsor techniczny	Umbro
Barwy
zielono-białe
I zespół
Przydomek	Die Grün-Weißen (Zielono-Biali) HB[1]
Liga	Bundesliga
Stadion	Weserstadion
Trener	Daniel Thioune
Asystent trenera	Patrick Kohlmann Hannes Drews Tom Cichon Jan Hoepner
👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image Stroje domowe 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image Stroje wyjazdowe
Mecze
Debiut w najwyższej lidze 1963
👁 Image Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Werder Brema – niemiecki klub sportowy z siedzibą w Bremie. Założony w 1899 roku, oprócz sekcji piłki nożnej posiada także sekcje piłki ręcznej, lekkiej atletyki, tenisa stołowego, gimnastyki, szachów oraz e-sportów^[2]. Był jednym z klubów założycielskich Bundesligi.

Od sezonu 1980/1981 aż do końca rozgrywek kampanii 2020/2021 drużyna nieprzerwanie występowała w pierwszej Bundeslidze. Od sezonu 2019/20 jest rekordzistą Bundesligi pod względem ilości rozegranych sezonów (56 na 57 możliwych – sezon 2019/2020 jest 57. sezonem)^[3]. W tabeli wszech czasów Bundesligi zajmuje 3. miejsce (za Bayernem Monachium i Borussią Dortmund)^[4], z kolei z 6 zdobytymi Pucharami Niemiec ustępuje tylko Bayernowi Monachium^[5]. Ponadto jest jednym z pięciu klubów, które zdobyły dublet, czyli mistrzostwo i puchar w jednym sezonie (pozostałe to Bayern Monachium, 1. FC Köln i Borussia Dortmund. Także FC Schalke 04, które jednak nie wygrało ligi, a zdobyło mistrzostwo we wcześniejszym systemie rozgrywek)^[6]. Jest też jednym z dwóch klubów (obok Borussii Mönchengladbach), które zdobywając mistrzostwo więcej niż raz, dokonywały tego wyłącznie w systemie ligowym (tj. po roku 1963)^[7].

Nazwa klubu pochodzi od podmokłych terenów rzeki Wezery („werder” tłumaczone na język polski oznacza „teren podmokły”, „żuławy”, „bagno”), na których mieścił się pierwszy obszar treningowy klubu i pierwsze boisko.

W 2021 klub po 40 latach gry w niemieckiej elicie spadł do 2. Bundesligi^[8].

👁 Image

👁 Image

👁 Image

4 lutego 1899 roku kilkunastu 16-letnich uczniów założyło klub piłkarski FV Werder von 1899. Jak wskazuje nazwa klub miał być czysto piłkarski (FV to Fussball Verein, czyli Związek Piłkarski). W grudniu 1899 roku klub został jednym z założycieli Bremeńskiego Związku Klubów Piłkarskich. W pierwszych latach członkami klubu mogli zostać tylko mężczyźni, którzy mieli wyższe wykształcenie lub byli w stanie uzyskać poparcie co najmniej 2/3 zarządu. W styczniu 1900 roku FV Werder był jednym z 86 klubów założycielskich Niemieckiego Związku Piłki Nożnej. W 1903 klub został po raz pierwszy mistrzem Bremy. W 1905 stał się pierwszym klubem z Bremy, który pobierał opłaty za wstęp. W 1913 roku jako jedyny klub z Bremy, zakwalifikował się do nowo utworzonej Północnoniemieckiej Ligi (organizujący rozgrywki Północnoniemiecki Związek Piłki Nożnej wprowadził taki format rozgrywek na próbę. Liga przetrwała jeden sezon). W tym okresie klub musiał bronić się przed tendencjami nacjonalistycznymi, zwłaszcza z ruchu gimnastycznego, który uważał piłkę nożną za „niesportową”, a ponadto ze względu na swoje angielskie pochodzenie „nie-niemiecką”. Pierwszy duży sukces nadszedł w sezonie 1909/10 gdy klub dotarł aż do finału Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej, gdzie przegrał z Holstein Kiel 1:7. Wcześniej nie kwalifikował się do finałów, z wyjątkiem sezonu 1905/06, jednak odpadł wtedy już w pierwszej rundzie z Eintracht Braunschweig 2:5. Od 1919 roku do członkostwa w klubie dopuszczono również kobiety; rok później, zgodnie z ówczesnym trendem, klub poszerzył swoją działalność o nowe sekcje, co przyniosło zmianę nazwy na Sport Verein (Związek Sportowy). Lata powojenne przyniosły też poprawę wyników. Co prawda i tak szczytem możliwości był występ w finałach Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej, gdzie zresztą klub przegrywał już w pierwszej rundzie (1922/23, 1925-28, 1930/31). Wyjątkiem stał się sezon 1928/29 gdy pokonał po dogrywce Lübecker BV Phönix 4:3 i dotarł do drugiej rundy (ćwierćfinału). W sezonie 1932/33 także odniósł zwycięstwo w rundzie finałowej, ale wtedy zaczęła się ona od pięcioozespołowej grupy, a pozostałe 3 mecze Werder przegrał.

Pierwszy ogólnoniemiecki tryumf to Puchar Niemiec w 1961. Natomiast wielka historia Werderu rozpoczęła się w roku 1981, wraz z przybyciem „króla Otto”, czyli Otto Rehhagela – trenera, który zainspirował narodziny wielkiego klubu. Pod wodzą Rehhagela Werder wraz z Bayernem Monachium dominował w całej lidze. Szkoleniowiec ten zdobył dla klubu 2 tytuły mistrza Niemiec w latach 1988 i 1993, natomiast w latach 1991 i 1994 triumfował w rozgrywkach o Puchar Niemiec.

👁 Image

👁 Image

Odniósł też sukcesy na arenie międzynarodowej, tzn. wywalczył Puchar Zdobywców Pucharów w roku 1992 pokonując w drodze do finału w dwumeczu rumuński FC Bacau aż 11:0, pokonane zostały także takie kluby jak Ferencvarosi TC, Galatasaray SK i Club Brugge KV, a w finale na Estadio da Luz w Lizbonie AS Monaco 2:0. Po odejściu Rehhagela w 1995 klub przeżywał kryzys. Dopiero w 1999 do trofeów klub dodał Puchar Niemiec a szóste miejsce na koniec sezonu w Bundeslidze w sezonie 2001/2002 dało Werderowi przepustkę do Pucharu UEFA, przygoda ta nie była długa, klub odpadł w drugiej rundzie ulegając holenderskiemu SBV Vitesse.

👁 Image

W 1999 trenerem został Thomas Schaaf. W 2004 drużyna zdobyła swoje czwarte mistrzostwo Niemiec w historii, zapewniając sobie tytuł na dwie kolejki przed zakończeniem rozgrywek. Także w 2004 zdobyli Puchar Niemiec pokonując w finale Allemanię Aachen 3:2, stając się czwartą drużyną w historii niemieckiej piłki, która wywalczyła dublet w jednym sezonie. Werder w tym sezonie miał dwóch kluczowych zawodników którzy w znacznej części przyczynili się do zwycięstwa. Byli to Ailton i Johan Micoud. Werder zakończył sezon z dubletem i dodatkowo z królem strzelców – Ailtonem. Tuż po sezonie z Werderu odszedł Ailton do FC Schalke 04, ale dołączył kolejny super snajper Miroslav Klose. W następnym sezonie klub występował w lidze mistrzów, zajmując drugie miejsce w grupie, za Interem Mediolan, awansował do najlepszej 16, w dwumeczu z Olympique Lyon Werder przegrał 2:10. Sezon 2004/2005 ukończył na 3 miejscu co dało drużynie prawo do udziału w kwalifikacjach do Ligi Mistrzów. Po sezonie odszedł bardzo ważny gracz w Werderze – Johan Micoud do Gironde Bordeaux. Kibice nie wierzyli, że uda się znaleźć godnego następcę, ale okazało się, że można. Werder znalazł równego poziomowi Micoud, albo może jeszcze lepszego – Diego z FC Porto. W sezonie 2005/2006 w ostatniej kolejce zdobyli wicemistrzostwo pokonując w ostatniej kolejce Hamburger SV 2:1. Diego uznano za najlepszego zawodnika Bundesligi w tym sezonie, a Miroslav Klose został królem strzelców W sezonie 2006/2007 Werder zajął trzecie miejsce strzelając najwięcej bramek. W przerwie letniej super snajper Werderu Mirosław Klose przeszedł do odwiecznego rywala – Bayernu Monachium.

👁 Image

👁 Image

Sezon 2007/2008 zespół zakończył na drugim miejscu. W ósmej kolejce osiągnął historyczne zwycięstwo nad Arminią Bielefeld pokonując ją 8:1. W sezonie 2008/2009 kadra nie uległa wielkim zmianom. Zespół opuścił jednak Tim Borowski na rzecz Bayernu Monachium, a Claudio Pizarro został wypożyczony do Chelsea F.C. Sezon Bundesligi Werder zakończył na 10 miejscu, co było osiągnięciem dużo poniżej ich możliwości. Udało im się jednak po raz 6 zdobyć DFB Pokal po wygranej w finale z Bayerem Leverkusen. Dotarli też do finału Pucharu UEFA, gdzie ostatecznie przegrali z Szachtarem Donieck 1:2. W sezonie 2009/2010 karierę zakończył kapitan Werderu Frank Baumann, a Diego odszedł z Bremy na rzecz Juventusu Turyn. Opaskę po Baumannie odziedziczył Torsten Frings, a na miejsce Diego do Werderu został sprowadzony Marko Marin. Do zespołu powrócili Tim Borowski i Claudio Pizarro. Te liczne zmiany wyszły jednak Werderowi na dobre, bowiem zajął 3. miejsce w Bundeslidze, co dawało im szanse na grze w LM. Bremeńczycy powtórzyli także wyczyn sprzed roku i ponownie zagrali w finale DFB Pokal ostatecznie przegrywając jednak z Bayernem Monachium. W letnim okienku transferowym zespół zasiliło czterech nowych graczy: Marko Arnautović, Felix Kroos, Brazylijczyk Wesley oraz Francuz Mikael Silvestre. Z drużyny odszedł jednak jej lider – Mesut Özil. Werder zakwalifikował się do fazy grupowej Ligi Mistrzów pokonując w dwumeczu Sampdorię Genuę 5:4. Drużyna nie była jednak w stanie poradzić sobie w tych rozgrywkach i zajęła ostatnie miejsce w swojej grupie, ulegając takim zespołom jak Inter Mediolan, Tottenham Hotspur i FC Twente. W dodatku w letnim okienku zimowym ekipę’ z Weserstadion opuścił Hugo Almedia. Portugalski napastnik został sprzedany do Besiktasu Stambuł za dwa miliony euro. Na jego miejsce został sprowadzony szwedzki piłkarz Denni Avdić. Ostatecznie drużyna zakończyła sezon na 13 miejscu tracąc tym samym szansę na walkę o europejskie puchary. W letnim okienku z klubu odszedł jego kapitan Torsten Frings^[9]. Opaskę po nim przejął Clemens Fritz. W sezonie 2011/2012 ekipa z Bremy już w pierwszej rundzie odpadła z Pucharu Niemiec ulegając trzecioligowemu FC Heidenheim. W tabeli zaś zajęli dziewiąte miejsce. Kolejnym ciosem dla Werderu było to, że ich najlepszy strzelec Claudio Pizarro zdecydował się na odejście do Bayernu Monachium. Na jego miejsce z drużyny Bawarczyków wypożyczono Nilsa Petersena. Oprócz Pizarro zespół opuścili też inni czołowi gracze jak Marko Marin, Tim Borowski, Naldo czy Markus Rosenberg. Drużynę z Weserstadion zaopatrzono jednak w innych znakomitych graczy jak Theodor Gebre Selassie, który zachwycił swą formą na Euro 2012 czy Eljero Elia. Sezon 2012/2013 przyniósł ze sobą wielkie zmiany. Po 13 latach sprawowania funkcji dyrektora sportowego zespół opuścił na rzecz Vfl Wolgsburg Klaus Allofs. Jego miejsce zajął Thomas Eichin. Z drużyna pożegnał się także jej długoletni trener Thomas Schaaf. W ten sposób zakończył się dla Werderu pewien etap. Sezon zespół zakończył na 14 miejscu. Również początki kolejnego 2013/2014 nie były szczęśliwe. Po raz kolejny bowiem ekipa z Weserstadion odpadła w 1 rundzie pucharu Niemiec ulegając trzecioligowej drużynie FC Saarbrucken. Jednak w lidze klub w pierwszych 2 kolejkach poradził sobie dobrze wygrywając mecze po 1-0.^[10] W sezonie 2015/16 trenerem drużyny jest Wiktor Skrypnyk, a jego asystentem jest Torsten Frings. Po nieudanym początku sezonu 2016/17 Wiktora Skrypnyka zastąpił Alexander Nouri.

• 👁 1900-1911
  
  1900-1911
• 👁 1911-1924
  
  1911-1924
• 👁 1924-1929
  
  1924-1929
• 👁 1929-1971; 1973-2000
  
  1929-1971; 1973-2000
• 👁 1971-1973
  
  1971-1973
• 👁 2000-
  
  2000-

*Poniższe osiągnięcia są aktualne do sezonu 2023/2024

• Mistrz Niemiec (4): 1965, 1988, 1993👁 Image
  , 2004
• Wicemistrz Niemiec (7): 1968, 1983, 1985, 1986, 1995, 2006, 2008
• Mistrz 2 Ligi: 1981¹
• Wicemistrz Oberligi¹ (5): 1959, 1960, 1961, 1962, 1963
• Mistrz Gauligi (4): 1934, 1936, 1937, 1942
• Wicemistrz Gauligi (2) Niedersachsen: 1935², 1943³
• Mistrz Westkreisligi: 1923
• Wicemistrz Westkreisligi (3): 1926, 1927, 1928
• Mistrz Dolnej Saksonii Brytyjskiej Strefy Okupacyjnej: 1947
• Halowy Mistrz Niemiec: 1989

¹W grupie Północ (Nord)
²W grupie Dolna Saksonia (Niedersachsen)
³W grupie Wezera-Ems (Weser-Ems)

*Poniższe osiągnięcia są aktualne do sezonu 2023/2024

• Zdobywca Pucharu Niemiec (6): 1961, 1991, 1994, 1999, 2004, 2009
• Finalista Pucharu Niemiec (4): 1989, 1990, 2000^[11], 2010
• Zdobywca Superpucharu Niemiec (4): 1988, 1993, 1994, 2009 (inoffizielle Austragung)
• Finalista Superpucharu Niemiec: 1991
• Zdobywca Pucharu Ligi: 2006
• Finalista Pucharu Ligi (2): 1999, 2004
• Zdobywca Fuji-Cup: 1990

👁 Image

*Poniższe osiągnięcia są aktualne do sezonu 2023/2024

• Zdobywca Puchar Zdobywców Pucharów: 1992
• Finalista Pucharu UEFA: 2009
• Półfinalista Pucharu UEFA (3): 1988, 1990, 2007
• Zdobywca Pucharu Intertoto: 1998
• Zdobywca Kirin-Cup (2): 1982, 1986
• Zwycięstwo w „Villa de Madrid”: 1988
• Zwycięstwo w międzynarodowym turnieju w Rotterdamie: 1986

*Poniższe osiągnięcia są aktualne do sezonu 2023/2024

• Mistrz Niemiec Amatorów (3): 1966, 1985, 1991
• Zdobywca regionalnego Pucharu Niemiec (20): 1969, 1971, 1976, 1982, 1983, 1987, 1989, 1990, 1992, 1993, 1994, 1995, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2007

👁 Image

*Poniższe osiągnięcia są aktualne do sezonu 2023/2024

Zawodnik	Sezon	Bundes- liga	Puchar UEFA	Liga Mistrzów
👁 RFN Rudi Völler	1982/1983	23
👁 RFN Karl-Heinz Riedle	1989/1990	61
👁 Nowa Zelandia Wynton Rufer	1993/1994	82
👁 Niemcy Mario Basler	1994/1995	203
👁 Brazylia Aílton	2003/2004	28
👁 Niemcy Miroslav Klose	2005/2006	25
👁 Peru Claudio Pizarro	2009/2010	94

¹Ex aequo z Falko Götz (1. FC Köln)
²Ex aequo z Ronald Koeman (FC Barcelona)
³Ex aequo z Heiko Herrlich (Borussia Mönchengladbach)
⁴Ex aequo z Óscar Cardozo (Benfica Lizbona)

*Poniższe osiągnięcia są aktualne do sezonu 2023/2024

Piłkarze roku w Niemczech Zawodnik Rok 👁 RFN Rudi Völler 1983 👁 Brazylia Aílton 2004 👁 Niemcy Miroslav Klose 2006

Piłkarze roku w Oceanii Zawodnik Rok 👁 Nowa Zelandia Wynton Rufer 1989 👁 Nowa Zelandia Wynton Rufer 1990 👁 Nowa Zelandia Wynton Rufer 1992

Piłkarze roku w Norwegii Zawodnik Rok 👁 Norwegia Rune Bratseth 1994 👁 Norwegia Rune Bratseth 1991 👁 Norwegia Rune Bratseth 1992

Piłkarze roku w innych krajach Zawodnik Rok 👁 Austria Andreas Herzog 1992 (Austria) 👁 Szwajcaria Raphaël Wicky 1998 (Szwajcaria) 👁 Finlandia Petri Pasanen 2008 (Finlandia) 👁 Mali Sambou Yatabaré 2016 (Mali) 👁 Japonia Yūya Ōsako 2018 (Japonia)

*Poniższe osiągnięcia są aktualne do sezonu 2023/2024

👁 Image

Najwięcej meczów w Bundeslidze Lp. Zawodnik Ilość 1. 👁 RFN Dieter Burdenski 444 2. 👁 RFN Horst-Dieter Höttges 4201 3. 👁 Niemcy Dieter Eilts 3901 4. 👁 Niemcy Marco Bode 3791 5. 👁 RFN Werner Görts 363 6. 👁 RFN Karl-Heinz Kamp 3611 7. 👁 RFN 👁 Czechy Mirko Votava 357 8. 👁 Niemcy Oliver Reck 345 9. 👁 Niemcy Torsten Frings 326 10. 👁 Niemcy Frank Neubarth 3171 ... ... ... 302. 👁 Niemcy Philipp Bargfrede 2061 362. 👁 Austria Zlatko Junuzović 1881 ... ... ... 413. 👁 Serbia Miloš Veljković 1761 423. 👁 Czechy Jiří Pavlenka 1751 1Są to wszystkie mecze zawodnika w Bundeslidze, ponieważ grał w niej wyłącznie dla Werderu 2Najwyższe pozycje spośród wciąż aktywnych zawodników 3Najwyższe pozycje spośród obecnych zawodników Werderu

Najwięcej goli w Bundeslidze Lp. Zawodnik Ilość 1. 👁 Peru Claudio Pizarro 109 2. 👁 Niemcy Marco Bode 1011 3. 👁 RFN Rudi Völler 97 3. 👁 RFN Frank Neubarth 971 5. 👁 Brazylia Aílton 88 6. 👁 RFN Werner Görts 73 7. 👁 RFN Arnold Schütz 691 8. 👁 RFN Uwe Reinders 671 9. 👁 RFN Norbert Meier 66 10. 👁 Nowa Zelandia Wynton Rufer 591 ... ... ... 302. 👁 Niemcy Max Kruse 32 322. 👁 Niemcy Niclas Füllkrug 28 ... ... ... 453. 👁 Niemcy Marvin Ducksch 21 723. 👁 Niemcy 👁 Brazylia Leonardo Bittencourt 12 1Są to wszystkie gole zawodnika w Bundeslidze, ponieważ strzelał w niej wyłącznie dla Werderu 2Najwyższe pozycje spośród wciąż aktywnych zawodników 3Najwyższe pozycje spośród obecnych zawodników Werderu

Najwięcej meczów dla klubu1 Lp. Zawodnik Ilość 1. 👁 RFN Dieter Burdenski 616 2. 👁 RFN Karl-Heinz Kamp 535 3. 👁 Niemcy Dieter Eilts 516 4. 👁 Niemcy Marco Bode 495 5. 👁 RFN Jonny Otten 493 6. 👁 RFN Horst-Dieter Höttges 485 7. 👁 RFN 👁 Czechy Mirko Votava 481 8. 👁 RFN Oliver Reck 453 9. 👁 RFN Torsten Frings 449 10. 👁 RFN Werner Görts 427 1Łącznie w Bundeslidze, 2.Bundeslidze, Pucharze Niemiec i pucharach europejskich.

Za niezwykłe zasługi dla klubu i drużyny ośmiu graczy zostało nagrodzonych tytułem honorowego kapitana. Są to: Richard Ackerschott, Horst-Dieter Höttges, Arnold Schütz, Dieter Burdenski, Dieter Eilts, Marco Bode, Frank Baumann i Clemens Fritz.

*Poniższe rekordy są aktualne do sezonu 2023/2024

• Najwyższe zwycięstwa u siebie: 8:1 Arminia Bielefeld 2007/08, 8:1 Kickers Offenbach 1983/84
• Najwyższe zwycięstwa na wyjeździe: 7:0 Borussia Mönchengladbach 1965/66
• Najwyższe porażki u siebie: 0:7 FC Bayern München 2013/14
• Najwyższe porażki na wyjeździe: 2:9 Eintracht Frankfurt 1981/82, 0:7 Eintracht Frankfurt 1963/64, 0:7 FC Bayern München 1979/80

*Poniższe rekordy są aktualne do sezonu 2023/2024

• Najwyższe zwycięstwo u siebie: 11:1 BSC Grünhöfe 1974/1975
• Najwyższe zwycięstwo na wyjeździe: 9:1 Ludwigsfelder FC 2003/2004
• Najwyższe zwycięstwa w finale: 2:0 1.FC Kaiserslautern 1960/1961, 3:1 Rot-Weiss Essen 1999/1994
• Najwyższa porażka u siebie: 0:3 Borussia Mönchengladbach 1975/1976
• Najwyższa porażka na wyjeździe: 0:3 1.FC Kaiserslautern 2002/2003, 0:3 Eintracht Frankfurt 2007/2008, 0:3 1.FC Kaiserslautern 1968/1969
• Najwyższe porażki w finale: 1:4 Borussia Dortmund 1988/1999, 0:3 FC Bayern München 1999/2000

*Poniższe rekordy są aktualne do sezonu 2023/2024

• W drugiej rundzie sezonu 1992/1993 Werder stracił tylko jednego gola w meczach u siebie (Christian Ziege z Bayern Monachium).
• Siedem razy Werder zdobywał najwięcej bramek w lidze 1985, 1986, 1995, 2004, 2006, 2007 i 2008.
• Cztery razy Werder tracił najmniej bramek w lidze: 1965, 1988, 1991 i 1993.
• Dwa razy Werder przegrał mistrzostwo tylko dzięki gorszej różnicy bramek: 1982/1983 z Hamburger SV i 1985/1986 z Bayern Monachium.
• W sezonie 2007/2008 aż 20 piłkarzy Werderu zdobywało bramki, co jest absolutnym rekordem ligi.
• Od sezonu 1987/1988 do sezonu 2007/2008 Werder był rekordzistą z najmniejszą liczbą bramek straconych w jednym sezonie ligi (22).
• Od sezonu 2003/2004 do sezonu 2011/2012 Werder był rekordzistą pod względem najlepszego sezonowego bilansu na wyjeździe: 11 zwycięstw, 4 remisy, 2 porażki.
• W sezonie 2008/2009 Werder był pierwszą i jak dotąd jedyną drużyną, która wygrała Puchar Niemiec grając wyłącznie mecze na wyjeździe.
• W Pucharze Niemiec Werder był niepokonany u siebie przez 31 lat (37 meczów). Seria rozpoczęła się po porażce w półfinale 13 kwietnia 1988 przeciwko późniejszemu zdobywcy pucharu Eintrachtem Frankfurt (0:1) i trwała do przegranej z Bayernem Monachium 24 kwietnia 2019 (2:3).
• W sezonie 2019/2020 Werder pobił rekord frekwencji na meczu pierwszej rundy pucharu (41500). SV Atlas Delmenhorst, piątoligowy klub mający siedzibę 15 kilometrów od Bremy, zdobył prawo gry w Pucharze Niemiec zwyciężając w Pucharze Dolnej Saksonii. Ponieważ stadion klubowy nie spełniał wymagań do rozegrania na nim meczu, niemiecka federacja zgodziła się na rozegranie meczu w Bremie, chociaż Werder formalnie był gościem na własnym stadionie.

Sezon	Liga	Poziom	Miejsce	Punkty	Zwycięstwa	Remisy	Porażki	Bramki	Uwagi
1900/01	Klasa A Bremeńskiego Związku Klubów Piłkarskich[12]	I	Klub wycofał się z rozgrywek
1901/02	Klasa A Bremeńskiego Związku Klubów Piłkarskich		Klub wycofał się z rozgrywek
1902/03	Klasa A Bremeńskiego Związku Klubów Piłkarskich		1	10	5	0	0	22-4
1903/04	Klasa A Bremeńskiego Związku Klubów Piłkarskich		1	10	5	0	0	22-4
1904/05	Klasa A Bremeńskiego Związku Klubów Piłkarskich		4	1	0	1	2	5-8
1905/06	Okręg Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		1	6	3	0	1	20-7	W rundzie finałowej Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej przegrał z Eintracht Braunschweig 2:5
1906/07	Klasa A Bremeńskiego Związku Klubów Piłkarskich		W lutym 1907 klub wycofał wszystkie drużyny z rozgrywek w proteście za zawieszenie piłkarza za niesportowe zachowanie
1907/08	Okręg Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		2	10	5	0	1	35-3
1908/09	Okręg Brema, Grupa Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		2	16	8	0	2	60-22
1909/10	Okręg Brema, Grupa Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		1	24	12	0	0	64-15	W finale Okręgu Brema pokonał Geestemünder SC 1904 3:0 i 6:2. W rundzie finałowej Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej przegrał w finale z Holstein Kiel 1:7, wcześniej pokonując kolejno Frisia Wilhelmshaven 4:3 i Eintracht Braunschweig 1:0
1910/11	Okręg Brema, Grupa Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		2	22	11	0	1	50-16	W meczu o 1 miejsce w grupie przegrał z Bremer SC 1891 2:3
1911/12	Okręg Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		3	20	9	2	5	37-22
1912/13	Okręg Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		2	23	11	1	2	49-10
1913/14	Liga Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		10	2	1	0	17	12-66
1916/17	Okręg Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		2	7	3	1	3	15-16
1917/18	Okręg Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		3	5	2	1	5	16-19
1918/19	Okręg Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej
1919/20	Okręg Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		2	7	3	1	1	10-4	W pierwszej rundzie w 6 meczach zgromadził 9 punktów, z bilansem bramek 25-9
1920/21	Liga Okręgu Południe Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		4	20	9	2	7	61-31
1921/22	Liga Okręgu Zachód Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		7	11	4	3	7	16-24
1922/23	Liga Okręgu Weser-Jade, Grupa Jade Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		1	18	7	4	1	26-6	W meczu o 1 miejsce w grupie pokonał VfB Oldenburg 5:0. W rundzie finałowej Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej przegrał z SV Arminia Hannover 1:6
1923/24	Liga Okręgu Weser-Jade, Grupa Weser Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		5	10	4	2	6	21:29
1924/25	Liga Okręgu Weser-Jade, Grupa Weser Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		2	17	8	1	3	46-23
1925/26	Liga Okręgu Weser-Jade, Grupa Weser Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		1	24	12	0	0	53-16	W rundzie finałowej Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej przegrał z SV Arminia Hannover 3:5
1926/27	Liga Okręgu Weser-Jade, Grupa Weser Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		1	18	9	0	3	66-31	W rundzie finałowej Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej przegrał z Hamburger SV 1:4
1927/28	Liga Okręgu Weser-Jade, Grupa Jade Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		1	26	13	0	3	70-23	W rundzie finałowej Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej przegrał po dogrywce z VfR Harburg 3:6
1928/29	Liga Okręgu Weser-Jade, Grupa Jade Okręg Brema Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		1	W rundzie finałowej Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej pokonał po dogrywce Lübecker BV Phönix 4:3 aby w ćwierćfinale przegrać z Hannover 96 0:2
1929/30	Oberliga Weser-Jade Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		4	13	6	1	7	35-35
1930/31	Oberliga Weser-Jade Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		2	18	8	2	4	41-21	W rundzie finałowej Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej przegrał po dogrywce z Altona 93 2:3
1931/32	Oberliga Weser-Jade Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		4	14	6	2	6	25-37
1932/33	Oberliga Weser-Jade Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej		2	21	10	1	3	43-11	W rundzie finałowej Mistrzostw Północnoniemieckiego Związku Piłki Nożnej odniósł 1 zwycięstwo i 3 porażki, bilans bramek 3:7
1933/34	Gauliga Dolna Saksonia		1	27	12	3	3	67-31
	Runda finałowa		3 w grupie	5	2	1	3	11:17	W finałowej grupie grał min. z późniejszym mistrzem FC Schalke 04
1934/35	Gauliga Dolna Saksonia		2	29	10	9	1	57-23
1935/36	Gauliga Dolna Saksonia		1	29	13	3	4	44-22
	Runda finałowa		2 w grupie	8	4	0	2	22-11	W finałowej grupie grał min. z Viktorią Stolp (dziś Słupsk) oraz Vorwärts-Rasensport Gleiwitz (Gliwice)
1936/37	Gauliga Dolna Saksonia		1	30	14	2	2	73:31
	Runda finałowa		2 w grupie	9	4	1	1	20:10	W finałowej grupie grał min. z Viktorią Stolp (Słupsk) oraz z późniejszym mistrzem FC Schalke 04
1937/38	Gauliga Dolna Saksonia		3	27	12	3	3	70-32
1938/39	Gauliga Dolna Saksonia		4	25	10	5	3	32-20
1939/40	Gauliga Dolna Saksonia, Grupa Północ		2	11	5	1	4	17-11
1940/41	Gauliga Dolna Saksonia, Grupa Północ		2	12	5	2	3	31-15
1941/42	Gauliga Dolna Saksonia, Grupa Północ		1	16	6	4	0	43:13
	Gauliga Dolna Saksonia, runda finałowa		1	20	10	0	0	36:7
	Runda finałowa		ćwierćfinał	Wygrał z Eimsbütteler TV 4:2, po czym przegrał z Kickers Offenbach 3:4
1942/43	Gauliga Wezera-Ems		2	31	15	1	2	107-22
1943/44	Gauliga Wezera-Ems		4	14	7	0	7	44-23
1944/45	Gauliga Wezera-Ems		1	0	1	5-3	Rozgrywki zostały przerwane
1945/46	Mistrzostwa Bremy		1	9	4	1	1	17-10
	Runda finałowa Mistrzostw brytyjskiej strefy okupacyjnej[13]		ćwierćfinał	Pokonał Hannover 96 2:1, w ćwierćfinale przegrał z HSV 1:2, ale mecz został zaliczony jako towarzyski bo rozgrywki zostały anulowane przez brytyjskie władze wojskowe
1946/47	Oberliga Niedersachsen-Nord		1	40	109-31	W finale rozgrywek w Dolnej Saksonii pokonał w dwumeczu zwycięzcę grupy południowej TSV Braunschweig 4:3 (1:3 i 3:0)
	Runda finałowa Mistrzostw brytyjskiej strefy okupacyjnej		ćwierćfinał	Przegrał z Borussia Dortmund 2:4
1947/48	Oberliga Północ		4	26	12	2	8	43-38	W meczu o 4 miejsce[14] pokonał VfL Osnabrück 3:1
	Runda finałowa Mistrzostw brytyjskiej strefy okupacyjnej		ćwierćfinał	Przegrał po dogrywce z Borussia Dortmund 2:3
1948/49	Oberliga Północ		8	19	8	3	11	49-50
1949/50	Oberliga Północ		4	36	16	4	10	78-44
1950/51	Oberliga Północ		6	36	15	6	11	79-59
1951/52	Oberliga Północ		7	33	14	5	11	85-52
1952/53	Oberliga Północ		6	37	15	7	8	71-55
1953/54	Oberliga Północ		5	31	13	5	12	53-43
1954/55	Oberliga Północ		3	38	15	8	7	68:46
1955/56	Oberliga Północ		6	32	14	4	12	74:54
1956/57	Oberliga Północ		5	31	14	3	13	65:53
1957/58	Oberliga Północ		7	31	14	3	13	76:70
1958/59	Oberliga Północ	2	42	19	4	7	89:57
1959/60	Oberliga Północ	2	41	18	5	7	71:47
1960/61	Oberliga Północ	2	43	19	5	6	73:47
1961/62	Oberliga Północ	2	44	18	8	4	87:33
1962/63	Oberliga Północ	2	47	22	3	5	102:44

Sezon	Liga	Poziom	Miejsce w lidze	Puchar Niemiec	Uwagi
1963/64	Bundesliga	I	10
1964/65	Bundesliga		1 👁 Image
1965/66	Bundesliga		4
1966/67	Bundesliga		16
1967/68	Bundesliga		2
1968/69	Bundesliga		9
1969/70	Bundesliga		11
1970/71	Bundesliga		10
1971/72	Bundesliga		11	półfinał
1972/73	Bundesliga		11	półfinał
1973/74	Bundesliga		11
1974/75	Bundesliga		15
1975/76	Bundesliga		13
1976/77	Bundesliga		11
1977/78	Bundesliga		15	półfinał
1978/79	Bundesliga		11
1979/80	Bundesliga		17 👁 Image
1980/81	2. Bundesliga	II	1 👁 Image
1981/82	Bundesliga	I	5
1982/83	Bundesliga		2
1983/84	Bundesliga		5	półfinał
1984/85	Bundesliga		2
1985/86	Bundesliga		2
1986/87	Bundesliga		5
1987/88	Bundesliga		1 👁 Image	półfinał	półfinał Pucharu UEFA
1988/89	Bundesliga		3	finał
1989/90	Bundesliga		7	finał	półfinał Pucharu UEFA
1990/91	Bundesliga		3	wygrana 👁 złoto
1991/92	Bundesliga		9	półfinał
1992/93	Bundesliga		1 👁 Image
1993/94	Bundesliga		8	wygrana 👁 złoto
1994/95	Bundesliga		2
1995/96	Bundesliga		9
1996/97	Bundesliga		8
1997/98	Bundesliga		7
1998/99	Bundesliga		13	wygrana 👁 złoto
1999/00	Bundesliga		9	finał
2000/01	Bundesliga		7
2001/02	Bundesliga		6
2002/03	Bundesliga		6	półfinał
2003/04	Bundesliga		1 👁 Image	wygrana 👁 złoto
2004/05	Bundesliga		3	półfinał
2005/06	Bundesliga		2
2006/07	Bundesliga		3	półfinał Pucharu UEFA
2007/08	Bundesliga		2
2008/09	Bundesliga		10	wygrana 👁 złoto	finał Pucharu UEFA
2009/10	Bundesliga		3	finał
2010/11	Bundesliga		13
2011/12	Bundesliga		9
2012/13	Bundesliga		14
2013/14	Bundesliga		12
2014/15	Bundesliga		10
2015/16	Bundesliga		13	półfinał
2016/17	Bundesliga		8
2017/18	Bundesliga		11
2018/19	Bundesliga		8	półfinał
2019/20	Bundesliga		16	utrzymanie po barażach
2020/21	Bundesliga		17 👁 Image	półfinał
2021/22	2. Bundesliga	II	2 👁 Image
2022/23	Bundesliga	I	13
2023/24	Bundesliga		9
2024/25	Bundesliga		8
2025/26	Bundesliga

Aktualny na 5 września 2021^[15]

Rola	Imię i nazwisko
Trener	👁 Niemcy Daniel Thioune
Asystent trenera	👁 Niemcy Tom Cichon
Asystent trenera	👁 Irlandia 👁 Niemcy Patrick Kohlmann
Asystent trenera	👁 Niemcy Hannes Drews
Trener bramkarzy	👁 Niemcy Christian Vander
Przygotowanie fizyczne	👁 Niemcy 👁 Turcja Marcel Abanoz

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania 1. 👁 RFN Willi Multhaup 01.07.1963 30.06.1965 2. 👁 RFN Günter Brocker 01.07.1965 04.09.1967 3. 👁 RFN Fritz Langner 05.09.1967 30.06.1969 4. 👁 RFN Richard Ackerschott1 30.06.1968 12.10.1968 5. 👁 RFN Fritz Rebell 01.07.1969 16.03.1970 6. 👁 RFN Hans Tilkowski 17.03.1970 30.06.1970 7. 👁 RFN Robert Gebhardt 01.07.1970 29.09.1971 8. 👁 RFN Willi Multhaup4 30.09.1971 24.10.1971 9. 👁 RFN Sepp Piontek 25.10.1971 30.06.1975 10. 👁 RFN Fritz Langner24 08.05.1972 10.06.1972 11. 👁 RFN Herbert Burdenski 01.07.1975 28.02.1976 12. 👁 RFN Otto Rehhagel 29.02.1976 30.06.1976 13. 👁 RFN Hans Tilkowski4 01.07.1976 19.12.1977 14. 👁 RFN Rudi Assauer 20.12.1977 31.12.1977 15. 👁 RFN Fred Schulz 01.01.1978 30.06.1978 16. 👁 RFN Wolfgang Weber 01.07.1978 28.01.1980 17. 👁 RFN Rudi Assauer4 29.01.1980 20.02.1980 18. 👁 RFN Fritz Langner5 21.02.1980 30.06.1980 19. 👁 RFN Kuno Klötzer 01.07.1980 01.04.1981

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania 20. 👁 RFN Otto Rehhagel4 02.04.1981 30.06.1995 21. 👁 Holandia Aad de Mos 01.07.1995 09.01.1996 22. 👁 Niemcy Dixie Dörner 14.01.1996 20.08.1997 23. 👁 Niemcy Wolfgang Sidka 21.08.1997 21.10.1998 24. 👁 Niemcy Felix Magath 22.10.1998 09.05.1999 25. 👁 Niemcy Thomas Schaaf 10.05.1999 15.05.2013 26. 👁 Niemcy Wolfgang Rolff3 16.05.2013 25.05.2013 27. 👁 Niemcy Robin Dutt 01.06.2013 25.10.2014 28. 👁 Ukraina Wiktor Skrypnyk 25.10.2014 17.09.2016 29. 👁 Niemcy Alexander Nouri 18.09.2016 30.10.2017 30. 👁 Niemcy Florian Kohfeldt 30.10.2017 16.05.2021 31. 👁 Niemcy Thomas Schaaf34 16.05.2021 30.06.2021 32. 👁 Niemcy Markus Anfang 01.07.2021 20.11.2021 33. 👁 Niemcy Danijel Zenkovic3 20.11.2021 22.11.2021 34. 👁 Niemcy Christian Brand3 23.11.2021 27.11.2021 35. 👁 Niemcy Ole Werner 28.11.2021 27.05.2025 36. 👁 Niemcy Horst Steffen 01.07.2025 obecnie

¹ Zastąpił Fritza Langnera na cztery mecze.
² Zastąpił Seppa Piontka na dwa mecze.
³ Trener tymczasowy na jeden mecz.
⁴ Po raz drugi jako trener Werderu.
⁵ Po raz trzeci jako trener Werderu.

• W sezonie 1987/1988 Werder przegrał na wyjeździe pierwszy mecz drugiej rundy Pucharu UEFA ze Spartak Moskwa 1:4^[16], by w rewanżu wygrać 4:1 i doprowadzić do dogrywki, po której wygrał 6:2^[17]
• W sezonie 1988/1989 Werder przegrał na wyjeździe pierwszy mecz pierwszej rundy Pucharu Mistrzów z BFC Dynamo 0:3^[18], by w rewanżu wygrać 5:0^[19]
• W sezonie 1993/1994 Werder przegrywał u siebie w meczu grupowym Ligi Mistrzów do 66. minuty z RSC Anderlecht 0:3, by ostatecznie wygrać 5:3^[20]
• W sezonie 1999/2000 Werder przegrał na wyjeździe pierwszy mecz 1/16 finału Pucharu UEFA z Olympique Lyon 0:3^[21], by w rewanżu wygrać 4:0^[22]

• W sezonie 1970/1971, 3 kwietnia 1971, Werder grał wyjazdowy mecz ligowy z Borussią M’Gladbach. W 76. minucie meczu, przy stanie 1:1, napastnik gospodarzy Herbert Laumen nie sięgnął dośrodkowanej piłki i wpadł do bramki Werderu. Uczynił to z taką siłą, że zaplątał się w siatkę, w efekcie czego upadając złamał słupek bramki. Ponieważ gospodarze nie mieli zapasowej bramki, sędzia Gert Meuser odgwizdał koniec meczu. Werderowi przyznano walkower 2:0, a Borussia musiała zapłacić 1500 marek kary. Od następnego sezonu wszystkie kluby Bundesligi postanowiły zmienić drewniane bramki na aluminiowe. Złamany słupek znajduje się obecnie w muzeum klubowym Borussii^[23][24].
• W sezonie 2009/2010 Werder zremisował na wyjeździe pierwszy mecz 1/8 Ligi Europy z Valencia CF 1:1^[25]. W rewanżu po 15 minutach przegrywał 0:2, po 45 minutach 1:3. W drugiej połowie doprowadził do stanu 3:3, ale w 66. minucie przegrywał 3:4 i był w stanie tylko zremisować 4:4, ostatecznie odpadając dzięki mniejszej ilości bramek zdobytych na wyjeździe^[26].
• W sezonie 2008/2009 Werder grał rewanż 1/16 finału Pucharu UEFA z A.C. Milan. Pierwszy mecz w Bremie zakończył się remisem 1:1^[27]. W rewanżu po 33 minutach Werder przegrywał już 0:2, ale dwie bramki Claudio Pizarro w 68 i 78 minucie dały remis i awans^[28].
• W sezonie 2008/2009 Werder przegrał u siebie pierwszy mecz półfinału Pucharu UEFA z Hamburger SV 0:1^[29]. W rewanżu prowadził co prawda 2:1, ale w ostatnim kwadransie gospodarze mocno naciskali i byli bliscy wyrównania. Podczas jednego z ataków HSV piłka podskoczyła na dużej papierowej kuli rzuconej przez fanów Werderu, co uchroniło Werder przed utratą bramki, a w kontrze padł gol na 3:1 co rozstrzygnęło dwumecz (była 83. minuta, HSV potrzebowało 2 bramek; zdołało strzelić jedną)^[30]. Papierowa Kula (Papierkugel) stała się obiektem żartów (głównie ze strony fanów Werderu względem kibiców HSV; chociaż ci drudzy twierdzili, że była na spalonym^[31]), dorobiła się własnego konta na Twitterze^[32], aby ostatecznie zostać wylicytowaną w charytatywnej aukcji i trafić do klubowego muzeum^[33][34].
• W sezonie 2010/2011 Werder wygrał u siebie pierwszy mecz eliminacji do Ligi Mistrzów z Sampdoria Genua 3:1 (na dodatek bramkę stracił w 90 minucie)^[35]. W rewanżu na wyjeździe już po 13 minutach przegrywał 0:2 a 5 minut przed końcem 0:3. W doliczonym czasie gry Markus Rosenberg zdobył bramkę doprowadzając do dogrywki (Rosenberg pojawił się na boisku w 72. minucie, tylko dlatego, że Sandro Wagner grał w zakrwawionej koszulce, a nie miał zapasowej na zmianę). W dogrywce bramkę na 2:3 strzelił Claudio Pizarro, dając awans do fazy grupowej^[36].

Istnieje siedem grup kibicowskich w Bremie. Należą do nich: „Wanderers-Bremen”, „The Infamous Youth”, „Caillera”, „L’Intesa Verde”, „HB Crew”, „Ultra Boys” i „UltrA-Team Bremen”, którzy wspierają drużynę w każdym meczu. Niektórzy fani klubu utrzymują przyjazne relacje z drużynami Rot-Weiss Essen i Hapoel Katamon Jerusalem – ta ostatnia ma szczególny antyrasistowski i antyfaszystowski wydźwięk^[37]. Przez długi czas istniała również „zgoda” z 1. FC Kaiserslautern.

Oficjalnym hymnem Werderu jest „Lebenslang Grün-Weiß”^[38] – utwór, który powstał z okazji „dubletu” w roku 2004. Innym popularnym utworem jest „Wir sind Werder Bremen”^[39] stworzony przez zespół Afterburner.

Po bramce Werderu na Weserstadion rozlega się dźwięk syreny okrętowej oraz odgrywany jest fragment „Gonna Be” (500 mil) zespołu The Proclaimers^[40].

👁 Image

Werder od dawna toczy zaciętą rywalizację z Hamburger SV. Są to dwa największe miasta na północy Niemiec, „skazane” na siebie jeszcze w rozgrywkach Oberligi. Mecze pomiędzy tymi drużynami nazywane są Nordderby (Derby Północy)^[41].

Rywalizacja klubów i fanów była zacięta, ale nie wroga (czasem wręcz określana „szorstką przyjaźnią”) i taki stan utrzymywał się do 17 października 1982. Dzień wcześniej grupa kibiców Werderu podążających na mecz pucharowy w Hamburgu, została zaatakowana pistoletami gazowymi, racami i cegłami przez skrajnie prawicową grupę fanów HSV („Löwen” / Lwy) wspartych hamburskimi skinhedami^[42]. Bremeńczycy uciekli, ale siedemnastoletni Adrian Maleika szukając schronienia w krzakach, dostał kamieniem w tył głowy i stracił przytomność^[42]. 17 października zmarł w szpitalu w wyniku ciężkich obrażeń – pęknięcia czaszki oraz wylewu. Była to pierwsza w Niemczech śmiertelna ofiara wynikająca z walk grup kibiców. Na pogrzebie zjawiło się ok. 600 osób, w tym zespół Werderu, kierownik zespołu Willi Lemke oraz Günter Netzer z HSV^[43]. Pomimo porozumienia podpisanego rok później pomiędzy klubami i różnego rodzaju programów socjalnych wdrażanych przez HSV, stosunki między fanami obu klubów do dziś pozostają napięte, a fani Werderu demonstracyjnie wspierają FC Sankt Pauli.

Między 22 kwietnia a 10 maja 2009 odbyły się cztery „Derby Północy” w ciągu 19 dni:
– 22 kwietnia (Hamburg) – półfinał Pucharu Niemiec, wygrany przez Werder po rzutach karnych 3:1 (mecz i dogrywka zakończyły się wynikiem 1:1)
– 30 kwietnia (Brema) – półfinał Pucharu UEFA, wygrany przez HSV 1:0
– 7 maja (Hamburg) – półfinał Pucharu UEFA, wygrany przez Werder 3:2
– 10 maja (Brema) – mecz Bundesligi, wygrany przez Werder 2:0

Bilans Derbów Północy

Rozgrywki	Mecze	Zwycięstwa	Remisy	Porażki	Bramki
1.Bundesliga	108	39	35	34	157:158
2.Bundesliga	2	1	0	1	3:4
Oberliga*	18	9	4	5	37:36
Puchar Niemiec	7	5	–	2	18:11
Puchar Ligi	1	1	0	0	2:1
Puchar UEFA/Liga Europy	2	1	0	1	3:3
Dane ważne do końca sezonu 2023/2024
* brak wyników za lata 1947–1953

👁 Image

Od roku 1930 Werder rozgrywa mecze domowe na Weserstadion. Stadion powstał w roku 1909, ale nowoczesny kształt uzyskał dopiero w roku 1929, kiedy w wyniku przebudowy powstała trybuna, szatnie i restauracja^[44][45]. Obecną nazwę nosi od roku 1930, wcześniej nazywał się ABTS-Kampfbahn (budowniczym stadionu było Allgemeinen Bremer Turn- und Sportverein). W latach 1934–1945 przejściowo nazywał się „Bremer Kampfbahn”, a w latach 1945–1947 „IKE Stadium” (Na cześć amerykańskiego generała Dwighta Eisenhowera – Naczelnego Dowódcy Alianckich Ekspedycyjnych Sił Zbrojnych. „Ike” było używanym przez niego pseudonimem).

Do powstania Bundesligi w roku 1963 służył nie tylko Werderowi, ale i innym klubom z Bremy. Używany był też do sportów innych niż piłka nożna. W roku 1963, z okazji powstania Bundesligi, zadaszono północną trybunę i zainstalowano oświetlenie, a w roku 1973 przebudowano starszą trybunę południową^[44][45]. Kolejne przebudowy miały miejsce do roku 1978 (rozbudowa trybuny północnej), 1988 (przebudowa trybuny zachodniej), 1992 (rozbudowa trybuny południowej, na której min. zbudowano loże dla VIPów – był to pierwszy stadion w Niemczech z tego typu udogodnieniem. Powstała także tablica wyników), 1997 (rozbudowa trybuny północnej, zastąpienie jednej tablicy wyników dwom ekranami o powierzchni 50 m² każdy oraz rozbudowa trybuny wschodniej, która oprócz nowych biur, sklepów i internatu otrzymała restaurację z lożą – był to pierwszy stadion w Niemczech z tego typu rozwiązaniem), 2002 (powiększenie pojemności stadionu poprzez obniżenie wnętrza stadionu o ponad 2 metry), 2011 (całkowita przebudowa stadionu na typowo piłkarski, połączona z instalacją nowego oświetlenia, nowych telebimów o powierzchni 74 m² każdy oraz paneli fotowoltaicznych^[46]; stadion zyskał także nową fasadę)^[44][45].

👁 Image

Pojemność stadionu wynosi 42100 widzów, ale na mecze międzypaństwowe ograniczona jest do 37441 miejsc, a na koncerty do 39000 osób. Wszystkie trybuny są całkowicie zadaszone. Murawa jest mieszana, tj. naturalna trawa uzupełniona jest sztuczną. Wokół stadionu znajduje się jeden kryty i dwa otwarte baseny, korty tenisowe, boisko do baseballu, kryte lodowisko, kryty skatepark, tereny rekreacyjne oraz liczne boiska treningowe, z których jedno wyposażono w trybuny (Weserstadion Platz 11 gdzie mecze rozgrywają drużyny rezerw). W budynku stadionu, oprócz biur klubu^[47], mieści się Wuseum – klubowe muzeum oraz sklep z artykułami dla fanów^[48].

Stadion jest słabo skomunikowany, tzn. mieści się de facto w centrum miasta, na dodatek prowadzi do niego tylko jedna duża ulica – Osterdeich (z dwóch stron otacza go Wesera, z trzeciej wspomniana infrastruktura). Przy stadionie znajdują się miejsca parkingowe, ale dostępne są tylko dla posiadaczy specjalnych karnetów. Większość kibiców dociera na stadion komunikacją zbiorową, która dla posiadaczy biletów meczowych jest darmowa^[49]. Być może to właśnie jest przyczyną dość niechętnego przydzielania Weserstadionowi meczów międzypaństwowych – od roku 1939 reprezentacja Niemiec gościła na nim zaledwie 10 razy, z czego tylko 2 razy w meczach o punkty (Malta w 1980 i Ukraina w 1997).

Unikalną opcją jest natomiast możliwość dostania się na stadion drogą wodną. Od listopada 2009 roku przed każdym meczem pięć statków kursuje Wezerą od zachodnich dzielnic miasta aż do przystani koło stadionu^[49].

Od sezonu 2019/2020 na 10 lat nazwa stadionu została sprzedana za 30 milionów euro. Od teraz oficjalnie stadion nazywa się Wohninvest Weserstadion. Jest to pierwsza w historii stadionu zmiana nazwy, wcześniejszy sponsor, firma EWE AG, która za lata 2007–2018 zapłaciła 36 milionów euro, nie zdecydowała się na dodanie swojej nazwy do nazwy stadionu.

Okres	Producent[50]	Sponsor	Dziedzina sponsora
1971–1974	?	Miasto Brema
1974–1975		–
1975–76	Puma
1976–1978	?	Norda	konserwy rybne
1978–1981	Puma	Pentax	sprzęt fotograficzny
1981–1984		Olympia	maszyny do pisania
1984–1986		Trigema	stroje sportowe
1986–1992		Portas	meble kuchenne i drzwi
1992–1997		Winterthur Group / dbv-Winterthur	ubezpieczenia
1997–2000		o.tel.o	telekomunikacja
2000–01	Kappa	QSC
2001–02		brak sponsora
2002–2004		Young Spirit	buty
2004–2006		KiK	dyskont odzieżowy
2006–07		bwin	bukmacher
2007–2009		Citibank / Targobank*	bank
2009–2012	Nike
2012–2018		Wiesenhof	przetwórstwo drobiu
2018–	Umbro

* * W sezonie 2008/09 podczas przekształcania niemieckiej gałęzi Citibank w Targobank, w celu przejęcia jej przez Credit Mutuel, na koszulkach widniał napis „So Geht Bank Heute” („Tak się dziś robi bankowość”).

👁 piłka nożna

Werder Brema II

👁 Ilustracja
Sportverein Werder Bremen von 1899 II e. V.
Państwo	👁 Image  Niemcy
Kraj związkowy	👁 Image  Brema
Adres	Franz-Böhmert-Straße 1c, 28205 Brema
Data założenia	1899
Sponsor techniczny	Umbro
Barwy
zielono-białe
I zespół
Liga	3. liga (III)
Stadion	Weserstadion Platz 11
Trener	Konrad Fünfstück
👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image Stroje domowe 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image 👁 Image Stroje wyjazdowe
Mecze
Debiut w najwyższej lidze brak
Strona internetowa

Sportverein Werder Bremen von 1899 II jest drużyną rezerwową klubu Werder Brema. Drużyna obecnie występuje w 3. Lidze (3. poziom rozgrywek piłki nożnej w Niemczech). Do 2005 roku zespół grał pod nazwą SV Werder Brema Amateure.

Klub rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie Weserstadion Platz 11 w mieście Brema, który może pomieścić 5,500 widzów.

• Amatorskie mistrzostwo Niemiec:
  • zdobywca: 1966, 1985 i 1991.
  • finalista: 1982 i 1993.
• Oberliga Nord (III):
  • mistrzostwo: 1982 i 1984.
  • wicemistrzostwo: 1981, 1983 i 1992.
• Amateurliga Bremen (III):
  • mistrzostwo: 1957, 1962, 1967, 1968 i 1976.
• Regionalliga Nord (IV):
  • mistrzostwo: 2015.
  • wicemistrzostwo: 2014.
• Bremer Cup (Puchar Bremy):
  • zdobywca: 1969, 1971, 1976, 1982, 1983, 1987, 1989, 1990, 1992, 1993, 1994, 1995, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004 i 2007.
  • finalista: 1978, 1984, 1985, 1986, 1991 i 2003.

Sezon	Liga	Poziom	Miejsce
1999-00	Regionalliga Nord	III	5
2000-01	Regionalliga Nord		15
2001-02	Regionalliga Nord		10
2002-03	Regionalliga Nord		6
2003-04	Regionalliga Nord		5
2004-05	Regionalliga Nord		14
2005-06	Regionalliga Nord		12
2006-07	Regionalliga Nord		8
2007-08	Regionalliga Nord		5
2008-09	3. liga		17
2009-10	3. liga		13
2010-11	3. liga		19
2011-12	3. liga		20 👁 Image
2012-13	Regionalliga Nord	IV	5
2013-14	Regionalliga Nord		2
2014-15	Regionalliga Nord		1 👁 Image
2015-16	3. liga	III	17
2016-17	3. liga		17

• SV Werder Bremen II, [w:] baza Soccerway (drużyny) [dostęp 2021-01-02].

Sportverein Werder Bremen von 1899 III jest trzecią drużyną klubu Werder Brema. Drużyna obecnie występuje w Bremen-Lidze (5. poziom rozgrywek piłki nożnej w Niemczech).

Klub rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie Weserstadion Platz 13 w mieście Brema, który może pomieścić 500 widzów.

• Verbandsliga Bremen (V):
  • mistrzostwo: 1998.
  • wicemistrzostwo: 1997 i 2001.
• Bremen-Liga (V):
  • mistrzostwo: 2010, 2011 i 2013.

Sezon	Liga	Poziom	Miejsce
1999-00	Verbandsliga Bremen	V	8
2000-01	Verbandsliga Bremen		2
2001-02	Verbandsliga Bremen		8
2002-03	Verbandsliga Bremen		4
2003-04	Verbandsliga Bremen		4
2004-05	Verbandsliga Bremen		5
2005-06	Verbandsliga Bremen		3
2006-07	Verbandsliga Bremen		3
2007-08	Verbandsliga Bremen		4
2008-09	Bremen-Liga		4
2009-10	Bremen-Liga		1
2010-11	Bremen-Liga		1
2011-12	Bremen-Liga		3
2012-13	Bremen-Liga		1
2013-14	Bremen-Liga		5
2014-15	Bremen-Liga		7
2015-16	Bremen-Liga		3
2016-17	Bremen-Liga		?

Drużyny juniorów Werder Brema w sezonie 2016/17 występują w:

• Drużyna U-19 w Bundeslidze Nord/Nordost (1. poziom).
• Drużyna U-17 w Bundeslidze Nord/Nordost (1. poziom).

Drużyna kobiet Werder Brema w sezonie 2016/17 występuje w 2. Bundeslidze Nord kobiet (2. poziom).

Od roku 2018 klub posiada sekcję e-sportów, ale jedyną „dyscypliną” w niej uprawianą jest piłkarski symulator FIFA. Od stycznia 2019 roku zawodnicy klubu (Mohammed „MoAuba“ Harkous, Michael „MegaBit“ Bittner, Eleftherios „Leftinho“ Ilias) brali udział w rozgrywkach Wirtualnej Bundesligi (VBL^[51]). Werder został pierwszym e-Mistrzem Niemiec zarówno w rozgrywkach drużynowych^[52], jak i indywidualnych. Zresztą w tej drugiej kategorii finał był wewnętrzną sprawą klubu, bo MegaBit (zwycięzca kategorii Xbox) pokonał w nim a MoAuba (który wcześniej zwyciężył w kategorii Playstation)^[53].

W kwietniu 2019 MoAuba i Megabit zostali pierwszymi w historii członkami nowo powstałej niemieckiej narodowej drużyny eFootball. Wystąpili w turnieju FIFA eNations Cup, ale odpadli w rundzie wstępnej.

W sierpniu 2019 MoAuba stał się pierwszym Niemcem, który został mistrzem świata w serii gier FIFA (pierwsza edycja FIFA eWorld Cup odbyła się w 2004)^[54].

• H.D. Baroth: Des deutschen Fußballs wilde Jahre 1860 – 1920. Essen: Klartext-Verlag, 1991. ISBN 978-3-88474-458-1. (niem.).
• H. Grüne: Enzyklopädie des deutschen Ligafußballs. T. 1: Vom Kronprinzen bis zur Bundesliga. 1890 bis 1963. Deutsche Meisterschaft, Gauliga, Oberliga. Zahlen, Bilder, Geschichten. Kassel: AGON-Sportverlag, 1996. ISBN 3-928562-85-1. (niem.).
• H. Grüne: Enzyklopädie des deutschen Ligafußballs. T. 7: Vereinslexikon. Kassel: AGON-Sportverlag, 2001. ISBN 3-89784-147-9. (niem.).
• U. Hesse: Tor! Historia niemieckiej piłki nożnej. Otwock: Kopalnia, 2014. ISBN 978-83-937-2510-6.
• Libero. Spezial deutsch. T. 6-7: Der deutsche Fußball (1900-1920). Teil 1. Wiesbaden: Federation of Football History & Statistics (IFFHS), 1993. (niem.).
• Libero. Spezial deutsch. T. 9: Der deutsche Fußball (1900-1920). Teil 2. Wiesbaden: Federation of Football History & Statistics (IFFHS), 1994. (niem.).
• Libero. Spezial deutsch. T. 11: Der deutsche Fußball (1900-1920). Teil 3. Wiesbaden: Federation of Football History & Statistics (IFFHS), 1995. (niem.).
• Libero. Spezial deutsch. T. 14: Deutscher Vereinspokal...: die erste authentische Dokumentation des deutschen Vereinspokals. Teil 1935 – 1939. Wiesbaden: Federation of Football History & Statistics (IFFHS), 1996. (niem.).
• Libero. Spezial deutsch. T. 16: Deutscher Vereinspokal...: die erste authentische Dokumentation des deutschen Vereinspokals. Teil 1940 – 1944. Wiesbaden: Federation of Football History & Statistics (IFFHS), 1998. (niem.).
• Libero. Spezial deutsch. T. 17: Gau-Auswahl-Wettbewerbe (1933 – 1942). Wiesbaden: Federation of Football History & Statistics (IFFHS), 1998. (niem.).
• U. Luy: Fußball in Ostpreußen, Danzig und Westpreußen von 1900 bis 1914. Kassel: AGON SportsWorld GmbH, 2015. (niem.).
• M. Wyskok. Instrumentalizacja piłki nożnej w państwie totalitarnym na przykładzie Trzeciej Rzeszy. „Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie”. XV (3), s. 11–23, 2016.

• Oficjalna strona klubu (niem. • ang.)
• Werder Brema na oficjalnej stronie Bundesligi^{[martwy link]}

Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Werder_Brema&oldid=79341748”