wymowa:

IPA:[ˈkɔ̃mar], AS:[kõmar], zjawiska fonetyczne: nazal.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ent. niewielki latający owad z rodziny Culicidae^[1], znany ze swędzących ugryzień; zob. też komarowate w Wikipedii

(1.2) mot. motorower marki Komar; zob. też Romet Komar w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	komar	komary
dopełniacz	komara	komarów
celownik	komarowi	komarom
biernik	komara	komary
narzędnik	komarem	komarami
miejscownik	komarze	komarach
wołacz	komarze	komary

przykłady:

(1.1) Dzisiaj komary pogryzły mnie już kilka razy.

(1.2) Jeżdżę do szkoły starym komarem po dziadku.

składnia:

kolokacje:

(1.1) komar lata / fruwa / bzyczy / gryzie / rypie

synonimy:

(1.1) moskit; reg. pozn. nyga, gw. (Górny Śląsk) kopruch

(1.2) komarek, bzyk

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. komarnica ż, przekomarzanie n

zdrobn. komarek mzw

forma żeńska komarzyca ż

czas. przekomarzać się ndk.

przym. komarowy, komarzy

związki frazeologiczne:

uciąć komara • przyciąć komara • mały komar, a przecież guz po nim

etymologia:

(1.1) prasł. *komarъ < wyraz dźwiękonaśladowczy^[2]

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Owady

tłumaczenia:

• abenaki: (1.1) pegues
• amuzgo: (1.1) kíta
• angielski: (1.1) mosquito
• arabski: (1.1) بعوضة ż
• baskijski: (1.1) eltxo
• białoruski: (1.1) камар m
• bośniacki: (1.1) komarac m, komarica ż
• bułgarski: (1.1) комар (komar) m
• chiński standardowy: (1.1) 蚊子 (pinyin: wénzi)
• chorwacki: (1.1) komarac m
• czeski: (1.1) komár m
• duński: (1.1) myg w
• esperanto: (1.1) kulo
• fenicki: (1.1) 𐤐𐤓𐤏𐤔
• fiński: (1.1) hyttynen, sääski, moskiitto
• francuski: (1.1) moustique m
• hebrajski: (1.1) יתוש m (jatusz)
• hiszpański: (1.1) mosquito m, mosco m (Meksyk), plaga ż (wschodnia Wenezuela), zancudo m (Ameryka środkowa: Kolumbia, Meksyk, Peru, Wenezuela)
• indonezyjski: (1.1) nyamuk
• interlingua: (1.1) mosquito
• islandzki: (1.1) moskítófluga ż
• japoński: (1.1) 蚊 (か, ka)
• jidysz: (1.1) קאָמאַר m (komar)
• kabylski: (1.1) tizit
• kaszubski: (1.1) mëga ż, skògòla ż
• kataloński: (1.1) mosquit m
• koreański: (1.1) 모기 mogi
• litewski: (1.1) uodas m; kuisys m (dial.), varmas m (dial.)
• łaciński: (1.1) culex m
• łotewski: (1.1) ods
• mongolski: (1.1) шумуул (şumuul), дэлэнч (delenç)
• niderlandzki: (1.1) mug ż
• niemiecki: (1.1) Mücke ż, Moskito m
• norweski (bokmål): (1.1) mygg m
• norweski (nynorsk): (1.1) mygg m
• nowogrecki: (1.1) κουνούπι n
• nowopruski: (1.1) kussis m
• ormiański: (1.1) մոծակ
• portugalski: (1.1) mosquito m
• rosyjski: (1.1) москит (moskít) m
• rumuński: (1.1) muşiţă
• serbski: (1.1) komarac m, komarica ż
• słowacki: (1.1) komár m
• słoweński: (1.1) komar m
• staropruski: (1.1) tussis m
• suahili: (1.1) mbu
• szwedzki: (1.1) mygga w
• tajski: (1.1) ยุง
• telugu: (1.1) దోమ (dOma)
• turecki: (1.1) sivrisinek
• ukraiński: (1.1) комар m
• volapük: (1.1) muskit
• węgierski: (1.1) szúnyog
• wilamowski: (1.1) myḱḱ ż, myk m
• włoski: (1.1) zanzara ż
• wolof: (1.1) yoo

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ent. komar

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: