wymowa:

IPA:[ˌɔdbuˈdɔva], AS:[odbudova], zjawiska fonetyczne: akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone

(1.2) przen. powrót do poprzedniego, lepszego stanu czegoś

odmiana:

(1.1-2)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	odbudowa	odbudowy
dopełniacz	odbudowy	odbudów[1]
celownik	odbudowie	odbudowom
biernik	odbudowę	odbudowy
narzędnik	odbudową	odbudowami
miejscownik	odbudowie	odbudowach
wołacz	odbudowo	odbudowy

przykłady:

(1.1) Władze okupacyjne zakazały odbudowy wsi i uprawy michniowskich pól^[2].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. budowa ż, budowanie n, odbudowanie n, odbudowywanie n

czas. budować ndk., odbudować dk., odbudowywać ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) restoration, reconstruction
• białoruski: (1.1) адбудова ż; (1.2) аднаўленне n
• duński: (1.1) genopbygning w, genopbyggelse w, genopførelse w
• francuski: (1.1) recarrage, reconstruction ż
• rosyjski: (1.1) восстановление n; (1.2) восстановление n
• włoski: (1.1) ricostruzione ż, restauro m

źródła: