parcie (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas.odprzeć
- (1.2) med. fizj. uczucie wewnętrznego nacisku na organy, zwykle związane z oddawaniem moczu i stolca
- (1.3) fiz. siła oddziałująca na powierzchnię zanurzonego ciała; zob. też parcie hydrostatyczne w Wikipedii
- odmiana:
- (1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik parcie dopełniacz parcia celownik parciu biernik parcie narzędnik parciem miejscownik parciu wołacz parcie
- przykłady:
- (1.1) W mgnieniu oka zepchnięto rajtarów na płot, który zwalił się z trzaskiem pod parciem zadów końskich […][2]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. opora ż, zapora ż, podparcie n, oparcie n, zaparcie n, poparcie n, wyparcie n
- czas. przeć
- związki frazeologiczne:
- parcie na szkło
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ 👁 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN,Warszawa2003, ISBN 978-83-01-13868-4. - ↑ H. Sienkiewicz: Potop
