wymowa:

IPA:[rɛˈdaktɔr], AS:[redaktor]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych^[1]

(1.2) zwrot grzecznościowy wobec dziennikarza

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) pracownica redakcji, która zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

odmiana:

(1.1-2)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	redaktor	redaktorzy
dopełniacz	redaktora	redaktorów
celownik	redaktorowi	redaktorom
biernik	redaktora	redaktorów
narzędnik	redaktorem	redaktorami
miejscownik	redaktorze	redaktorach
wołacz	redaktorze	redaktorzy

(2.1) nieodm.,

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	redaktor	redaktor
dopełniacz	redaktor	redaktor
celownik	redaktor	redaktor
biernik	redaktor	redaktor
narzędnik	redaktor	redaktor
miejscownik	redaktor	redaktor
wołacz	redaktor	redaktor

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) redaktor naczelny

(2.1) redaktor naczelna

synonimy:

(2.1) redaktorka

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. redakcja ż, redaktorskość ż, redaktorowanie n, doredagowanie n, doredagowywanie n, odredagowanie n, podredagowanie n, przeredagowanie n, przeredagowywanie n, redagowanie n, współredagowanie n, wyredagowanie n, wyredagowywanie n, zredagowanie n

zdrobn. redaktorek mos, redaktorunio mos

zgrub. redaktorzyna mos

forma żeńska redaktorka ż

czas. redaktorować ndk., doredagować dk., doredagowywać ndk., odredagować dk., podredagować dk., przeredagować dk., przeredagowywać ndk., redagować ndk., współredagować ndk., wyredagować dk., wyredagowywać ndk., zredagować dk.

przym. redaktorski, redakcyjny

przysł. redaktorsko, redakcyjnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. rédacteur < łac. redactus

uwagi:

zob. też redaktor w Wikipedii

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) editor
• arabski: (1.1) محرر m
• białoruski: (1.1) рэдактар m
• bułgarski: (1.1) редактор m
• czeski: (1.1) redaktor m
• esperanto: (1.1) redaktoro
• francuski: (1.1) rédacteur m
• friulski: (1.1) redatôr m
• interlingua: (1.1) redactor
• jidysz: (1.1) רעדאַקטאָר m
• kaszubski: (1.1) redaktór m; (1.2) redaktór m
• niemiecki: (1.1) Redakteur m
• rosyjski: (1.1) редактор m
• szwedzki: (1.1) redaktör w
• tuvalu: (1.1) etita
• ukraiński: (1.1) редактор m
• węgierski: (1.1) szerkesztő; (2.1) szerkesztő
• wilamowski: (1.1) redaktör m; (1.2) redaktör m
• włoski: (1.1) redattore m

źródła:

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) redaktor

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	redaktor	redaktoři
dopełniacz	redaktora	redaktorů
celownik	redaktorovi / redaktoru	redaktorům
biernik	redaktora	redaktory
wołacz	redaktore	redaktoři
miejscownik	redaktorovi / redaktoru	redaktorech
narzędnik	redaktorem	redaktory

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) redaktor

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. redaktoro, ĉefredaktoro

czas. redaktori

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) redaktor

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. redaktorstvo n

forma żeńska redaktorka

przym. redaktorský

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: