wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pogard. zdrobn. od: typ, podejrzany facet

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	typek	typki
dopełniacz	typka	typków
celownik	typkowi	typkom
biernik	typka	typków
narzędnik	typkiem	typkami
miejscownik	typku	typkach
wołacz	typku	typki

przykłady:

(1.1) Powiedziałem temu typkowi, żeby się odczepił.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) typ

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. typ m, typiara ż

przysł. typowo

przym. typowy, typiczny

czas. typować

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. typ + -ek < łac. typus < gr. τύπος < gr. τύπτω → bić

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: typ

źródła: