VOOZH about

URL: https://pt.wiktionary.org/wiki/vivo

⇱ vivo - Wikcionário


Ir para o conteúdo
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Adjetivo

[editar]
SingularPlural
Masculino vivo vivos
Femininovivavivas

.vo

  1. dotado de vida; animado
  2. ativo
  3. esperto
  4. fervoroso, ardente

Tradução

[editar]

Substantivo

[editar]

.vo

  1. criatura viva, dotada de vida
  2. âmago, cerne
  3. debrum de cor diferente em peças de vestuário

Expressões

[editar]
  • ao vivo: no exato momento que ocorre.


Substantivo

[editar]

vi.vo

  1. vida

Declinação

[editar]

Termos derivados

[editar]

Etimologia

[editar]
De viv- + -o.

Pronúncia

[editar]


Verbo

[editar]

presente ativo vivo, infinitivo presente vivere, pretérito perfeito ativo vixi, supino victum.

  1. viver
  2. morar, habitar

Conjugação

[editar]
Conjugação de , terceira conjugação
Formas ativas
Modo verbal\número e pessoa Singular Plural
primeira segunda terceira primeira segunda terceira
Indicativo Presente vivō vivis vivit vivĭmus vivĭtis vivunt
Pretérito imperfeito vivēbam vivēbās vivēbat vivēbāmus vivēbātis vivēbant
Futuro vivam vivēs vivet vivēmus vivētis vivent
Pretérito perfeito vivī vivistī vivit vivĭmus vivīstis vivērunt, vivēre
Pretérito mais-que-perfeito vivĕram vivĕrās vivĕrat viverāmus viverātis vivĕrant
Futuro do pretérito vivĕrim vivĕris vivĕrit viverĭmus viverĭtis vivĕrint
Subjuntivo presente vivam vivās vivat vivāmus vivātis vivant
Pretérito imperfeito vivĕrem vivĕrēs vivĕret viverēmus viverētis vivĕrent
Pretérito perfeito vivĕrim vivĕrīs vivĕrit viverĭmus viverĭtis vivĕrint
Pretérito mais-que-perfeito vivissem vivīssēs vivīsset vivissēmus vivissētis vivīssent
Imperativo Presente vive vivĭte
Futuro vivĭtō vivĭtō vivĭtōte vivūntō
Formas passivas
Modo verbal\número e pessoa Singular Plural
primeira segunda terceira primeira segunda terceira
Indicativo Presente vivor vivĕris, vivĕre vivĭtur vivĭmur vivimĭnī vivūntur
Pretérito imperfeito vivebar vivebāris, vivebāre vivebātur vivebāmur vivebamĭnī vivebāntur
Futuro vivar vivēris, vivēre vivētur vivēmur vivemĭnī vivēntur
Pretérito perfeito victus sum victus es victus est victī sumus victī estis victī sunt
Pretérito-mais-que-perfeito victus eram victus erās victus erat victī erāmus victī erātis victī erant
Futuro do pretérito victus erō victus eris/ere victus erit victī erimus victī eritis victī erunt
Subjuntivo presente vivar vivāris, vivāre vivātur vivāmur vivamĭnī vivāntur
Pretérito imperfeito vivĕrer viverēris, viverēris viverētur viverēmur viveremĭnī viverēntur
Pretérito perfeito victus sim victus sīs victus sit victī sīmus victī sītis victī sint
Pretérito mais-que-perfeito victus essem/forem victus essēs/forēs victus esset/foret victī essēmus/forēmus victī essētis/forētis victī essent/forent
Imperativo Presente vivĕre vivimĭnī
Futuro vivītor vivītor vivūntor


Formas infinitivas
Vozes Ativo Passiva
Modo verbal\tempo Presente Pretérito perfeito Futuro Presente Pretérito perfeito Futuro
Infinitivos vivĕre vivisse victūrus esse vivī victus esse victum īrī
Paricípios vivēns victūrus victus vivendus
Formas nominais
Modo verba/declinação Gerúndio Supino
Nominativo Genitivo Dativo/ablativo Acusativo Acusativo Ablativo
Formas impessoais vivĕre vivendī vivendō vivendum victum victū

Pronúncia

[editar]
  • AFI: /ˈwiː.woː/