VOOZH about

URL: https://www.bryk.pl/lektury/adam-mickiewicz/dziady-cz-iii.streszczenie-krotkie

⇱ Dziady cz. III - Streszczenie krótkie - Adam Mickiewicz - Bryk.pl


Wybierz, czego potrzebujesz

Adam Mickiewicz

Sprawdzona treść

Teksty dostarczone przez Interia.pl. © Copyright by Interia.pl Sp. z o.o.

Opracowania lektur zostały przygotowane przez nauczycieli i specjalistów.

Materiały są opracowane z najwyższą starannością pod kątem przygotowania uczniów do egzaminów.

Zgodnie z regulaminem serwisu www.bryk.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

Sprawdzona treść

Teksty dostarczone przez Interia.pl. © Copyright by Interia.pl Sp. z o.o.

Opracowania lektur zostały przygotowane przez nauczycieli i specjalistów.

Materiały są opracowane z najwyższą starannością pod kątem przygotowania uczniów do egzaminów.

Zgodnie z regulaminem serwisu www.bryk.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

Dziady cz. III - streszczenie krótkie

Prolog: samotny więzień śpi w celi, a nad nim stoi Anioł Stróż przepowiadający mu wolność. Kiedy więzień się budzi, mówi, że w kraju zniewolonym nikt nie może czuć się wolny. Symbolicznie zmienia imię z Gustawa na Konrada. 

Scena I: w celi Konrada w noc wigilijną zbierają się pozostali więźniowie, rozmawiają o aresztowaniach, wywózkach na Sybir, losie najbliższych oskarżonych o spisek przeciwko carowi  właściwie niemających możliwości obrony.

Scena II: Konrad wygłasza Wielką Improwizację, którą poprzedza pieśń zemsty i wezwanie do walki z oprawcą. Sam zaś mierzy się z Bogiem, próbuje zmusić go, aby ten przemówił i wytłumaczył cierpienie ojczyzny. Konrad chce od Boga władzy nad narodem, który chce uczynić wielkim. Prawie bluźni, ale zanim nazwie Boga carem, mdleje, a słowo dopowiada za niego szatan. 

Scena III: do celi Konrada wchodzi ksiądz Piotr, który rozpoznaje opętanie przez demona; ksiądz Piotr każe wyjść pozostałym; pokonuje diabła, którego wygania z duszy Konrada.

Scena IV: młodziutka Ewa składa kwiaty pod obrazem Matki Bożej, zasypia i ma widzenie, w którym róża skarży się na wyrwanie z rodzimej trawy, ale jest to niezbędne, by Najświętszej Pannie oddać hołd. 

Scena V: Bóg zsyła księdzu Piotrowi widzenie, w którym to Polska staje się Chrystusem narodów, który przez swoje cierpienie odkupuje grzechy całej Europy. 

Scena VI: Senator Nowosilcow jest przez szatany dręczony koszmarem, w którym zyskuje i  traci sympatię cara, od której zależy cały jego los. 

Scena VII: w salonie warszawskim polska arystokracja bawi się z Rosjanami, czemu przygląda się siedząca przy drzwiach antycarsko nastawiona młodzież; Adolf opowiada historię Cichowskiego – narodowego męczennika, któremu Rosjanie zniszczyły życiorys. 

Scena VIII: scena z Nowosilcowem i panią Rollison, która błaga o uwolnienie syna. Senator udaje, że nie wie, o kogo chodzi, obiecuje w końcu zająć się sprawą. Po wyjściu kobiety każe jednak upozorować samobójstwo chłopaka, którego historia może zaszkodzić Nowosilcowowi w oczach cara. Po przesłuchaniu księdza Piotra senator udaje się na bal. Od pioruna ginie Doktor, któremu przewidział to ksiądz. Przybiega Rollisonowa z informacją, że syna wypchnięto z celi. Oskarża o wszystko Nowosilcowa. Wszyscy goście się rozchodzą. Senator rozmawia z księdzem Piotrem, uwalnia go w końcu. Ten mija się na schodach z Konradem.

Scena IX: Guślarz zostaje z kobietą, która w noc Dziadów czeka na dawnego kochanka. Ten się jednak nie pojawia. Dwójka bohaterów widzi jadące na północy kibitki. Na jednej z nich kobieta widzi ducha, którego chciała zobaczyć. 

Ustęp: Mickiewicz opisuje drogę do Petersburga, następnie samo miasto i pomnik Piotra I. Pielgrzym w Petersburgu spotyka mieszkańca, w którym nie rozpoznaje jednak postaci z mowy księdza Piotra.

Potrzebujesz pomocy?

Romantyzm (Język polski)

Teksty dostarczone przez Interia.pl. © Copyright by Interia.pl Sp. z o.o.

Opracowania lektur zostały przygotowane przez nauczycieli i specjalistów.

Materiały są opracowane z najwyższą starannością pod kątem przygotowania uczniów do egzaminów.

Zgodnie z regulaminem serwisu www.bryk.pl, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody autora podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

Najlepsi
w tym miesiącu

  1. 👁 Balladyna15
    Balladyna15 42 pkt
  2. 👁 apsik
    apsik 32 pkt
  3. 👁 Image
    sosissi 29 pkt
  4. 👁 Image
    Vikktoriiq_vik 24 pkt
  5. 👁 Image
    Agnieszka060280 22 pkt
  6. 👁 Image
    Patolka 20 pkt
  7. 👁 Image
    bmanev 20 pkt
  8. 👁 cirrus
    cirrus 12 pkt
  9. 👁 Image
    Polo 9 pkt
  10. 👁 teio096
    teio096 2 pkt

Polecamy na dziś

Prywatność. Polityka prywatności. Copyright: INTERIA.PL 1999-2026 Wszystkie prawa zastrzeżone.