VOOZH about

URL: https://nl.wikipedia.org/wiki/Australian_Open_2026

⇱ Australian Open 2026 - Wikipedia


Naar inhoud springen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Australian Open 2026
👁 Melbourne Park
Melbourne Park
Editie 2026 (114/100e editie)
Stad, land Melbourne,Australië
Locatie Melbourne Park
Datum 18 januari - 1 februari
Auspiciën ITF
Categorie Grandslamtoernooi
Prijzengeld A$ 111.500.000 [1]
Deelnemers 128S / 128Q / 64D / 32X
Ondergrond hardcourt, buiten
Website www.ausopen.com
Winnaars
Mannenenkel 👁 Vlag van Spanje
Carlos Alcaraz
Vrouwenenkel 👁 Vlag van Kazachstan
Jelena Rybakina
Mannendubbel 👁 Vlag van Verenigde Staten
Christian Harrison
👁 Vlag van Verenigd Koninkrijk
Neal Skupski
Vrouwendubbel 👁 Vlag van België
Elise Mertens
👁 Vlag van China
Zhang Shuai
Gemengd dubbel 👁 Vlag van Australië
Olivia Gadecki
👁 Vlag van Australië
John Peers
Grandslamtoernooien
Vorige: 2025Volgende: 2027
Portaal 👁 Portaalicoon
Tennis

De 114e editie van het Australische grandslamtoernooi, het Australian Open 2026, werd gehouden van zondag 18 januari tot en met zondag 1 februari. Het toernooi in het Melbourne Park te Melbourne was de 100ste editie voor de vrouwen.

Op grond van een beslissing van de gezamenlijke internationale tennisbonden[2] speelden deelnemers uit Rusland en Wit-Rusland zonder hun nationale kenmerken.

Toernooisamenvatting

[bewerken | brontekst bewerken]

Bij zowel het enkelspel voor de mannen als dat voor de vrouwen begon het toernooi op de achttiende van januari. Bij beide dubbelspelen startte het toernooi twee dagen later – het gemengd dubbelspel ging op donderdag zestien januari van start. De finale van het gemengd dubbelspel werd op vrijdag 30 januari gespeeld. De finales van het vrouwenenkelspel en het mannendubbelspel vonden op zaterdag 31 januari plaats. Het toernooi werd afgesloten met de finales van het vrouwendubbelspel en het mannen­enkel­spel op zondag één februari.

In het mannenenkelspel versloeg de Spaanse nummer één van de wereld Carlos Alcaraz de Serviër Novak Djokovic. Alcaraz won hiermee zijn laatste nog ontbrekende grandslam­titel, als jongste man ooit.

In het vrouwenenkelspel bereikte Aryna Sabalenka voor het vierde jaar op rij de finale, maar zij verloor van de Kazachse Jelena Rybakina in drie sets.

Het mannendubbelspel werd gewonnen door de Amerikaan Christian Harrison en de Brit Neal Skupski. Bij de vrouwen waren dit de Belgische Elise Mertens en de Chinese Zhang Shuai. De titel in het gemengd dubbelspel werd voor de tweede keer op rij veroverd door de Australiërs Olivia Gadecki en John Peers.

In het rolstoeltennis in het quad[3] enkelspel won de als eerste geplaatste Nederlander Niels Vink de titel door zijn als tweede geplaatste landgenoot Sam Schröder te verslaan. Vink completeerde zijn carrièresuperslam. Dit betekent dat Vink alle vier grandslamtoernooien plus het eindejaarstoernooi en Paralympisch goud gewonnen heeft in zijn carrière.

In het quaddubbelspel wonnen de Israëliër Guy Sasson en Vink de titel. Hiermee wonnen ze hun vierde grandslamtoernooi op rij. Sasson completeerde hiermee zijn carrièregrandslam. Vink completeerde zijn tweede carrièregrandslam.

De Argentijn Gustavo Fernández won samen met de Japanner Tokito Oda de titel in het rolstoelmannendubbelspel. Fernández completeerde hiermee zijn carrièregrandslam.

Bij de rolstoelvrouwen won de Chinese Li Xiaohui de titel in het enkelspel en, samen met landgenote Wang Ziying, ook in het dubbelspel.

Toernooikalender

[bewerken | brontekst bewerken]
Australian Openjanuari 2026februari 2026
zon18maa19din20woe21don22vrij23zat24zon25maa26din27woe28don29vrij30zat31zon1
mannenenkelspel1e ronde2e ronde3e ronde4e rondekwartfinalehalve finalefinale
vrouwenenkelspel1e ronde2e ronde3e ronde4e rondekwartfinalehalve finalefinale
mannendubbelspel1e ronde2e ronde3e rondekwartfinalehalve finalefinale
vrouwendubbelspel1e ronde2e ronde3e rondekwart­finalehalve finalefinale
gemengddubbelspel1e ronde2e rondekwart-
finale
halve finalefinale

Kwalificatietoernooi (enkelspel)

[bewerken | brontekst bewerken]

Algemene regels – Aan het hoofdtoernooi (enkelspel) doen bij de mannen en vrouwen elk 128 tennissers mee. De 104 beste mannen en 104 beste vrouwen van de wereldranglijst die zich inschrijven, worden rechtstreeks toegelaten. Acht mannen en acht vrouwen krijgen van de organisatie een wildcard. Voor de overige ingeschrevenen resteren dan nog zestien plaatsen bij de mannen en zestien plaatsen bij de vrouwen in het hoofdtoernooi – deze plaatsen worden via het kwalificatietoernooi ingevuld. Aan dit kwalificatietoernooi doen nog eens 128 mannen en 128 vrouwen mee – er worden drie kwalificatie­ronden gespeeld.

Het kwalificatietoernooi werd gespeeld van maandag 12 tot en met donderdag 15 januari 2026 op de hardcourt­banen van Melbourne Park.

De volgende deelnemers aan het kwalificatietoernooi wisten zich een plaats te veroveren in de hoofdtabel:

Geen enkele deelnemer (m/v) uit de Lage Landen wist zich te kwalificeren voor het hoofdtoernooi.

Belgen in het kwalificatietoernooi

Mannen
Vrouwen

Nederlanders in het kwalificatietoernooi

Mannen
Vrouwen

Belangrijkste uitslagen

[bewerken | brontekst bewerken]

Regulier toernooi

[bewerken | brontekst bewerken]

Mannenenkelspel
Finale: Carlos Alcaraz (Spanje) versloeg Novak Djokovic (Servië) met 2–6, 6–2, 6–3, 7–5

Vrouwenenkelspel
Finale: Jelena Rybakina (Kazachstan) versloeg Aryna Sabalenka () met 6-4, 4-6, 6-4

Mannendubbelspel
Finale: Christian Harrison (VS) & Neal Skupski (VK) versloegen Jason Kubler (Australië) en Marc Polmans (Australië) met 7–6, 6–4

Vrouwendubbelspel
Finale: Elise Mertens (België) & Zhang Shuai (China) versloegen Anna Danilina (Kazachstan) & Aleksandra Krunić (Servië), 7–6, 6–4

Gemengd dubbelspel
Finale: Olivia Gadecki (Australië) en John Peers (Australië) wonnen van Kristina Mladenovic (Frankrijk) en Manuel Guinard (Frankrijk) met 4–6, 6–3, [10–8]

Jongensenkelspel
Finale: Žiga Šeško (Slovenië) versloeg Keaton Hance (VS) met 4–6, 6–3, 6–4

Meisjesenkelspel
Finale: Ksenia Efremova (Frankrijk) versloeg Jekaterina Toepitsina () met 6–3, 7–5

Jongensdubbelspel
Finale: Connor Doig (Zuid-Afrika) & Dimitar Kisimov (Bulgarije) versloegen Ymerali Ibraimi (Australië) & Cooper Kose (Australië) met 6–3, 6–4

Meisjesdubbelspel
Finale: Alena Kovačková (Tsjechië) & Jana Kovačková (Tsjechië) versloegen Tereza Heřmanová (Tsjechië) & Denisa Žoldáková (Tsjechië) met 6–1, 6–3

Rolstoeltennis

[bewerken | brontekst bewerken]

Rolstoelmannenenkelspel
Finale: Tokito Oda (Japan) versloeg Martín de la Puente (Spanje) met 3–6, 6–2, 6–2

Rolstoelvrouwenenkelspel
Finale: Li Xiaohui (China) versloeg Diede de Groot (Nederland) met 6–1, 6–2

Quad-enkelspel[3]
Finale: Niels Vink (Nederland) versloeg Sam Schröder (Nederland) met 6–3, 7–6

Rolstoelmannendubbelspel
Finale: Gustavo Fernández (Argentinië) & Tokito Oda (Japan) versloegen Daniel Caverzaschi (Spanje) & Ruben Spaargaren (Nederland) met 6–2, 6–1

Rolstoelvrouwendubbelspel
Finale: Li Xiaohui (China) & Wang Ziying (China) versloegen Yui Kamiji (Japan) & Zhu Zhenzhen (China) met 6–4, 6–3

Quad-dubbelspel
Finale: Guy Sasson (Israël) & Niels Vink (Nederland) versloegen Heath Davidson (Australië) & Andy Lapthorne (VK) met 6–3, 6–1

Rolstoeltennis junioren

[bewerken | brontekst bewerken]

Rolstoeljongensenkelspel
Finale: Alexander Lantermann (België) versloeg Matthew Knoesen (VK) met 6-0, 6-2

Rolstoelmeisjesenkelspel
Finale: Luna Gryp (België) versloeg Seira Matsuoka (Japan) met 6-4, 6-4

Rolstoeljongensdubbelspel
Finale: Lucas John De Gouveia (VK) & Alexander Lantermann (België) versloegen Matthew Knoesen (VK) & Arlo Shawcross (Australië) met 6–2, 6–3

Rolstoelmeisjesdubbelspel
Finale: Lucy Foyster (VK) & Seira Matsuoka (Japan) versloegen Luna Gryp (België) & Lucy Heald (VS) met 6–3, 7–5

Bronnen en noten
  1. (en) Australian Open prize money: Organisers announce record $111.5 million prize pool.ATP(6 januari 2026).
  2. (en) Joint Statement by the International Governing Bodies of Tennis.WTA(1 maart 2022).Gearchiveerd op 1 maart 2022.Geraadpleegd op 6 maart 2022.
  3. 1 2 Quad is een afkorting van quadriplegie, en wordt in het rolstoeltennis gebruikt voor een man of vrouw die niet alleen een loopbeperking, maar ook een beperkte hand- of armfunctie heeft.

1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916–1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941–1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968


open tijdperk


1969 (m-v-md-vd-gd) · 1970 (m-v-md-vd) · 1971 (m-v-md-vd) · 1972 (m-v-md-vd) · 1973 (m-v-md-vd) · 1974 (m-v-md-vd) · 1975 (m-v-md-vd) · 1976 (m-v-md-vd) · jan 1977 (m-v-md-vd) · dec 1977 (m-v-md-vd) · 1978 (m-v-md-vd) · 1979 (m-v-md-vd) · 1980 (m-v-md-vd) · 1981 (m-v-md-vd) · 1982 (m-v-md-vd) · 1983 (m-v-md-vd) · 1984 (m-v-md-vd) · 1985 (m-v-md-vd) · 1986 · 1987 (m-v-md-vd-gd) · 1988 (m-v-md-vd-gd) · 1989 (m-v-md-vd-gd) · 1990 (m-v-md-vd-gd) · 1991 (m-v-md-vd-gd) · 1992 (m-v-md-vd-gd) · 1993 (m-v-md-vd-gd) · 1994 (m-v-md-vd-gd) · 1995 (m-v-md-vd-gd) · 1996 (m-v-md-vd-gd) · 1997 (m-v-md-vd-gd) · 1998 (m-v-md-vd-gd) · 1999 (m-v-md-vd-gd) · 2000 (m-v-md-vd-gd) · 2001 (m-v-md-vd-gd) · 2002 (m-v-md-vd-gd) · 2003 (m-v-md-vd-gd) · 2004 (m-v-md-vd-gd) · 2005 (m-v-md-vd-gd) · 2006 (m-v-md-vd-gd) · 2007 (m-v-md-vd-gd) · 2008 (m-v-md-vd-gd) · 2009 (m-v-md-vd-gd) · 2010 (m-v-md-vd-gd) · 2011 (m-v-md-vd-gd) · 2012 (m-v-md-vd-gd) · 2013 (m-v-md-vd-gd) · 2014 (m-v-md-vd-gd) · 2015 (m-v-md-vd-gd) · 2016 (m-v-md-vd-gd) · 2017 (m-v-md-vd-gd) · 2018 (m-v-md-vd-gd) · 2019 (m-v-md-vd-gd) · 2020 (m-v-md-vd-gd) · 2021 (m-v-md-vd-gd) · 2022 (m-v-md-vd-gd) · 2023 (m-v-md-vd-gd) · 2024 (m-v-md-vd-gd) · 2025 (m-v-md-vd-gd) · 2026 (m-v-md-vd-gd)


Lijst van Australian Openwinnaars