| Gemeente in Duitsland 👁 Vlag van Duitsland | |||
|---|---|---|---|
| Situering | |||
| Deelstaat | 👁 Vlag van de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein Sleeswijk-Holstein | ||
| Kreis | Pinneberg | ||
| Coördinaten | 54° 11′ NB, 7° 53′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 4,21 km² | ||
| Inwoners (31-12-2020[1]) |
1.307 (310 inw./km²) | ||
| Hoogte | 40m | ||
| Burgemeester | Jörg Singer (onafhankelijk) | ||
| Overig | |||
| Postcode | 27498 | ||
| Netnummer | 04725 | ||
| Kenteken | PI | ||
| Gemeentenr. | 01 0 56 025 | ||
| Website | Officiëlewebsite | ||
| Locatie van Helgoland in Pinneberg | |||
| 👁 Kaart van Helgoland | |||
| Foto's | |||
| 👁 Helgoland met erachter Düne | |||
| Helgoland met erachter Düne | |||
| 👁 Image | |||
| |||
Helgoland (Noord-Fries: Deät Lun (Het Land), Engels en Frans: Heligoland, Duits: Helgoland) is een Duitse eilandengroep in de Noordzee. In het verleden zijn de twee eilanden onderdeel geweest van Denemarken en van het Verenigd Koninkrijk, maar sinds 1890 hoort het bij Duitsland. Het ligt aanzienlijk verder uit de kust dan de Oost-Friese Waddeneilanden, waar het niet toe gerekend wordt.
Helgoland is bekend vanwege het toerisme en het driejaarlijkse cultureel festival Friesen-droapen. De gemeente Helgoland maakt geen deel uit van het douanegebied van de Europese Gemeenschap. Het Helgolands ("Halunder freesk") is een Noord-Friese taal.
Geografie
[bewerken | brontekst bewerken]Helgoland ligt in de Duitse Bocht, relatief ver (circa 55km) uit de kust in de Noordzee en het behoort tot de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein en de Kreis Pinneberg. De eilandengroep meet 1,7km² en telt 1.307 inwoners.[1] Het beschikt over een klein strand, maar is vooral bekend om zijn roodgekleurde rotskust die 47 meter hoog uit zee omhoog rijst, en om de (nu door omvallen bedreigde) rotspunt de Lange Anna. Sinds de storm van 1720/21[2] bestaat het uit twee eilanden:
- Het hoofdeiland (Hauptinsel) in het westen, met de herkenbare klif van Trias bontzandsteen, dat is onderverdeeld in Oberland en Unterland. Men kan vanaf het Unterland met een lift het Oberland bereiken.
- Düne, ten oosten daarvan, een met zand bedekte dagzoom van kalksteen uit het Jura. Het werd in 1720 bij een sterke storm door zandafslag van het hoofdeiland afgesplitst. Op Düne ligt een vliegveld en er zijn twee bungalowparken.
Verkeer en vervoer
[bewerken | brontekst bewerken]Veerdiensten
[bewerken | brontekst bewerken]Helgoland heeft veerverbindingen met de volgende plaatsen en eilanden:
- Wilhelmshaven
- Büsum
- Hamburg
- Bremerhaven
- Cuxhaven
- Vanuit diverse havens varen boten of snelle catamarans als dagtocht, waaronder vanuit de Eemshaven, Emden en van de Oost-Friese eilanden Borkum en Norderney.
De verbinding met Wedel en sommige verbindingen met Hamburg, Büsum, Bremen, Cuxhaven en Hooksiel worden onderhouden met een catamaran, die tot aan de aanlegsteiger komt. Alle andere verbindingen worden onderhouden met een veerboot die buiten de haven voor anker gaat, waarna de passagiers en hun bagage in motorsloepen naar de aanlegsteiger worden vervoerd.
Luchtvaart
[bewerken | brontekst bewerken]Vanaf het vliegveld op Düne worden vliegverbindingen onderhouden met de volgende plaatsen:
Vanaf het hoofdeiland Helgoland vaart overdag om het half uur een pendelbootje naar Düne en weer terug. De laatste overtocht vindt rond elf uur 's avonds plaats.
Vervoer op Helgoland
[bewerken | brontekst bewerken]
Helgoland is grotendeels verkeersvrij: er zijn maar een paar auto's, zelfs fietsen is er verboden. Er is een klein busje dat een rondrit over het hoofdeiland maakt. Er zijn ook enkele elektrische voertuigen die als bestelwagen dienstdoen.
Begin 2007 werd bekend dat de plaatselijke politie een auto tot haar beschikking zou krijgen.[3]
Naam
[bewerken | brontekst bewerken]Helgoland stond mogelijk in de tijd van de missionarissen Willibrord (rond 700) en Liudger (rond 785) bekend als Fositesland, omdat het een hoge mate van verering kende van de Friese god Fosite.[4][5] De naam betekent waarschijnlijk oorspronkelijk heilig land. Ook wordt de eilandengroep wel in verband gebracht met de woonplaats van de god Fosite. Het zou dan de plaats zijn waar deze in de sage van de twaalf asega's de Friese vrijheid redde. In het lokale Fries (het Helgolands) worden de eilanden eenvoudigweg Lunn genoemd, "land".
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]
Helgoland werd rond 4000 v.Chr. een eiland door het stijgen van de zeespiegel na de laatste ijstijd. Er woonden al in het Neolithicum mensen die enige resten hebben achtergelaten. Er wordt verhaald dat rond 700 de Friese koning Radbod op het eiland een tijd zijn zetel had. In de 8e of 9e eeuw werd het eiland vanuit (waarschijnlijk Oost-)Friesland gekoloniseerd. De huidige bewoners spreken nog steeds een Noord-Fries dialect, het Helgolands of Halunder Freesk. Het werd ingelijfd bij het Vikingrijk en werd in de tijd van de Hanze vooral bekend als piratennest.
De eilandengroep bleef tot 1814 (Vrede van Kiel) tot Denemarken behoren. De Britten veroverden Helgoland in 1807 op de Denen. Het strategisch belangrijke hoofdeiland was vervolgens het domein van smokkelaars maar begon vanaf 1828 ook een toeristenbestemming te worden. In 1890 kwam British Heligoland in het kader van het Zanzibarverdrag (Berlijn, 1 juli) aan Duitsland, dat in ruil het Oost-Afrikaanse Zanzibar en Wituland aan de Britten liet. Keizer Wilhelm II bouwde Helgoland uit tot marinesteunpunt en dat bleef het tot na de Tweede Wereldoorlog. In de Eerste Wereldoorlog werden alle bewoners gedwongen Helgoland te verlaten. In juni 1943 werden door een vliegtuig van de RAF, dat terugkeerde van een missie boven het vasteland van Duitsland, enkele bommen afgeworpen. Kort voor het einde van de oorlog in 1945, toen de Britse troepen reeds voor Bremen stonden, probeerden vijftien Helgolanders, onder wie Erich Friederichs, contact met de Britten op te nemen, om te voorkomen dat hun eiland door een bombardement zou worden vernietigd. Door verraad werden zij op 18 april door de Gestapo gearresteerd. Op 21 april werden 7 van hen in Cuxhaven geëxecuteerd. Op 18 april voerden duizend vliegtuigen van de Royal Air Force een vernietigend bombardement uit, waarbij circa zevenduizend bommen werden afgeworpen, waardoor het eiland onbewoonbaar werd en de bevolking moest worden geëvacueerd. De Royal Air Force gebruikte het voor schietoefeningen. In 1947 bliezen de Britten de bunkers en militaire voorzieningen met liefst 6.700 ton explosieven op. In 1952 mocht de bevolking na lang aandringen terugkeren. Sindsdien leven de eilanden hoofdzakelijk van het toerisme, dat mede wordt gevoed door de accijnsvrije verkoop van zaken als sigaretten, parfum en alcoholica.
Op Helgoland dichtte August Heinrich Hoffmann von Fallersleben in 1841 het Duitse volkslied, Das Lied der Deutschen.
Op 26 juni 2011 verwierp de bevolking van Helgoland in een referendum met 54% het sedert 2008 uitgewerkte plan om Helgoland en de Düne opnieuw met elkaar te verbinden. Aanleiding hiervoor was het steeds groter wordende plaatsgebrek.
Natuur
[bewerken | brontekst bewerken]Fauna
[bewerken | brontekst bewerken]De eilanden genieten aanzienlijke faam bij natuur- en vooral vogelliefhebbers omdat het een belangrijke broed- en pleisterplaats is voor zeevogels uit het Noordzeegebied en voor trekvogels van verder noordelijk. Er broeden onder andere de zeekoet, de drieteenmeeuw, de kleine en grote mantelmeeuw, de alk, de Noordse stormvogel en de jan-van-gent in de periode juni–juli. In het najaar is het een tussenstop voor vogels die meer naar het zuiden trekken. Hierdoor zijn er al 400 vogelsoorten waargenomen.[6] Zangvogels die op de eilanden worden waargenomen zijn onder andere sijs, barmsijs, tapuit, rietgors, spreeuw, graspieper, keep, merel, goudhaantje, lijster, blauwstaart, Sperwergrasmus, witkopstaartmees, bladkoning, ijsgors, paapje, geelgors, ringmus en verschillende vinken.[7] Ook de boomvalk, het bokje en de rotgans komen voor.
Het hoofdeiland kent een natuurgebied dat 1 ha groot is, het is de dichtstbevolkte broedplaats van vogels in Duitsland. Begin juni kan men hier de lummensprong waarnemen. Dit is de sprong waarbij jonge zeekoeten die nog niet kunnen vliegen, 50 meter naar beneden springen.
De Helgolandse huismuis is een opvallende soort door zijn rode vacht, een schutkleur bij de rode rotsen. Binnen afgebakende zones lopen op de eilanden wilde geiten rond.
Het gehele jaar door is er een kolonie zeehonden aanwezig op het eilandje Düne.
Flora
[bewerken | brontekst bewerken]Door de aanwezigheid van rode zandsteen, krijt en kalksteen groeien er planten zoals de wilde kool.
Helgoland kent grote struiken en bomen. Duindoorn, braam en rozenbottel dragen bij aan een uitgebreide vogelstand.
Geologie
[bewerken | brontekst bewerken]Helgoland staat bekend om zijn rode vuursteen, die wereldwijd alleen hier gevonden kan worden.
Galerij
[bewerken | brontekst bewerken]- Helgoland rond 1900
- Oberland rond 1929/30
- Plaatsje Hummerbuden
- De rots „Lange Anna“
- De rotskust van Helgoland
- Unterland
- Unterland
- St.-Nicolai-Kirche
.jpg){kind=link}
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- officiële website (in het Duits, Engels en Deens)
- L'explosion d'Heligoland. - Discussion des observations effectuées à Uccle, C. Charlier, 1947, Ciel et Terre, Vol. 64, p.193.
- Results of Seismic Observations in Germany on the Heligoland Explosion of April 18, 1947, 1951, Reich, H.; Foertsch, O.; Schulze, G. A. Journal. Journal of Geophysical Research, Vol. 56, p.147.
- 1 2 (de) Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2020 (XLSX-bestand) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
- ↑ Helgoland-1711/21
- ↑ Politieauto voor eilandje in Noordzee, NU.nl, 17 januari 2007 (ANP-bericht). Gearchiveerd op 7 april 2022.
- ↑ Alcuin, Vita Sancti Willibrordi, circa 796, hoofdstuk 9 t/m 12 (digitaal Engelstalig raadpleegbaar)
- ↑ Altfridus, Vita sancti Liudgerii, circa 840, hoofdstuk 19
- ↑ Natuurpunt 2011
- ↑ waarnemening op natuurpunt.be
