Reeds op zeventienjarige leeftijd, in 1970, werd Charles gesignaleerd op Britse tennistoernooien, zoals het Cumberland Club Hard Court Tournament^[10] op de Cumberland Club in de Londense wijk Hampstead, waar zij de tweede ronde bereikte.^[11] In april 1971 bereikte zij de finale op het Bio-Strath Sheffield-toernooi in Sheffield – zij verloor de eindstrijd van landgenote Lindsey Beaven.^[12] Een maand later won zij de titel op het Bio Strath Droitwich-toernooi in Droitwich Spa (in het graafschap Worcestershire) – in de finale versloeg zij de Austra­lische Vicki Lancaster.^[13] Tegen de zelfde finaletegenstandster won Charles in juli ook het Bio-Strath Sunderland Tournament in Durham nabij Sunderland.^[14]

In 1972 speelde Charles voor het eerst op een grandslamtoernooi op Wimbledon – daar bereikte zij de tweede ronde. In haar verdere loopbaan was zij ook op de drie andere grandslamtoernooien actief, maar alleen aan Wimbledon nam zij jaarlijks deel. Haar beste resultaat op de grandslam­toernooien is het bereiken van de vierde ronde, op Wimbledon 1974.

Tegen het eind van haar carrière, in 1980, won Charles nog het internationaal gerenommeerde, negentig jaar oude, WTA-toernooi van Johannesburg – in de finale zegevierde zij over de lokale speelster Rene Uys.^[15]

Charles behaalde in het dubbelspel betere resultaten dan in het enkelspel. Reeds in 1969 speelde zij op Britse toernooien – met name op het Tunbridge Wells-toernooi in Tunbridge Wells (in het graafschap Kent) won zij de titel, geflan­keerd door landgenote Wendy Slaughter.^[16] Met Janice Townsend, eveneens landgenote, greep zij in 1970 de titel op het Bio-Strath Tournament of Droitwich in Droitwich Spa^[17] en in 1971, terug met Slaughter, op het Bio-Strath Cumberland Club Tournament op de Cumberland Club in de Londense wijk Hampstead.^[18]

In juni 1971 had zij haar grandslamdebuut op Wimbledon, weer samen met Wendy Slaughter. In een ononder­broken reeks van elf jaren gaf zij acte de présence op haar vaderlands grandslamtoernooi. Daar­naast speelde zij ook op de andere grandslamtoernooien – op elk daarvan wist zij minimaal de kwartfinale te bereiken. Haar beste resultaat op de grandslam­toernooien is het bereiken van de halve finale, eenmaal op Wimbledon 1976, andermaal op Roland Garros 1977 en ten derden male op Wimbledon 1977, alle met landgenote Sue Mappin.

Charles won haar eerste internationale dubbelspeltitel in 1972 op het toernooi van Surbiton, met landgenote Jackie Fayter aan haar zijde.^[19] In de jaren 1974 en 1975 won zij, voortdurend met Sue Mappin, niet minder dan zes internationale titels. Met kleinere titels meegerekend wonnen Charles en Mappin in 1974 zestien toernooien.^[9] In totaal won Charles tien internationale titels, de laatste in 1979 op het WTA-toernooi van Johannesburg met de Zuid-Afrikaanse Tanya Harford.^[20]

Charles vertegenwoordigde haar vaderland viermaal op de Wightman Cup, in de jaren 1973, 1974, 1976 en 1977. Alleen in 1974 grepen zij de winst.