VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Andrew_Cole

⇱ Andrew Cole – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Andy Cole
👁 Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Andrew Alexander Cole

Data i miejsce urodzenia

15 października 1971
Nottingham

Wzrost

178 cm[1]

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1989–1992 Arsenal 1 (0)
1991 Fulham (wyp.) 13 (3)
1992–1993 Bristol City 41 (20)
1993–1995 Newcastle United 70 (55)
1995–2001 Manchester United 195 (93)
2001–2004 Blackburn Rovers 83 (27)
2004–2005 Fulham 31 (12)
2005–2006 Manchester City 22 (9)
2006–2007 Portsmouth 18 (3)
2007 Birmingham City (wyp.) 5 (1)
2007–2008 Sunderland 7 (0)
2008 Burnley (wyp.) 13 (6)
2008 Nottingham Forest 10 (0)
W sumie: 509 (229)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1995–2002 👁 Image
 
Anglia
15 (1)
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons

Andy Cole (ur. 15 października 1971 w Nottingham) – angielski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

Początki kariery

edytuj

Swoją karierę rozpoczynał w 1989 w Arsenalu, skąd został wypożyczony do Fulham F.C., a następnie za 500 tys. funtów sprzedany do Bristol City. Tam został dostrzeżony przez Kevina Keegana, którym w 1993 sprowadził go do zespołu Newcastle United. W pierwszym sezonie gry w tej drużynie udało mu się awansować do Premiership. W następnym sezonie zdobył w lidze 34 bramki i otrzymał nagrodę Złotego Buta dla najlepszego strzelca w Europie.

Gra w Manchester United

edytuj

W styczniu 1995 Alex Ferguson zdecydował się na transfer Andy'ego Cole'a do Manchester United za 7 mln funtów. W pierwszym roku gry w drużynie Czerwonych Diabłów Cole zdobył 12 goli w 17 spotkaniach. Aż pięć z tych bramek padło w wygranym meczu z Ipswich Town 9-0. Kolejny sezon zakończył się zdobyciem Mistrzostwa i Pucharu Anglii. Sezon 1997/1998 Cole zakończył jako najskuteczniejszy zawodnik drużyny, zdobywając 25 bramek. W 1998 drużyna z Old Trafford pozyskała Dwighta Yorke'a, który został partnerem Cole'a w ataku. Zdobyli oni w sumie 53 gole, a Manchester zakończył sezon zdobyciem Pucharu Mistrzów.

Po przyjściu Ruuda van Nistelrooya Cole stracił miejsce w pierwszym składzie drużyny. 29 grudnia 2001 został sprzedany do Blackburn Rovers za 7,5 mln funtów.

Podczas pobytu w Manchester United F.C. Cole pięć razy zdobył Mistrzostwo Premiership, dwa razy Puchar Anglii. Triumfował także w Lidze Mistrzów i Pucharze Interkontynentalnym.

Dalsza część kariery

edytuj

W drużynie Blackburn Rovers w ciągu trzech lat wystąpił 83 razy, zdobywając 27 bramek. W 2004 przeniósł się do Fulham. W 31 meczach strzelił 12 bramek i po jednym sezonie gry przeniósł się do Manchester City. Był najlepszym strzelcem i najlepszym asystującym w drużynie. W 2006 Cole podpisał dwuletni kontrakt z drużyną Portsmouth. W sezonie 2006/2007 był wypożyczony do Birmingham City. 22 sierpnia 2007 podpisał kontrakt z Sunderland A.F.C. Jako zawodnik tej drużyny rozegrał 7 spotkań, nie zdobywając żadnej bramki. W 2008 został wypożyczony do Burnley FC. 4 lipca 2008 podpisał roczny kontrakt z Nottingham Forest.

11 listopada 2008 zakończył piłkarską karierę, ponieważ Nottingham Forest nie chciał przedłużyć z nim kontraktu.

22 kwietnia 2024 roku znalazł się w Premier League Hall of Fame.[2] Dodatkowo otrzymał spersonalizowany medalion oraz darowiznę w wysokości 10 tysięcy funtów na rzecz wybranej przez siebie organizacji charytatywnej.[2]

Kariera reprezentacyjna

edytuj

29 marca 1995 zadebiutował w reprezentacji przeciwko Urugwajowi (0:0)[3]. Był powołany do szerokiej kadry reprezentacji Anglii na Euro 2000, ale dostał się do ostatecznej kadry z powodu problemów ze stopą[4]. W kadrze w latach 1993-2001 rozegrał 15 spotkań. Swojego jedynego gola w reprezentacji zdobył w meczu z Albanią[5].

Kariera w liczbach

edytuj
Lata Klub Mecze Gole
1989–1992 Arsenal F.C. 1 0
1991 Fulham Londyn 13 3
1992–1993 Bristol City 41 20
1993–1995 Newcastle United 70 55
1995–2001 Manchester United 195 93
2001–2004 Blackburn Rovers 83 27
2004–2005 Fulham Londyn 31 12
2005–2006 Manchester City 22 9
2006–2007 Portsmouth FC 18 3
2007 Birmingham City FC 5 1
2007–2008 Sunderland A.F.C. 7 0
2008 Burnley FC 13 6
2008 Nottingham Forest 9 0

Sukcesy

edytuj

Manchester United

Blackburn Rovers

Indywidualnie

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. Andrew Cole Forward, Profile & Stats [online], www.premierleague.com [dostęp 2022-09-09] (ang.).
  2. a b Andy Cole dołączył do Hall of Fame. "Od dziecka byłem zwycięzcą" [online], www.manutd.pl, 22 kwietnia 2024 [dostęp 2026-02-16].
  3. Anglia - Urugwaj, 29 mar 1995 - Mecze towarzyskie - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-02-16].
  4. Keegan dao konačni popis za Euro 2000 - Sportnet [online], sportnet.hr [dostęp 2026-02-16].
  5. Andy Cole - Reprezentacja [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-02-16].

Bibliografia

edytuj
1993–2000
2001–2010
2011–2020
od 2021
Młody zawodnik roku PFA