| 👁 Ilustracja Budynek bramny zespołu pałacowego Ronikierów | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Powierzchnia |
0,57 km² | ||||
| Wysokość |
185 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2024) • liczba ludności |
| ||||
| Kod pocztowy |
45070 | ||||
Położenie na mapie hromady Hołoby | |||||
Położenie na mapie Ukrainy | |||||
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego | |||||
Położenie na mapie rejonu kowelskiego | |||||
| 👁 Ziemia 51°04′57″N 25°00′39″E/51,082500 25,010833 | |||||
| |||||
Hołoby (ukr. Голоби) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie kowelskim obwodu wołyńskiego, na historycznym Wołyniu. Siedziba władz hromady Hołoby.
Osiedle liczy 3792 mieszkańców (2024)[1].
Znajduje tu się stacja kolejowa Hołoby, położona na linii Zdołbunów – Kowel.
Historia
[edytuj | edytuj kod]
Miejscowość została założona w XVI w. Administracyjnie przynależała do województwa wołyńskiego Korony Królestwa Polskiego. Po III rozbiorze Polski w zaborze rosyjskim. W 1873 otwarto stację kolejową na trasie łączącej Kowel i Zdołbunów.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Hołoby w powiecie kowelskim województwa wołyńskiego.
W czasie kampanii wrześniowej stacjonowała tu 13 Eskadra Towarzysząca[2].
Podczas okupacji niemieckiej Żydów mieszkających w osadzie (kilkadziesiąt rodzin[3]) przesiedlono do Mielnicy, gdzie w 1942 roku zostali rozstrzelani[4]. W marcu 1943 Niemcy przy udziale ukraińskiej policji rozstrzelali około 20 Polaków[3].
Utracone wraz z Wołyniem przez Polskę w 1945.
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]- kościół pw. św. Michała Archanioła z lat 1711-1728 ufundowany przez Józefa Jaruzelskiego[5]
- pałac Ronikierów - nieistniejący. Obok znajdowały się cztery figury z 1711 r., do dziś zachowały się trzy z nich[6][5]. Istnieje także dawna oficyna, rozbudowana w dwudziestoleciu międzywojennym oraz budynek bramny[5].
- plebania - wybudowana w XVIII w. na wzór dawnego polskiego dworu[6]
- cerkiew pw. św. Jerzego w stylu barokowo-klasycystycznym z 1783 r. fundacji Jerzego Wilgi[5]
- dzwonnica z XVIII w. przy cerkwi
- budynek dworca kolejowego z 1903
-
Kościół św. Michała Archanioła
-
Zespół pałacowy Ronikierów
-
Figura w zespole pałacowym
-
Cerkiew św. Jerzego (UKP PM)
.jpg){kind=link}
.jpg){kind=link}
.jpg){kind=link}
.jpg){kind=link}
Urodzeni w Hołobach
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Roziewicz – polski tokarz, poseł na Sejm PRL
- Barnaba (Hładun) – biskup Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ ПАСПОРТ територіальної громади Голобської селищної ради [online], golobska-gromada.gov.ua [dostęp 2025-02-08] (ukr.).
- ↑ Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991, s. 349. ISBN 83-206-0795-7.
- ↑ a b WładysławW. Siemaszko, EwaE. Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 333, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
- ↑ Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.223-224
- ↑ a b c d GrzegorzG. Rąkowski, Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Pruszków: Rewasz, 2005, s. 96-98, ISBN 83-89188-32-5, OCLC 69330692.
- ↑ a b Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck 1929 (4). wolyn.ovh.org. [dostęp 2013-12-12].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Hołoby, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 105.
- Hołoby, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 567.
- Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Łuck 1929 (4). wolyn.ovh.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-07)].
- Hołoby na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
- http://ukraine.kingdom.kiev.ua/region/02/goloby.php
- Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona
