VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kisielin

⇱ Kisielin – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kisielin
👁 Ilustracja

Ruina kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Kisielinie
👁 Herb
👁 Flaga
Herb Flaga
Państwo

👁 Image
 
Ukraina

Obwód

👁 Image
 
wołyński

Rejon

włodzimierski

Wysokość

205 m n.p.m.

Populacja 
• liczba ludności


331

Nr kierunkowy

+380 3374

Kod pocztowy

45514

👁 Ziemia
50°51′44″N 24°48′55″E/50,862222 24,815278
👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons

Kisielin (ukr. Кисилин) – wieś w rejonie włodzimierskim obwodu wołyńskiego Ukrainy. Zamieszkuje ją 331 osób.

Do 2020 w rejonie łokackim[1].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Kisielin założono w 1451. W 1545 był własnością Piotra Kierdejowicza Mylskiego, a w 1570 Olizara Kierdeja. Później własność rodziny Kisielów – w 1625 Ostafi Kisiel był rządcą szkoły, w której krzewiono idee braci polskich.

Młodzież wielkopolska, żądna światła, gdy widziała dla siebie zamkniętemi podwoje rakowskiej uczelni, dążyła do Kisielina... [2].

Wojewoda Adam Kisiel był ostatnim prawosławnym senatorem I Rzeczypospolitej. W czasach kolejnego dziedzica Kisielina – Jerzego Czaplica do Kisielina przeniosła się kadra naukowa zlikwidowanej w 1638 Akademii Rakowskiej. Nauczanie, w którym brał udział m.in. Andrzej Wiszowaty, trwało jednak tylko do 1644, kiedy wyrokiem Trybunału Lubelskiego zabroniono go. Szkoły zlikwidowano, a zbór braci polskich został zamieniony na kościół katolicki.

W 1643 w Kisielinie urodził się Jakub Teodor Trembecki – polski poeta, kolekcjoner tekstów literackich.

W 1720 karmelici wznieśli w Kisielinie murowany kościół parafialny pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

W 1870 miasteczko było miejscowością gminną powiatu włodzimierskiego i liczyło 598 mieszkańców – znajdowała się wówczas w niej ...cerkiew, kościół, 3 izraelskie domy modlitwy, gorzelnia, 15 sklepów, 6 rzemieślników. W miasteczku miał znajdować się także pałac[3]. W początku XX w. Kisielin liczył 1471 mieszkańców, a cała gmina obejmowała 56 miejscowości[4].

W latach 1921–1939 istniała gmina Kisielin.

Podczas II wojny światowej Kisielin był miejscem kilku masowych zbrodni. 19 sierpnia 1941 na obrzeżu miejscowości Niemcy rozstrzelali 2 sowieckich aktywistów i 48 Żydów. Kolejna egzekucja odbyła się 12 (bądź 15[5]) sierpnia 1942, kiedy Niemcy wraz z ukraińską policją rozstrzelali 500-550 Żydów z miejscowego getta[6].

👁 Image
Ruiny kościoła w Kisielinie

11 lipca 1943 roku, podczas rzezi wołyńskiej, w wyniku napaści dokonanej przez bojowników Ukraińskiej Powstańczej Armii na Polaków uczestniczących we mszy świętej odprawianiej w kościele, zginęło około 90 osób[5].

Dzisiejszy Kisielin to niewielka osada, która zatraciła zupełnie miejski charakter. Miejsce dawnego rynku zajmuje pole. Do czasów współczesnych nie przetrwała również większość znaczącej zabudowy, jak pałac, szkoła czy remiza strażacka. W centrum dzisiejszego Kisielina stoi niewielka cerkiew prawosławna, która służy mieszkańcom wsi[7].

Upamiętnienie zbiorowej mogiły przy kościele
👁 Image
Widok mogiły z kościoła
👁 Image
Tablica na mogile
👁 Image
Krzyż z lewej strony mogiły
👁 Image
Krzyż z prawej strony mogiły

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2025-04-01] (ukr.).
  2. Marian Karol Dubiecki, Na kresach i za kresami, str. 229
  3. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Warszawa: Władysław Walewski, 1883 t. IV s. 109.
  4. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Józef Krzywicki: Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Warszawa: Władysław Walewski z zasiłku Kasy pomocy dla osób pracujących na polu naukowem im. D-ra Mianowskiego, 1902 t. XV cz. II s. 78.
  5. a b WładysławW. Siemaszko WładysławW., EwaE. Siemaszko EwaE., Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 159-162, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
  6. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.413
  7. Maciej Witaszek, Na tropie przodków, [dostęp 2013-11-07].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]


Dwory, pałace, twierdze, zamki na Ukrainie
Obwód chmielnicki
dwory
pałace
zamki
Obwód czerkaski
dwory
pałace
zamki
Obwód czerniowiecki
pałace
zamki
Obwód dniepropetrowski
zamki
Obwód iwanofrankiwski
dwory
pałace
zamki
Obwód kijowski
dwory
pałace
zamki
Obwód lwowski
dwory
pałace
zamki
Obwód odeski
pałace
zamki
Obwód rówieński
dwory
pałace
zamki
Obwód sumski
zamki
Obwód tarnopolski
dwory
pałace
twierdze
zamki
Obwód winnicki
dwory
pałace
zamki
Obwód wołyński
dwory
pałace
zamki
Obwód zakarpacki
pałace
zamki
Obwód zaporoski
dwory
pałace
zamki
Obwód żytomierski
dwory
pałace
zamki
Autonomiczna
Republika Krymu
pałace
zamki