PZL P.1 (PZL P-1) – prototyp jednomiejscowego samolotu myśliwskiego konstrukcji inżyniera Zygmunta Puławskiego. Pierwszy z samolotów rodziny myśliwców z polskim płatem takich jak PZL P.7 czy PZL P.11 (myśliwce typu P).

Samolot myśliwski PZL P.1 był pierwszym myśliwcem zaprojektowanym przez inżyniera Zygmunta Puławskiego oraz pierwszą samodzielną konstrukcją Państwowych Zakładów Lotniczych. Prototyp został oblatany w sierpniu 1929 roku przez pilota doświadczalnego Bolesława Orlińskiego. Podczas pierwszego oblotu doszło do odkształcenia się noska płata i pilot z dużym wysiłkiem wylądował ratując konstrukcję przed zniszczeniem. W marcu roku 1930 oblatano drugi, ulepszony prototyp. Prototyp ten został zademonstrowany podczas Międzynarodowego Konkursu Samolotów Myśliwskich w Bukareszcie, gdzie uzyskał czwarte miejsce, wykazując jednak szereg zalet. PZL zgłosiły protest, wykazując iż błędy popełnione przez komisję konkursową wypaczyły ostateczny wynik.

Mimo międzynarodowego zainteresowania nie został wprowadzony do produkcji. Konstruktor i PZL przystąpiły do opracowywania jego wersji rozwojowych, zaś w produkcji znalazł się myśliwiec PWS-10, jako konstrukcja dopracowana do produkcji seryjnej, gotowa już do użytku w jednostkach bojowych.

Nie wszedł do produkcji, nigdy nie służył więc w lotnictwie polskim.

Jednomiejscowy, całkowicie metalowy (duralowy) górnopłat zastrzałowy ze skrzydłem typu „płat Puławskiego” lub „płat polski”. Podwozie samolotu klasyczne dwukołowe stałe z płozą ogonową. Kabina pilota jednomiejscowa, otwarta. Silnik widlasty Hispano-Suiza 12Lb o mocy 640 KM. Uzbrojenie stanowiły 2 Vickersy 09/18 7,92 mm.

• PZL P.1/I – samolot myśliwski, pierwszy prototyp.
• PZL P.1/II – samolot myśliwski, drugi ulepszony prototyp.