VOOZH about

URL: https://pt.wiktionary.org/wiki/disco

⇱ disco - Wikcionário


Ir para o conteúdo
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Substantivo

[editar]
SingularPlural
Masculino disco discos

.co, masculino

  1. peça ou objeto circular e chato
  2. placa circular onde se gravam os sons a reproduzir por meio de um gramofone
  3. rodela para arremesso em jogos atléticos
  4. placa circular com revestimento magnético para se gravar dados de um computador ou para se ler dados para a mesma máquina
  5. pessoa que fala muito
  6. frase ou opinião muito repetida
  7. superfície aparente dos astros
  8. (Ficção científica) (Ufologia) nave espacial de origem extraterrestre com formato discoide

Expressões

[editar]

Sinônimos

[editar]

Tradução

[editar]

Verbetes derivados

[editar]

Etimologia

[editar]
Do latim discus (la) e este do grego antigo δίσκος

Pronúncia

[editar]

Portugal

[editar]

Ver também

[editar]

Na Wikipédia

[editar]

Ligações externas

[editar]


Substantivo

[editar]

disco

  1. disco

Ligações externas

[editar]


Substantivo

[editar]

disco

  1. disco


Verbo

[editar]

presente ativo disco, infinitivo presente discere, pretérito perfeito ativo didici, supino discitum.

  1. aprender
  2. (Teatro) estudar, praticar

Conjugação

[editar]
Conjugação de , terceira conjugação
Formas ativas
Modo verbal\número e pessoa Singular Plural
primeira segunda terceira primeira segunda terceira
Indicativo Presente discō discis discit discĭmus discĭtis discunt
Pretérito imperfeito discēbam discēbās discēbat discēbāmus discēbātis discēbant
Futuro discam discēs discet discēmus discētis discent
Pretérito perfeito didicī didicistī didicit didicĭmus didicīstis didicērunt, didicēre
Pretérito mais-que-perfeito didicĕram didicĕrās didicĕrat didicerāmus didicerātis didicĕrant
Futuro do pretérito didicĕrim didicĕris didicĕrit didicerĭmus didicerĭtis didicĕrint
Subjuntivo presente discam discās discat discāmus discātis discant
Pretérito imperfeito discĕrem discĕrēs discĕret discerēmus discerētis discĕrent
Pretérito perfeito didicĕrim didicĕrīs didicĕrit didicerĭmus didicerĭtis didicĕrint
Pretérito mais-que-perfeito didicissem didicīssēs didicīsset didicissēmus didicissētis didicīssent
Imperativo Presente disce discĭte
Futuro discĭtō discĭtō discĭtōte discūntō
Formas passivas
Modo verbal\número e pessoa Singular Plural
primeira segunda terceira primeira segunda terceira
Indicativo Presente discor discĕris, discĕre discĭtur discĭmur discimĭnī discūntur
Pretérito imperfeito discebar discebāris, discebāre discebātur discebāmur discebamĭnī discebāntur
Futuro discar discēris, discēre discētur discēmur discemĭnī discēntur
Pretérito perfeito discitus sum discitus es discitus est discitī sumus discitī estis discitī sunt
Pretérito-mais-que-perfeito discitus eram discitus erās discitus erat discitī erāmus discitī erātis discitī erant
Futuro do pretérito discitus erō discitus eris/ere discitus erit discitī erimus discitī eritis discitī erunt
Subjuntivo presente discar discāris, discāre discātur discāmur discamĭnī discāntur
Pretérito imperfeito discĕrer discerēris, discerēris discerētur discerēmur disceremĭnī discerēntur
Pretérito perfeito discitus sim discitus sīs discitus sit discitī sīmus discitī sītis discitī sint
Pretérito mais-que-perfeito discitus essem/forem discitus essēs/forēs discitus esset/foret discitī essēmus/forēmus discitī essētis/forētis discitī essent/forent
Imperativo Presente discĕre discimĭnī
Futuro discītor discītor discūntor


Formas infinitivas
Vozes Ativo Passiva
Modo verbal\tempo Presente Pretérito perfeito Futuro Presente Pretérito perfeito Futuro
Infinitivos discĕre didicisse discitūrus esse discī discitus esse discitum īrī
Paricípios discēns discitūrus discitus discendus
Formas nominais
Modo verba/declinação Gerúndio Supino
Nominativo Genitivo Dativo/ablativo Acusativo Acusativo Ablativo
Formas impessoais discĕre discendī discendō discendum discitum discitū

Pronúncia

[editar]
  • AFI: /ˈdis.koː/