VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/N-Gage

⇱ N-Gage – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
N-Gage
👁 Ilustracja

Pierwsza wersja urządzenia
Producent

Nokia

Data premiery

N-Gage
Europa/Polska: 7 października 2003[1]
N-Gage QD
Europa: 26 maj 2004[2]
Polska: 21 maja 2004[3]

Wymiary

70×134×20 mm

Masa

137 g

System operacyjny

Symbian 6.1 (Series 60)

Pasma

GSM 900/1800/1900

Modem

HSCSD, GPRS, Bluetooth

Wyświetlacz

2' TFT LCD 176×208, 4096 kolorów

Procesor

ARM920T @ 104 MHz

Pamięć

3,4 MB

Java MIDP

1,0

👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons

N-Gage – urządzenie wyprodukowane przez fińskie przedsiębiorstwo Nokia, mogące pełnić rolę telefonu komórkowego i przenośnej konsoli do gier (tzw. konsolofon[4]). Wyposażone jest ono w procesor ARM9 o częstotliwości taktowania 104 MHz, system Symbian 6.1 oraz wyświetlacz o rozdzielczości 176×208 pikseli mogący wyświetlić 4096 kolorów. N-Gage powstał na bazie telefonu Nokia 7650/3650; w zależności od modelu (Classic/QD) telefon jest odpowiednio trój- i dwuzakresowy.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Produkcja

[edytuj | edytuj kod]
👁 Image
Logo sprzętu

W listopadzie 2002 roku Nokia ogłosiła plany wydania urządzenia łączącego w sobie opcje telefonu, konsoli, MP3, urządzenia wielofunkcyjnego i połączenia internetowego z budżetem liczącym 100 milionów dolarów na projekt sprzętu i od 600 000 do 1,5 miliona na 1 grę. W dość szybkim czasie udało się nabyć zaufanie czołowych twórców gier oraz sprzedawców i przeznaczyć spory budżet na marketing.[5][6]

Premiera i sprzedaż

[edytuj | edytuj kod]
👁 Image
Model QD

Premiera sprzętu odbyła się 7 października 2003 roku na całym świecie. Celem była sprzedaż 6 milionów sztuk do końca 2005 roku. Już na starcie, konsolofon okazał się być sporym rozczarowanie. Media oraz konsumenci krytykowali bardzo wygórowaną cenę czy błędy w konstrukcji urządzenia takie jak konieczność trzymania telefonu bokiem w trakcie rozmowy, pionowy i niepasujący do mobilnych gier wyświetlacz, wtyk słuchawkowy 2,5 mm, konieczność wyjmowania baterii dla wymiany kartridża z grą, niewygodne sterowanie. Dodatkowo przedsiębiorstwo podawało zupełnie inne dane odnośnie sprzedaży twierdząc iż w pierwszym tygodniu sprzedano 400 000 sztuk urządzenia choć w wielu krajach jak np. Stany Zjednoczone sprzedaż sięgała tylko 5 000 sztuk a Wielkiej Brytanii tylko 500 sztuk a wielu dystrybutorów zaczęło obniżać ceny w panice przed konkurencyjnym Game Boy Advance. Później Nokia przyznała że dane obejmowały jedynie wysyłkę do magazynów sprzedawców a nie samą sprzedaż.[1][7][8][9][10]

W maju 2004 roku wydano zmodyfikowaną wersję o nazwie N-Gage QD, który poprawił wady konstrukcyjne jak wkładanie kartridży oraz trzymanie telefonu podczas rozmowy. Usunięto parę funkcji jak m.in MP3, USB czy radio aby zmniejszyć koszt. Pomimo tych starań sprzedaż nadal utrzymywała się na niewielkim poziomie, której powodem była mała liczna gier oraz źle przeprowadzona kampania reklamowa, które nie zainteresowała dorosłych graczy. Wraz z zapowiedziami PlayStation Portable oraz Nintendo DS, konsolofon zaczął tracić jeszcze bardziej na znaczeniu aż w listopadzie 2005 roku ogłoszono, że nie spełnił stawianych mu wymagań sprzedażowych. Ostatnia gra została wydana w 2006 roku a system pozostawał jeszcze przez krótki czas w dystrybucji na terenie krajów azjatyckich. W 2008 roku zdecydowano się uruchomić serwis do gier mobilnych N-Gage 2.0, nazwą nawiązujący do konsolofonu, jednak w 2010 roku Nokia zamknęła serwis ze względu na problemy finansowe.[9][10][11][12]

W Polsce konsolofon zaprezentowano po raz pierwszy 9 września 2003 roku na specjalnej konferencji w Warszawie a udostępniono na rynek tego samego dnia co reszta świata (7 października 2003). Dystrybutorem sprzętu była Nokia Polska, gier Cenega Poland oraz towarzyszyła mu kampania marketingowa.[13][1][14] Podobnie jak w innych krajach, cena została uznana za zbyt wysoką. Do maja 2004 roku, gdy zaprezentowano model QD, na rynek trafiło 3 tysiące konsol i 6 tysięcy gier[15]. W czasie swojej obecności, polski kanał Hyper emitował program poświęcony konsoli o nazwie Arena N Gage[16].

N-Gage nie odniósł sukcesu komercyjnego a całkowita sprzedaż wyniosła 3 miliony egzemplarzy[17]. Przyczyną porażki urządzenia było wiele nieprzemyślanych elementów telefonu-konsoli[4]. W efekcie N-Gage trafił na 8. miejsce w rankingu najgorszych konsol, stworzonym przez PC World[18].

Możliwości

[edytuj | edytuj kod]

Dzięki zastosowaniu systemu Symbian możliwe jest używanie komunikatorów internetowych (Gadu-Gadu, Tlen itp). N-Gage pozwala także na odtwarzanie filmów zapisanych w formacie avi programem SmartMovie, korzystanie ze słowników językowych dzięki programowi Xlator, przeprowadzanie zaawansowanych obliczeń w programie BestCalc, sterowanie odtwarzaczem Winamp przez Bluetooth (Bemused), odtwarzanie mp3 (ultraMP3, MP3player, MP3go), czytanie dokumentów tekstowych i elektronicznych książek (handy book). Możliwe jest surfowanie po internecie za pośrednictwem komputera (gnubox i net front lub opera).

Porównanie modeli Classic i QD

[edytuj | edytuj kod]
Ta sekcja od 2026-01 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w sekcji mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tej sekcji.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji.

Na rynku pojawiły się dwa modele konsoli: N-Gage Classic oraz N-Gage QD. Pomimo iż wersja QD została wypuszczony na rynek dwa lata później, była okrojona w stosunku do pierwowzoru. Jest węższa od poprzednika o 48 mm oraz niższa o 66 mm, ale nie posiada złącza mini USB, została pozbawiona radia i możliwości słuchania MP3. Obie konsole różnią się również paletą barw wyświetlacza.

Oba modele urządzenia są wyposażone w gniazdo kart MMC, co umożliwia rozszerzenie pamięci do 2 GB. Oprócz tego N-Gage ma również możliwość odtwarzania filmów w formacie 3gp (a także mp4 i avi, po uprzednim wgraniu odpowiedniego oprogramowania oraz kodeków).

Obie wersje posiadają GPRS i Bluetooth. Umożliwia to grę bezprzewodową w gry wieloosobowe.

Model Classic QD
Rok premiery 2003 2004
Podświetlenie wyświetlacza zewnętrzne (ciemniejsze) wewnętrzne (wydajniejsze)
Odtwarzacz Mp3 wbudowany (stereo, dobra jakość) tylko w postaci dodatkowego oprogramowania (mono, słaba jakość dźwięku)
Radio tak (zapis do 19 stacji, brak RDS) brak
Procesor 104 MHz (z możliwością zwiększenia częstotliwości taktowania do 133 MHz) 104 MHz
Rozmiar (wys. x szer. x grub.) 133,70 × 69,70 x 20,20 mm 118,00 × 68,00 x 22,00 mm
Metoda prowadzenia rozmów Side Talking normalnie
Bateria BL-5C 1020 mAh BL-6C 1150 mAh
Metoda wymiany kart z grami tylko po wyciągnięciu baterii Hot Swap (podczas pracy urządzenia)
Maksymalna liczba podłączonych słuchawek 1 1

Specyfikacja

[edytuj | edytuj kod]

N-Gage Classic[19]

[edytuj | edytuj kod]
👁 Image
Płyta główna modelu Classic
  • masa: 137 g (z baterią standardową)
  • wymiary: 133,7×69,7×20,2 mm, 139 cm³
  • podświetlany, kolorowy wyświetlacz graficzny rozdzielczość (176×208 pikseli)
  • cyfrowy odtwarzacz muzyczny
  • stereofoniczne radio UKF
  • poczta elektroniczna (protokoły IMAP4, POP3, SMTP, MIME2)
  • transmisja danych HSCSD, transmisja GPRS klasy 6 (2+2, 3+1, klasa B)
  • bezprzewodowa technologia Bluetooth
  • SyncML
  • 3,4 MB pamięci wewnętrznej + zewnętrzne karty pamięci (maks. 2 GB)
  • sieci GSM 900/1800/1900, automatyczna zmiana zakresu częstotliwości

N-Gage QD[20]

[edytuj | edytuj kod]
👁 Image
Płyta główna modelu QD
  • masa: 143 g (z baterią)
  • wymiary: 118×68×22 mm, 123 cm³
  • gniazdo wymiany kart MMC „na gorąco”
  • podświetlany wyświetlacz o wysokim kontraście z paletą 4096 kolorów (rozdzielczość 176×208 pikseli)
  • pełne funkcje poczty elektronicznej (IMAP4, POP3, SMTP, MIME2)
  • wiadomości multimedialne MMS
  • wiadomości błyskawiczne (czat)
  • transmisja danych HSCSD, transmisja GPRS klasy 6 (2+2, 3+1, klasa B)
  • bezprzewodowa technologia Bluetooth
  • SyncML
  • 3,4 MB pamięci wewnętrznej + zewnętrzne karty pamięci
  • sieci GSM 900/GSM 1800, automatyczna zmiana zakresu częstotliwości

Na konsolofon wydano 58 gier. Wśród najlepiej ocenianych wymienia się min. Tomb Raider, Snakes, Sonic-N, One, Rayman 3, Tony Hawk’s Skateboarding, Pandemonium!, The Elder Scrolls Travels: Shadowkey, Bomberman, Red Faction.[21]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Konsola N-Gage już od jutra w sprzedaży [online] [dostęp 2024-06-30].
  2. N-Gage QD game deck starts shipping in Europe, Africa and Asia Pacific [online], 26 maja 2004 [zarchiwizowane z adresu 2007-10-29].
  3. Premiera Nokia N-Gage QD [online], 25 maja 2004.
  4. a b MironM. Nurski MironM., Podróż w czasie: Nokia N-Gage – konsolofon, który chciał mieć każdy, a i tak okazał się porażką [online], Komórkomania, 24 czerwca 2014 [dostęp 2023-11-18].
  5. The Ultimate N-Gage FAQ [online].
  6. Game On for Nokia [online].
  7. N-Gage News. „Click!”. 12/2003. s. 75.
  8. US Retailers Cut N-Gage Price [online] [zarchiwizowane z adresu 2007-12-24].
  9. a b Nokia admits N-Gage is a failure [online] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-24].
  10. a b WHY THE NOKIA N-GAGE WAS A COMPLETE FAILURE [online].
  11. Tales In Tech History: Nokia N-Gage [online].
  12. 'It was a glorious failure': Why the Finnish games industry owes a debt to N-Gage [online].
  13. To tutaj mnie dopadli. „Click!”. 12/2003. s. 7.
  14. Polska premiera konsoli Nokia N-Gage [online].
  15. Słaba sprzedaż N-Gage w Polsce [online], 23 maja 2004.
  16. Wywiad #3 Tomasz Kreczmar, prowadzący programu Hyper [online] [dostęp 2024-10-27].
  17. CD-Action, 12/2013, strona 82
  18. BenjB. Edwards BenjB., The 10 Worst Video Game Systems of All Time [online], PCWorld, 14 lipca 2009 [dostęp 2023-05-26] (ang.).
  19. Nokia N-Gage Technical Specifications [online].
  20. Nokia N-Gage QD Technical Specifications [online].
  21. Top 15 Best N-Gage Games of All Time [online].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Konsole gier wideo
Pierwsza generacja
Druga generacja
Trzecia generacja (8-bit)
Czwarta generacja (16-bit)
Piąta generacja (32- i 64-bit)
Szósta generacja
Siódma generacja
Ósma generacja
Dziewiąta generacja
Seria 100, 500, 700
Seria 1000
Seria 2000
Seria 3000
Seria 5000
Seria 6000
Seria 7000
Seria 8000
Seria 9000
Seria C
Seria E
Seria N
Seria X
Seria Asha
Nokia X (Android)
Seria Lumia
Windows Phone 7
Windows Phone 8.1
Windows RT
Tablety Internetowe
Inne
PureView