VOOZH about

URL: https://pl.wikipedia.org/wiki/Nikotyna

⇱ Nikotyna – Wikipedia, wolna encyklopedia


Przejdź do zawartości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nikotyna
👁 Image
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
(S)-3-[2-(N-metylopirolidyno)]pirydyna
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C10H14N2

Masa molowa

162,23 g/mol

Wygląd

bezbarwna ciecz brunatniejąca na powietrzu[1]

Identyfikacja
Numer CAS

54-11-5

PubChem

89594

DrugBank

DB00184

SMILES
CN1CCCC1C2=CN=CC=C2
InChI
InChI=1S/C10H14N2/c1-12-7-3-5-10(12)9-4-2-6-11-8-9/h2,4,6,8,10H,3,5,7H2,1H3/t10-/m0/s1
InChIKey
SNICXCGAKADSCV-JTQLQIEISA-N
Właściwości
Gęstość
1,0097 g/cm³ (20 °C)[2]; ciecz
Rozpuszczalnośćwodzie
mieszalna[2]
w innych rozpuszczalnikach
bardzo dobrze rozpuszczalna w etanolu, eterze dietylowym i chloroformie[2]
Temperatura topnienia

−79 °C[2]

Temperatura wrzenia

246 °C[2]

Zasadowość (pKb)

pKa1 = 8,02
pKa2 = 3,12[2]

Współczynnik załamania

1,5282 (589 nm, 20 °C)[2]

Skręcalność właściwa [α]D

−169°

Niebezpieczeństwa
Karta charakterystyki: dane zewnętrzne firmy Sigma-Aldrich [dostęp 2016-04-11]
Globalnie zharmonizowany system
klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
Na podstawie Rozporządzenia CLP, zał. VI[3]
Zwroty H

H301, H310, H411

Zwroty P

P280, P301+P310, P361, P302+P350, P405, P501[4]

Europejskie oznakowanie substancji
oznakowanie ma znaczenie wyłącznie historyczne
Na podstawie Rozporządzenia CLP, zał. VI[3]
👁 Silnie toksyczny
👁 Groźny dla środowiska
Silnie
toksyczny
(T+)
Groźny dla
środowiska
(N)
Zwroty R

R25, R27, R51/53

Zwroty S

S36/37, S45, S61

NFPA 704
Na podstawie
podanego źródła[5]
1
4
0
 
Numer RTECS

QS5250000

Podobne związki
Podobne związki

pirydyna, pirolidyna, kotynina

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

N07BA01

Legalność w Polsce

substancja niesklasyfikowana

Farmakokinetyka
Okres półtrwania

2 h[6]

👁 Image
Multimedia w Wikimedia Commons
👁 Image
Hasło w Wikisłowniku

Nikotynaorganiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów pirydynowych. Naturalnie występuje w liściach i korzeniach tytoniu szlachetnego (Nicotiana tabacum)[1].

Zbudowana jest z dwóch pierścieni heterocyklicznych, pirydyny i pirolidyny, której atom węgla w pozycji 2 stanowi centrum chiralne (naturalnie występująca nikotyna jest enancjomerem o konfiguracji S).

Działanie na organizm ludzki

[edytuj | edytuj kod]

Związek psychoaktywny[7]. Powszechnie podawaną dawką LD50 dla człowieka jest ok. 0,8 mg/kg masy ciała – doustnie (60 mg przyjęte przez dorosłego). Wartość ta została jednak ustalona jeszcze w XIX wieku, w drodze badań o ograniczonej wiarygodności, może więc odbiegać od rzeczywistości; znane są liczne przypadki przeżycia znacznie większych dawek. W świetle nowszych badań, bardziej prawdopodobna wydaje się LD50 w przedziale 6,5–13 mg/kg masy ciała, co czyniłoby ją zbliżoną do tej dla psów (LD50 dla myszy wynosi 3,3 mg/kg masy ciała, a dla szczurów – ponad 50 mg/kg)[8].

Zawartość nikotyny w tytoniu papierosowym jest rzędu 1–2% suchej masy[9][10], natomiast w dymie papierosowym rzędu 0,2–1 mg/papieros (w zależności od rodzaju i marki papierosów).

Do końca XX w. uważano, że czysta nikotyna nie prowadzi do rozwoju nowotworów[11][12]. W pierwszej dekadzie XXI w. pojawiły się jednak prace podważające ten pogląd[12][13][14][15][16], wywołując debatę wśród naukowców na temat jej właściwości rakotwórczych[17].

Istnieją bardzo rozbieżne opinie w świecie nauki co do potencjału uzależniającego nikotyny. Według niektórych doniesień, właściwości uzależniające wyizolowanej nikotyny nie są znaczące[18], a decydujący wpływ na silne uzależnienie od papierosów ma występowanie w dymie tytoniowym inhibitorów monoaminooksydazy (w szczególności harman(inne języki) i norharman). Inne badania zaprzeczają tej tezie[19][20][21].

Nikotyna jest silnym agonistą receptorów N-acetylocholinowych. W niskich dawkach (1–3 mg) wykazuje działanie stymulujące, co jest głównym powodem, dla którego palenie tytoniu sprawia przyjemność. Nikotyna działa na organizm człowieka na wiele różnych sposobów, gdyż wiąże się trwale i blokuje działanie kilkudziesięciu różnego rodzaju enzymów. W małych dawkach działa ona stymulująco, powodując wzmożone wydzielanie adrenaliny, co powoduje wszystkie związane z tym objawy (zanik bólu i głodu, przyspieszone bicie serca, rozszerzone źrenice itp). W większych dawkach powoduje trwałe zablokowanie działania układu nerwowego, gdyż wiąże się ona trwale z receptorami nikotynowymi w komórkach nerwowych zaburzając ich metabolizm. Pojawia się uczucie lekkości, następnie zmiana percepcji, zmiana postrzegania otoczenia, światłowstręt, zmęczenie, brak energii, uczucie oderwania od rzeczywistości, myślotok, wymioty, biegunka. W jeszcze większych dawkach występuje zamroczenie pola widzenia i pojawić się mogą halucynacje – zazwyczaj czarno-białe „wizjonerskie” obrazy. W ekstremalnie wysokich dawkach następuje utrata przytomności, drgawki i zgon.

W przypadku palenia papierosa nikotyna działa niemal natychmiast po zażyciu, ok. 7 sekund (czas potrzebny na przedostanie się nikotyny szlakiem jama ustna – płuca – krew krążenia małego – serceaorta – tętnice mózgu). Biologiczny okres półtrwania nikotyny w mózgu wynosi ok. 2 h[6]. W organizmie człowieka 70–80% nikotyny ulega w wątrobie przemianie do kotyniny. Innymi metabolitami są N-tlenek nikotyny (4–7%) oraz N-tlenek kotyniny[22][23].

Nikotyna zwiększa wydzielanie wazopresyny[24] oraz angiotensyny II i endoteliny-1, które zwiększają ryzyko stanu prozakrzepowego[25].

Mechanizm uzależnienia od nikotyny tłumaczony jest, podobnie jak w przypadku wielu innych substancji uzależniających, od podwyższenia poziomu dopaminy w mózgu. Potwierdzone to zostało w badaniach na myszach, przy czym zarejestrowano także wpływ tego procesu na procesy decyzyjne[26].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Nazwa nikotyny pochodzi od nazwiska dyplomaty Jeana Nicota, który w XVI wieku wprowadził tytoń na dworze francuskim; pierwotnie oznaczała ona gatunek rośliny, nie zaś zawartą w niej substancję[27]. Nikotyna została pierwszy raz wyizolowana w 1828 roku[28][29], jej chemiczna budowa odkryta w roku 1843, a otrzymana została po raz pierwszy w 1904 roku[potrzebny przypis].

Nikotyna jako lek

[edytuj | edytuj kod]

W 1979 roku neurobiolog UCLA Marie-Françoise Chesselet wykazała, że nikotyna podwyższa poziomy dopaminy, neuroprzekaźnika koniecznego dla wzbudzenia stanu uwagi, a także w kontrolowaniu ruchu[30]. Chesselet stwierdziła, że nawet niewielka dawka nikotyny stymuluje uwolnienie dopaminy w ciele prążkowanym, hamując ruchy, które w innym wypadku wymknęłyby się spod kontroli[30].

W 2018 roku Paul Newhouse na wystąpieniu w czasie Global Forum on Nicotine przedstawił wyniki badań wskazujące, że nikotyna może być stosowana w leczeniu chorób neurodegeneracyjnych mózgu takich jak łagodne zaburzenia poznawcze, choroba Alzheimera i zespół Downa[31]. Dzięki nikotynie pacjenci mieli lepszą pamięć krótkotrwałą, byli bardziej skoncentrowani i osiągali lepsze wyniki w zadaniach wymagających sprawności intelektualnej[31]. Poza tym stwierdzono, że nikotyna może działać jak antyoksydant, chroniąc komórki mózgu przed szkodliwymi wolnymi rodnikami[31].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Podręczny słownik chemiczny, RomualdR. Hassa (red.), JanuszJ. Mrzigod (red.), JanuszJ. Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 266, ISBN 83-7183-240-0.
  2. a b c d e f g CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 3-408, 5-101, ISBN 978-1-4822-0867-2 (ang.).
  3. a b Nikotyna, [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2015-04-10] (ang.).
  4. (S)-(–)-Nicotine, karta charakterystyki wydana na obszar Polski, Alfa Aesar (Thermo Fisher Scientific), numer katalogowy A12398 [dostęp 2016-04-11].
  5. Nikotyna (nr N3876) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2016-04-11]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  6. a b M.M. Nakajima M.M., T.T. Yokoi T.T., Interindividual Variability in Nicotine Metabolism: C-Oxidation and Glucuronidation, „Drug Metabolism and Pharmacokinetics”, 20 (4), 2005, s. 227–235, DOI10.2133/dmpk.20.227, PMID16141602.
  7. psychoactive substance, [w:] NCI's Dictionary of Cancer Terms [online], National Cancer Institute.
  8. BerndB. Mayer BerndB., How much nicotine kills a human? Tracing back the generally accepted lethal dose to dubious self-experiments in the nineteenth century, „Archives of Toxicology”, 88 (1), 2014, s. 5–7, DOI10.1007/s00204-013-1127-0, PMID24091634, PMCIDPMC3880486 [dostęp 2023-05-16] (ang.).
  9. L.A.L.A. Ciolino L.A.L.A. i inni, Reversed phase ion-pair liquid chromatographic determination of nicotine in commercial tobacco products. 2. Cigarettes, „Journal of Agricultural and Food Chemistry”, 9, 47, 1999, s. 3713–3717, DOI10.1021/jf990050r, PMID10552710 (ang.).
  10. Jae GonJ.G. Lee Jae GonJ.G., Chang GookCh.G. Lee Chang GookCh.G., Jae JinJ.J. Kwag Jae JinJ.J., Moon SooM.S. Rhee Moon SooM.S., Alan J.A.J. Buglass Alan J.A.J., Fast analysis of nicotine in tobacco using double-shot pyrolysis--gas chromatography--mass spectrometry, „Journal of Agricultural and Food Chemistry”, 55 (4), 2007, s. 1097–1102, DOI10.1021/jf062486u, PMID17256957.
  11. S.S.S.S. Hecht S.S.S.S., Tobacco smoke carcinogens and lung cancer, „Journal of the National Cancer Institute”, 91 (14), 1999, s. 1194–1210, DOI10.1093/jnci/91.14.1194, PMID10413421.
  12. a b W.K.W.K. Wu W.K.W.K., C.H.C.H. Cho C.H.C.H., The pharmacological actions of nicotine on the gastrointestinal tract, „Journal of Pharmacological Sciences”, 94 (4), 2004, s. 348–358, DOI10.1254/jphs.94.348, PMID15107574.
  13. Y.N.Y.N. Ye Y.N.Y.N., E.S.E.S. Liu E.S.E.S., V.Y.V.Y. Shin V.Y.V.Y., W.K.W.K. Wu W.K.W.K., J.C.J.C. Luo J.C.J.C., Nicotine promoted colon cancer growth via epidermal growth factor receptor, c-Src, and 5-lipoxygenase-mediated signal pathway, „Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics”, 308 (1), 2004, s. 66–72, DOI10.1124/jpet.103.058321, PMID14569062.
  14. H.P.H.P. Wong H.P.H.P., L.L. Yu L.L., E.K.E.K. Lam E.K.E.K., E.K.E.K. Tai E.K.E.K., W.K.W.K. Wu W.K.W.K., Nicotine promotes colon tumor growth and angiogenesis through beta-adrenergic activation, „Toxicological Sciences”, 97 (2), 2007, s. 279–287, DOI10.1093/toxsci/kfm060, PMID17369603.
  15. RebeccaR. Davis RebeccaR., WasiaW. Rizwani WasiaW., SarmisthaS. Banerjee SarmisthaS., MichelleM. Kovacs MichelleM., EricE. Haura EricE., Nicotine promotes tumor growth and metastasis in mouse models of lung cancer, „PLoS One”, 4 (10), 2009, e7524, DOI10.1371/journal.pone.0007524, PMID19841737, PMCIDPMC2759510.
  16. K.M.K.M. Chu K.M.K.M., C.H.C.H. Cho C.H.C.H., V.Y.V.Y. Shin V.Y.V.Y., Nicotine and gastrointestinal disorders: its role in ulceration and cancer development, „Current Pharmaceutical Design”, 19 (1), 2013, s. 5–10, DOI10.2174/1381612811306010005, PMID22950507.
  17. A.A. Cardinale A.A., C.C. Nastrucci C.C., A.A. Cesario A.A., P.P. Russo P.P., Nicotine: specific role in angiogenesis, proliferation and apoptosis, „Critical Reviews in Toxicology”, 42 (1), 2012, s. 68–89, DOI10.3109/10408444.2011.623150, PMID22050423.
  18. KarineK. Guillem KarineK., CarolineC. Vouillac CarolineC., Marc R.M.R. Azar Marc R.M.R., Loren H.L.H. Parsons Loren H.L.H., George F.G.F. Koob George F.G.F., Monoamine oxidase inhibition dramatically increases the motivation to self-administer nicotine in rats, „The Journal of Neuroscience: The Official Journal of the Society for Neuroscience”, 25 (38), 2005, s. 8593–8600, DOI10.1523/JNEUROSCI.2139-05.2005, PMID16177026, PMCIDPMC6725504.
  19. Kenneth A.K.A. Perkins Kenneth A.K.A., Joshua L.J.L. Karelitz Joshua L.J.L., Reinforcement enhancing effects of nicotine via smoking, „Psychopharmacology”, 228 (3), 2013, s. 479–486, DOI10.1007/s00213-013-3054-4, PMID23494236, PMCIDPMC3707934 [dostęp 2023-05-16] (ang.).
  20. RachelR. Grana RachelR., NealN. Benowitz NealN., Stanton A.S.A. Glantz Stanton A.S.A., E-Cigarettes: A Scientific Review, „Circulation”, 129 (19), 2014, s. 1972–1986, DOI10.1161/CIRCULATIONAHA.114.007667, PMID24821826, PMCIDPMC4018182 [dostęp 2023-05-16] (ang.).
  21. Lorena M.L.M. Siqueira Lorena M.L.M. i inni, Nicotine and Tobacco as Substances of Abuse in Children and Adolescents, „Pediatrics”, 139 (1), 2017, art. nr e20163436, DOI10.1542/peds.2016-3436 (ang.).
  22. Nicotine Pathway, Pharmacokinetics [online] [dostęp 2011-09-01].
  23. W.W. Piekoszewski W.W., E.E. Florek E.E., M.M. Kulza M.M., J.J. Wilimowska J.J., U.U. Loba U.U., Opracowanie metody oznaczanie metabolitów nikotyny w moczu, „Przegląd Lekarski”, 66 (10), 2009, s. 593–597, PMID20301889.
  24. William J.W.J. Marshall William J.W.J., Clinical Chemistry, Edinburgh: Mosby, 2007, s. 17, ISBN 978-0-7234-3328-6.
  25. MarekM. Naruszewicz MarekM., Wpływ palenia tytoniu na hemostatyczne czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych [online], Pamiętaj o sercu – Narodowy Program Profilaktyki i Leczenia Chorób Układu Sercowo-Naczyniowego POLKARD [dostęp 2009-11-30].
  26. MalouM. Dongelmans MalouM. i inni, Chronic nicotine increases midbrain dopamine neuron activity and biases individual strategies towards reduced exploration in mice, „Nature Communications”, 12 (1), 2021, s. 6945, DOI10.1038/s41467-021-27268-7, PMID34836948, PMCIDPMC8635406 [dostęp 2023-05-16] (ang.).
  27. MirosławM. Dworniczak MirosławM., Głód nikotyny, „Wiedza i Życie”, 5/2022, s. 39.
  28. JaromirJ. Budzianowski JaromirJ., Tytoń – niegdyś roślina lecznicza. Czy zawiera substancje o właściwościach leczniczych?, „Przegląd Lekarski”, 70 (10), 2013, s. 865–868, PMID24501813.
  29. Nikotyna, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-07-30].
  30. a b Nikotyna - cudowny lek? [online], Mootropy.pl [dostęp 2020-11-22].
  31. a b c Nikotyna może leczyć. [dostęp 2020-04-24].
  • p
  • d
  • e
N07: Inne leki wpływające na układ nerwowy
N07A – Parasympatykomimetyki
N07AA – Inhibitory acetylocholinoesterazy
N07AB – Estry choliny
N07AX – Inne
N07B – Leki stosowane w leczeniu uzależnień
N07BA – Preparaty stosowane w leczeniu
uzależnienia od nikotyny
N07BB – Preparaty stosowane w leczeniu
uzależnienia od alkoholu
N07BC – Preparaty stosowane w leczeniu
uzależnień od opioidów
N07C – Preparaty stosowane w zawrotach głowy
N07CA – Preparaty stosowane w zawrotach głowy
N07X – Inne leki wpływające na układ nerwowy
N07XX – Inne
Adamantany (pochodne adamantanu)
Antagonisty adenozyny
Alkiloaminy
Ampakiny
Arylocykloheksyloaminy
Benzoazepiny
Cholinergiki
Konwulsanty
Eugeroiki
Oksazoliny
Fenyloetyloaminy
Fenylomorfoliny
Piperazyny
Piperydyny
Pirolidyny
Racetamy
Tropany
Tryptaminy
Inne